• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ad maiorem Dei gloriam

    Przeczytaj także...
    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Św. Ignacy Loyola, hiszp. Iñigo López de Oñaz y Loyola (ur. przed 23 października 1491, zm. 31 lipca 1556) – święty Kościoła katolickiego, duchowny, teolog, prezbiter i założyciel zakonu jezuitów. Jego dewizą była łacińska sentencja Ad maiorem Dei gloriam (Ku większej chwale Boga). Baskijskie imię Iñigo, nadane na cześć św. Iñigo de Oña (opata benedyktyńskiego klasztoru w Oña; +1068), w późniejszych latach we Francji i Włoszech zamienił na bardziej rozpoznawalne poza krajem Basków Ignacy ku czci biskupa z Antiochii, pisarza i męczennika z II wieku.
    Duchowość ignacjańska – metoda kształtowania i prowadzenia życia wewnętrznego człowieka, chrześcijanina oparta na ćwiczeniach duchowych zaproponowanych przez Ignacego Loyolę, założyciela zakonu jezuitów.
    Inskrypcja przy wejściu do kościoła św. Benedykta w Stambule

    Ad maiorem Dei gloriam (skrót AMDG) – łacińska dewiza Towarzystwa Jezusowego znacząca „na większą chwałę Bożą”. Od momentu powstania zakonu stanowi jezuickie hasło programowe, charakteryzujące ducha i styl życia zakonu. Znaczenie formuły bliskie jest pojęciu magis (łac. „bardziej”, „więcej”) - będącego jednym z kluczowych pojęć duchowości ignacjańskiej.

    Magis - znaczący w języku łacińskim "bardziej" "więcej" przysłówek, który stał się jednym ze sztandarowych pojęć z zakresu duchowości ignacjańskiej, która bywa utożsamiana z duchowością jezuicką.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Dewiza ta występuje ponad 300 razy w konstytucjach i listach św. Ignacego Loyoli, czasem w nieco zmienionym brzmieniu. Uważa się, że oddaje ona skrótowo treść ignacjańskich Ćwiczeń duchownych, wyrażając ideę ciągłego wszechstronnego samorozwoju i duchowego doskonalenia się. Charyzmat Towarzystwa Jezusowego charakteryzuje się wielopłaszczyznowością, wielością obszarów działania, powołaniem do pracy w różnych środowiskach - dewiza AMDG wyraża taki charakter jezuickiego charyzmatu zgodnie z duchem ignacjańskiej medytacji o wezwaniu do odnajdywania możliwości służby Bogu wszędzie tam, gdzie powołuje Król Wieczny. W haśle zawarta jest więc gotowość do całkowitego i pełnego oddania się służbie Bożej.

    Ćwiczenia duchowne (hiszp. Ejercicios Espirituales, łac. Exercitia spiritualia) – książka św. Ignacego Loyoli, na której opiera się zespół ćwiczeń rekolekcyjnych (duchowość ignacjańska), opartych na głębokim rachunku sumienia (rozeznaniu duchowym) i rozmyślaniach, znany jako ćwiczenia ignacjańskie, rekolekcje ignacjańskie, medytacje ignacjańskie itp. Stworzona przez św. Ignacego podczas jego pobytu w Manresie (1522-1523). Zatwierdzone przez papiestwo w 1548.

    Ad maiorem Dei gloriam jest też częstym mottem umieszczanym na jezuickich kościołach, budynkach kolegiów i domach zakonnych. Nie tylko przez autorów jezuickich umieszczana jest często także jako zdanie kończące książki.

    Występują też różne drobne odmiany tej dewizy, np, dłuższa forma omnia ad maiorem Dei gloriam (łac. „wszystko na większą chwałę Bożą”). Często spotyka się także rozszerzoną o aspekt maryjny, oparta na od samego początku żywej w duchowości jezuickiej pobożności maryjnej wersja ad maiorem Dei gloriam et Beatissimae Virginis Mariae honorem (łac. „na większą chwałę Bożą i cześć Najświętszej Dziewicy Maryi”).


    Bibliografia[]

  • Ludwik Grzebień SI, Encyklopedia wiedzy o jezuitach, Kraków 1996; wersja on-line
  • Jakub Kołacz SI, Słownik języka i kultury jezuitów polskich, Kraków 2006



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.055 sek.