Abilio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abilio (Abiliusz), łac. Abilius (zm. ok. 98) – trzeci biskup Aleksandrii, święty Kościoła katolickiego i koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego.

Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Abilena Lizaniasza albo Abilena była starożytnym miastem, na rzece Abana, i stolicą starożytnej Abileny, w Celesyrii. Miejsce te jest gdzie obecnie znajduje się Suk Wadi Barada (nazywane Abil-es-Suk przez wczesnych arabskich geografów), ok. 20 km na północny wschód od Damaszku, w Syrii. Określenie "Lizaniasza" pochodzi od gubernatora tego regionu.

Jedyne informacje o tym świętym pochodzą od Euzebiusza. Ograniczone i nie poddające się weryfikacji pisma mówią o Abilio, że był drugim następcą Marka Ewangelisty i następcą św. Aniana w latach ok. 85–98.

Prawosławny patriarchat grecki nadał mu imię Avilio, natomiast koptyjski Mielo.

Od czasu kiedy św. Ado umieścił go swoim Martyrologium, jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest 22 lutego.

Ado z Vienne (Adon z Vienne) (ur. ok. 800, zm. 16 grudnia 875) – święty katolicki, francuski hagiograf, arcybiskup Vienne.Anian z Aleksandrii, również Anian Aleksandryjski (zm. ok. 85 w Aleksandrii) - drugi biskup Aleksandrii (ok. 68-85), święty Kościoła katolickiego, prawosławnego i koptyjskiego.

W kościele koptyjskim, który posługuje się własnym kalendarzem (1 Tūt), wspomnienie obchodzone jest jako odpowiednik 29 marca i 29 września według kalendarza gregoriańskiego.

Święty Abilio został pochowany obok szczątków św. Marka w aleksandryjskim kościele.

Łacińskie imię Abiliusz (Abilio) pochodzi od nazwy miejscowości Abila (Abilena) i oznaczało – pochodzący z Abili.

Prawosławny patriarchat aleksandryjski – jeden z patriarchatów w Kościele prawosławnym, historycznie trzeci po Rzymie i Konstantynopolu. Przed ustanowieniem patriarchatu w Konstantynopolu zajmował drugie miejsce, po Rzymie, a przed Antiochią. Historia Kościoła w Aleksandrii sięga czasów apostoła i ewangelisty Marka, który ewangelizował w Egipcie, zakładając pierwsze w Afryce biskupstwo.Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Kult świętych
  • Modlitwa za wstawiennictwem świętego
  • Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Cronologia del Patriarcato di Alessandria wł. 
    2. Encyklopedia Koptyjska
    3. Obecnie szczątki św. Marka znajdują się w kairskiej katedrze.
    4. Abiliusz (Abilio) na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A–C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 11. ISBN 83-7097-271-3.
  • Źródła internetowe:

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.
  • Abilius (Saint) fl. 85–98 (Coptic Church Egypt) – The Coptic Encyclopedia ang. 
  • Kair (arab. القاهرة; - trl. Al-Qāhirah, trb. Al-Kahira) – stolica i największe miasto Egiptu (214 km², liczba ludności 6 787 000 stałych mieszkańców, zespół miejski 17,285 mln mieszkańców (tzw. Wielki Kair) – największe miasto Afryki i Bliskiego Wschodu). Nie ma dokładnych statystyk na temat liczby ludności Kairu. Powodują to ciągłe wędrówki mieszkańców. Szacuje się, że codziennie przybywa tu tysiąc nowych mieszkańców. Ponad 2 mln osób mieszka w tzw. „Mieście umarłych”. Kair nazywane jest „Miastem tysiąca minaretów” lub „Matką Świata”. To największy ośrodek świata islamskiego. Położone jest nad Nilem.Imiona łacińskie – imiona rzymskie używane przez starożytnych Rzymian oraz inne imiona pochodzące z łaciny, rozpowszechnione w wielu krajach w późniejszym okresie. Tadeusz Milewski postawił hipotezę, iż w pierwotnym okresie, kiedy Italikowie mieszkali na północ od Alp w sąsiedztwie Celtów, w grupie italskiej istniał system imion złożonych, analogiczny do występującego w grupie celtyckiej oraz w innych językach indoeuropejskich. System ten zanikł dopiero po przybyciu plemion italskich do Italii; nastąpiło to w ciągu II tysiąclecia p.n.e.; ukształtował się natomiast pod wpływem Ligurów system imion jednoczłonowych, niezłożonych, w dużej mierze pochodzenia obcego, nieindoeuropejskiego (w tym etruskiego), który przekształcił się w dwuimienny, obejmujący imię (praenomen) i nazwisko rodowe (nomen), a ostatecznie w początkach I wieku p.n.e. — w system trójimienny, złożony z dwóch wcześniej wymienionych elementów oraz z przydomka (cognomen). Jeszcze w czasach klasycznych jednak nie wszystkie rody używały przydomków, por. dwuelementowe określenie Marka Antoniusza.




    Warto wiedzieć że... beta

    Marek Ewangelista, cs. Apostoł i jewangielist Mark – wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka uważanej za najstarszą i jednocześnie najkrótszą spośród ewangelii, kuzyn św. Barnaby, towarzysz św. Pawła, a później św. Piotra, apostoł z grona siedemdziesięciu dwóch. Zgodnie z relacją Papiasza wiernie spisał głoszone przez Piotra nauki. Według tradycji św. Marek został umęczony ok. 68 roku. Uznawany przez Kościół koptyjski za pierwszego patriarchę Aleksandrii i świętego; święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny wprowadzony w 1582 przez papieża Grzegorza XIII bullą Inter gravissimas; kalendarz juliański zreformowany przez Luigiego Lilio; w Polsce stosowany od roku wprowadzenia.
    Patriarcha Aleksandrii – jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich, czasem jest nazywany greckim patriarchą Aleksandrii dla odróżnienia od koptyjskiego patriarchy Aleksandrii. Ustanowiony w 381 r. W latach 1215–1964 istniał również łaciński patriarchat Aleksandrii.
    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
    Święty (hebr. qodesz lub kodesz oznacza oddzielony) – stosowane przez chrześcijan określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone specyficzne dla nich wartości - często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też filozofów i kapłanów.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama