• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aborygeni australijscy



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Style humoru (style poczucia humoru) – koncepcja psychologiczna ujmowana z perspektywy psychologii różnic indywidualnych, której badania dotyczą głównie poszukiwania międzyosobniczego zróżnicowania poczucia humoru, wskazania jego podmiotowych korelatów, oraz opisania charakteryzujących go kulturowych odmienności.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. W źródłach są rozbieżności co do tej daty, co ma związek m.in. z różnicą czasu między Sydney a Europą.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. P.R. Bindon. Aboriginal people and granite domes. „Journal of the Royal Society of Western Australia”. 80(3), s. 173–179, 09.1997 (ang.). 
    2. James M. Bowler i inni, New ages for human occupation and climatic change at Lake Mungo, Australia, „Nature”, 421 (6925), 2003, s. 837–840, DOI10.1038/nature01383, PMID12594511, Bibcode2003Natur.421..837B.c?
    3. „Ludzie australijskiego buszu”; Wojciech Dworczyk; wyd. „Czytelnik”; Warszawa 1989.
    4. Aborygeni. national-geographic.pl, 2010-10-11. [dostęp 2014-09-06].
    5. Języki plemion aborygeńskich. aborigine.pl. [dostęp 2014-09-06].
    6. Olszewski ↓, s. 25.
    7. Stockton 2008 ↓, s. 79–84.
    8. Stockton 2008 ↓, s. 81–82.
    9. Stockton 2008 ↓, s. 82.
    10. W.E.H. Stanner: After the Dreaming, Boyer Lectures. Sydney: Australian Broadcasting Commision, 1968, s. 47–49.
    11. S. Harris: Culture and Learning: Tradition and Education in North-East Arnhem Land. Canberra: Australian Institute of Aboriginal Studies, 1984.
    12. A. Grey: Aboriginal Family Education Centres: A Final Report to the Bernard can Leer Foundation 1969-1973. Sydney: Department of Adult Education, University of Sydney, 1975.
    13. Stockton 2008 ↓, s. 51–65.
    14. Maddock K., Aboriginal societes, w: Hardy J. Studies from Terra Australis to Australia, Australian Academy of Humanities, Canberra 1989.
    15. Stockton 2008 ↓, s. 90.
    16. Ahern C., Aboriginal Spirituality „National Council of Priests Newsletter’ Marzec 1989, s. 3.
    17. Robert Kościelny. Aborygeni i ich tajemnice. „Wiedza i Życie”. 2019 (5). ISSN 0137-8929. 
    18. I. Rakowski-Kłos Powstanie Aborygenów. Historie telewizyjne, wyborcza.pl z 18.07.2016 [dostęp 2016-07-24].
    19. Myths persist about the 1967 referendum, dostęp 13.06.2018, [ang.]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Eugene Stockton: Dar Aborygenów Duchowość dla Australijczyków. Warszawa: Verbinum, 2008. ISBN 978-83-7192-326-5.
  • Taduesz Olszewski: Geografia ekonomiczna Australii i Oceanii. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1975.
  • Dolichocefalia, długogłowie (gr. dolichós długi + kephalḗ głowa) – termin antropometryczny, cecha anatomiczna głowy (lub czaszki) zwierząt, charakteryzująca się wskaźnikiem głowowym w zakresie 60–76. Głowa takiego zwierzęcia ma o wiele większy wymiar przednio-tylny niż boczny.Australia – szósty pod względem wielkości kontynent, jego powierzchnia (wraz z Tasmanią i innymi wyspami przybrzeżnymi) wynosi 7,7 mln km² (7,5 mln km² bez wysp).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Aborygenowie (łac. Aborigines) – w mitologii rzymskiej jeden z ludów, który miał zamieszkiwać środkową Italię przed przybyciem Eneasza i Trojan. Najszerszej znany, ale nie jedyny i nie najstarszy przekaz o Aborygenach pochodzi z Eneidy.
    Czas snu (ang. Dreamtime, w językach aborygeńskich Malchera, Alcheringa, Mura-mura Tjukurrpa i inne) to mitologia australijskich Aborygenów. Legendy opisujące "czas snu" stanowią najstarsze istniejące przekazy ustne, szacuje się, że legendy Aborygenów mają ponad 50 000 lat.
    Rasa człowieka (również odmiana człowieka) - termin, który zwykle odnosi się do kategoryzacji populacji ludzkich na grupy w zależności od cech dziedzicznych. Jest to system klasyfikacji ludzi na duże i odrębne populacje lub grupy ze względu na dziedziczne cechy zewnętrzne (fenotyp), geograficzne pochodzenie, kulturę, historię, język, wygląd zewnętrzny, etniczność i status społeczny. Na początku XX wieku termin ten był często stosowany w znaczeniu taksonomicznym, w celu podkreślenia genetycznego zróżnicowania ludzkich populacji określonych przez fenotyp.
    Rolnik – osoba pracująca na roli, uprawiająca swoją bądź cudzą ziemię rolną. Często specjalista w zakresie rolnictwa.
    Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.
    Kangurowate (Macropodidae) – rodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców. Jest drugą pod względem liczby gatunków rodziną torbaczy. Obejmuje ponad 50 gatunków zwierząt nazywanych powszechnie kangurami, czyli zwierzętami o silnych tylnych nogach i długim, mocnym ogonie, poruszających się skokami. Samice kangurów nazywane są kangurzycami. W klasyfikacji zoologicznej kangurami nazwano kilka gatunków z rodzaju Macropus, a oprócz kangurów do rodziny Macropodidae zaliczane są walabie, drzewiaki, pazurogony, filandry i pademelony. Wcześniej zaliczano również gatunki obecnie wyodrębniane do kanguroszczurowatych (Potoroidae).
    Jaskinia – naturalna pusta przestrzeń w skale o rozmiarach umożliwiających jej penetrację przez człowieka. Najliczniejsze są jaskinie krasowe, grawitacyjne, tektoniczne, lodowcowe, wietrzeniowo-erozyjne lub pseudokrasowe. Odkrywanie (eksploracja), dokumentowanie oraz naukowe badanie jaskiń to speleologia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.865 sek.