• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ablavius

    Przeczytaj także...
    Hermanaryk (in. Ermenryk, Ermanaryk, Ermanryk) (zm. ok. 375) – król Ostrogotów nad Morzem Czarnym. Był porównywany przez Jordanesa do Aleksandra Wielkiego.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.

    Ablavius – historyk lub etnograf (geograf), autor historii Gotów, z której wzmianki zachowały się u Jordanesa. Uznawany bądź za osobę współczesną Kasjodorowi (VI w.), nieco starszą (przełom V i VI w.), żyjącą nie później niż w III w., utożsamiany z konsulem z roku 331, Ablaviusem, bądź też z sofistą Ablabiosem z Galacji (przełom IV i V w.). Nie mógł jednak tworzyć później niż w roku 551.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Ewa Maria Wipszycka-Bravo (ur. 27 listopada 1933 w Warszawie) – historyk starożytności, profesor emeritus Uniwersytetu Warszawskiego.

    Jego niezachowane dzieło uważane jest albo za główne źródło dla Kasjodora, źródło przez niego wykorzystane, za którego pośrednictwem treści w nim zawarte miały trafić do Getiki, albo ewentualnie mu znane, ale wykorzystane bezpośrednio przez Jordanesa. W utworze Ablaviusa doszukiwano się historii spisanej na podstawie oralnych gockich przekazów pieśniarskich, historii Wizygotów co najmniej do czasów Hermanaryka (ok. 375), dzieła etnograficznego bądź geograficznego. Przekazane przez Jordanesa fragmenty z Ablaviusa tyczą się obszarów nadczarnomorskich i okresu sprzed podziału na Wizygotów i Ostrogotów. Od niego zaczerpnął autor Getiki opowieść o królu Filimerze oraz, zapewne, fragment opisujący wędrówkę Gotów ze Skandynawii nad Morze Czarne. Prawdopodobnie utwór Ablaviusa był również nasycony motywami biblijnymi i antycznymi. Jego przekaz stoi w opozycji wobec tradycji Kasjodorowej — Ablavius umiejscawia moment podziału Gotów na czasy Ostrogoty po osiedleniu się nad Morzem Czarnym, a nie dopiero na schyłek IV w. — poddaje poprzez powyższe w wątpliwość prawa Amalów do rządów nad Wizygotami.

    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).Getica — napisana ok. 551 r. kronika "O pochodzeniu i czynach Gotów" (org. Getica), która jest skróconą wersją (wyciągiem) większej pracy Kasjodora "Historia Gotów" w 12 księgach, która nie zachowała się do naszych czasów. Autorem był Jordanes - historyk i kronikarz gocki.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Th. Mommsen, Prooemium, [w:] Iordanis, De origine actibusque Getarum, ed. T. Mommsen, Berlin 1882 (Monumenta Germaniae Historica. Auctores Antiquissimi, t. 5, 1), s. xxxvii–xxxix; R. Hachmann, Die Goten und Skandinavien, Berlin 1970, s. 68; I. Nordgren, The Well Spring of the Goths. About the Gothic peoples in the Nordic Countries and on the continent, New York 2004, s. 384-385; P. Janiszewski, Ablabios „descriptor Gothorum gentis egregius” i studia nad fragmentami zaginionych dzieł historyków antycznych, [w:] Chrześcijaństwo u schyłku starożytności. Studia Źródłoznawcze, t. 6, red. P. Janiszewski, E. Wipszycka, R. Wiśniewski, Warszawa 2007, s. 27–31.
    2. A. Gillett, Jordanes and Ablabius, [w:] Studies in Latin Literature and Roman History, t. 10, ed. C. Deroux, Brussels 2000 (Collection Latomus 254), s. 493-494.
    3. Th. Mommsen, Prooemium, s. xxxvii–xxxix.
    4. R. Hachmann, Die Goten, s. 78.
    5. A. Gillett, Jordanes, s. 493-494
    6. I. Nordgren, The Well, s. 384-385.
    7. P. Janiszewski, Ablabios, s. 27–31.
    8. R. Kasperski, Amalowie a Wizygoci. Kasjodor i Ablavius – dwie relacje o władzy amalskich królów na Gotami, „Studia Źródłoznawcze”, t. 47 (2009), s. 5.
    9. I. Nordgren, The Well, s. 384-385; R. Hachmann, Die Goten, s. 78; P. Janiszewski, Ablabios, s. 31.
    10. S. Krautschick, Cassiodor und die Politik seiner Zeit, Bonn 1983, s. 145.
    11. R. Kasperski, Amalowie, s. 16.
    12. R. Kasperski, Amalowie, s. 6.
    13. R. Hachmann, Die Goten, s. 68.
    14. A. Gillett, Jordanes, s. 493-494.
    15. R. Kasperski, Amalowie, s. 7.
    16. P. Janiszewski, Ablabios, s. 31.
    17. R. Kasperski, Amalowie, s. 7-8, 10.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Gillett A., Jordanes and Ablabius, [w:] Studies in Latin Literature and Roman History, t. 10, ed. C. Deroux, Brussels 2000 (Collection Latomus 254), s. 479–500.
  • Hachmann R., Die Goten und Skandinavien, Berlin 1970.
  • Janiszewski P., Ablabios „descriptor Gothorum gentis egregius” i studia nad fragmentami zaginionych dzieł historyków antycznych, [w:] Chrześcijaństwo u schyłku starożytności. Studia Źródłoznawcze, t. 6, red. P. Janiszewski, E. Wipszycka, R. Wiśniewski, Warszawa 2007, s. 9–31.
  • Kasperski R., Amalowie a Wizygoci. Kasjodor i Ablavius – dwie relacje o władzy amalskich królów na Gotami, „Studia Źródłoznawcze”, t. 47 (2009), s. 1-16.
  • Krautschick S., Cassiodor und die Politik seiner Zeit, Bonn 1983.
  • Mommsen Th., Prooemium, [w:] Iordanis, De origine actibusque Getarum, ed. T. Mommsen, Berlin 1882 (Monumenta Germaniae Historica. Auctores Antiquissimi, t. 5, 1), s. I-LXXIII.
  • Nordgren I., The Well Spring of the Goths. About the Gothic peoples in the Nordic Countries and on the continent, New York 2004.
  • Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.Topos (gr. tópos koinós miejsce wspólne) – powtarzający się motyw, który często występuje w obrębie literatury i sztuki danej kultury, cywilizacji. Wskazuje na jedność kulturową danego kontynentu czy na istnienie pierwotnych wzorców myślenia człowieka.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Paweł Janiszewski (ur. 1967) - polski historyk, badacz dziejów Kościoła w starożytności. Absolwent historii Uniwersytetu Warszawskiego (1992). Doktorat (1998 - nieopublikowany) i habilitacja (2008) tamże. Od 1998 roku pracownik Zakładu Historii Starożytnej Instytutu Historii Uniwersytetu Warszawskiego.
    Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Christian Matthias Theodor Mommsen (ur. 30 listopada 1817 w Garding, zm. 1 listopada 1903 w Charlottenburgu) – historyk, poeta oraz prawnik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1902.
    Morze Czarne (w starożytności: gr. Εύξεινος Πόντος, łac. Pontus Euxinus, co znaczy „Morze Gościnne”) – morze śródlądowe rozciągające się pomiędzy Azją Mniejszą na południu, Kaukazem na wschodzie, Niziną Wschodnioeuropejską na północy i Półwyspem Bałkańskim na zachodzie. Wchodzi w skład systemu oceanicznego Oceanu Atlantyckiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.