• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron

    Przeczytaj także...
    Pesymizm (fr. pessimisme, łac. pessimus – najgorszy) – postawa wyrażająca się w skłonności do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, negatywnej oceny rzeczywistości oraz przyszłości. Przeciwieństwem pesymizmu jest optymizm.Orientalistyka – nauka o kulturach orientalnych: językach, literaturze, sztuce, historii, społeczeństwie, życiu codziennym i obyczajach, polityce, religii, filozofii itp. Na ogół przyjmuje się, że odnosi się do kultur (ludów, cywilizacji) Orientu, czyli Azji, Bliskiego Wschodu, Maghrebu, ale często w obręb jej zainteresowania włącza się także kultury obszaru Sahelu i tzw. Czarnej Afryki, a w interpretacjach skrajnych (np. francuska, zob. INALCO) także kultury Oceanii, a nawet Europy Środkowo-Wschodniej.
    Arthur Schopenhauer (ur. 22 lutego 1788 w Gdańsku, zm. 21 września 1860 we Frankfurcie nad Menem) – filozof niemiecki, przedstawiciel pesymizmu w filozofii.

    Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron (ur. 7 grudnia 1731 w Paryżu, zm. 17 stycznia 1805 tamże) – francuski podróżnik i orientalista, w szczególności zajmujący się indologią.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron był czwartym z siedmiorga dzieci kupca korzennego Pierre'a Anquetila. Jego starszym bratem był historyk Louis-Pierre Anquetil.

    Studiował teologię na Sorbonie w Paryżu, gdzie zainteresował go język hebrajski. Następnie w holenderskim Rhynwijk i Amersfoort poznawał inne języki orientalne, m.in. arabski i perski. W 1752 roku powrócił do Paryża, gdzie podjął pracę w Bibliotheque du Roi (późniejszej Francuskiej Bibliotece Narodowej) w dziale orientalnych manuskryptów. W 1754 roku zafascynowały go fragmenty Vendidad (część Awesty). W latach 1755–1761 podróżował po Indiach, gdzie zbierał informacje na temat zachowanych tekstów Awesty oraz rękopisy, które przywiózł do Europy. Udał się do Londynu i Oksfordu, po czym powrócił w 1762 roku do Paryża.

    Upaniszady (dewanagari उपनिषद्, trl. Upaniṣad, ang. Upanishads) – najpóźniejsze, bo pochodzące z VIII-III w. p.n.e., teksty, należące do wedyjskiego objawienia (śruti) o treści religijno-filozoficznej. Stanowią kontynuację filozofii spekulatywnej brahman, rozwinęły m.in. doktrynę brahmana, atmana, transmigracji (samsara), karmana. Znanych jest ponad 200 upaniszad. Nadal powstają nowe w czasach współczesnych.Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.

    W 1771 roku opublikował w Paryżu w trzech tomach Zend-Avesta – najstarsze europejskie tłumaczenie Awesty (na język francuski).

    W 1778 roku wydał w Amsterdamie dzieło Legislation orientale, opisujące orientalne systemy rządzenia. Podkreślał w nim poszanowanie praw w Turcji, Persji i Indiach, polemizując z poglądami na temat orientalnych monarchii despotycznych, przedstawionymi w pracach De l'esprit des lois przez Monteskiusza i Recherches sur l’origine du despotisme oriental przez Boulangera.

    Język perski, nowoperski (per. فارسی fārsī) – język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie Iran (40 mln), Afganistan (7 mln) i Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców Środkowego Wschodu.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    W kolejnych latach ukazały się jego dzieła poświęcone Indiom: Recherches historiques et géographiques sur l'Inde (Berlin, 1786–87) oraz L'Inde en rapport avec l'Europe (Paryż, 1798).

    Anquetil-Duperron przełożył także zbiór 60 upaniszad z języka perskiego na łacinę w pracy Oupnek'hat, opublikowanej w dwóch tomach w latach 1801–02 w Strasburgu. Wzbudziły one zainteresowanie europejskich myślicieli, w tym przedstawiciela pesymizmu w filozofii Arthura Schopenhauera.

    Awesta, Avesta, Apastak, Awistak (z irańskiego apartak=prawo) – to święta natchniona księga zawierająca teksty religijne wyznawców mazdaizmu i zaratusztrianizmu (zoroastryzmu), czyli fragmenty starych irańskich przekazów datowanych na VII wiek p.n.e. lub na okres jeszcze wcześniejszy: II tysiąclecie p.n.e.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jan Reychman: Orient w kulturze polskiego oświecenia. Wrocław: Ossolineum, 1964, s. 275.
    2. Anne M. Bailey, Josep R. Llobera: The Asiatic mode of production: science and politics. Routledge & Kegan Paul, 1981, s. 20. ISBN 0-7100-0738-8. (ang.)
    3. Klaus G. Witz: The Supreme Wisdom of the Upanisads An Introduction. Delhi: Motilal Banarsidass Publishers Pvt. Ltd., 1998, s. 37. (ang.)
    4. Maurice Fluegel: Philosophy, Qabbala and Vedanta. Kessinger Publishing, 2005, s. 187. (ang.)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Encyclopædia Britannica: Anquetil Duperron, Abraham Hyacinthe (ang.). 1911. [dostęp 2011-11-18].
  • Encyclopædia Iranica: Anquetil Duperron, Abraham Hyacinthe (ang.). [dostęp 2011-11-18].
  • Anthony Pagden: Worlds at War; The 2,500-Year Struggle Between East and West. Random House, 2008, s. 274–281. ISBN 978-1400060672. (ang.)
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.
    Charles Louis de Secondat baron de la Brède et de Montesquieu (Karol Ludwik Monteskiusz; ur. 18 stycznia 1689 w La Brède, zm. 10 lutego 1755 w Paryżu) – francuski filozof, prawnik, wolnomularz i pisarz epoki Oświecenia.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Indologia, indianistyka – nauka zajmująca się badaniem języków, literatury, historii, sztuki, kultury i religii Indii. Specjalista z tej dziedziny to indolog lub indianista.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Nicolas Antoine Boulanger (1722-1759) - francuski filozof, przedstawiciel Oświecenia, z zawodu inżynier. Był współpracownikiem Wielkiej Encyklopedii Francuskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.