Aberracja optyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aberracja optyczna – wada pojedynczej soczewki, układu optycznego, a także zwierciadła niepłaskiego, polegająca na deformacji uzyskanego obrazu, a w szczególności zniekształceniu, pogorszeniu ostrości lub niepożądanych zmianach chromatycznych. Aberrację zmniejsza się stosując zamiast pojedynczej soczewki zespół soczewek wykonanych z różnych gatunków szkła (np. szkło crown, szkło flintowe).

Anastygmat – obiektyw fotograficzny ze skorygowaną aberracją, komą i astygmatyzmem. Pierwszym obiektywem tego typu był powstały około 1866 koncentryczny obiektyw Rossa, bardziej znanymi, jaśniejszymi i bardziej udanym były zaprojektowane w latach 1890-1893 przez Paula Rudolpha z zakładów Zeissa obiektywy serii początkowo znanej jako Anastigmaty (później przemianowane na Protary). Praktycznie wszystkie współczesne obiektywy fotograficzne sa anastygmatami.Aberracja chromatyczna, chromatyzm – cecha soczewki lub układu optycznego, wynikająca z różnych odległości ogniskowania (ze względu na różną wartość współczynnika załamania) dla poszczególnych barw widmowych światła (różnych długości fali światła). W rezultacie występuje rozszczepienie światła, które widoczne jest na granicach kontrastowych obszarów pod postacią kolorowej obwódki (zobacz zdjęcie obok).

Wadami zaliczanymi do aberracji są:

  • aberracje niechromatyczne, tzw. aberracje Seidla:
    1. aberracja sferyczna
    2. koma
    3. astygmatyzm
    4. krzywizna pola
    5. dystorsja
  • aberracja chromatyczna, która może być:
    1. wzdłużna (osiowa)
    2. poprzeczna (lateralna)

    Wadami niezaliczanymi do aberracji są, między innymi:

  • flara
  • winietowanie.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • anastygmat
  • aplanat
  • Rapid Rectilinear
  • Planar
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Aberracje układu optycznego, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-23].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Terminologia związana z optyką. Canon Inc. Lens Products Group.
  • Aberracja optyczna – zdjęcia w serwisie Flickr (ang. • chiń. • niem. • hiszp. • fr. • kor. • wł. • port.)
  • Flint – szkło optyczne o wysokiej zdolności rozszczepiania światła. Razem ze szkłem crown stosowany do korekcji aberracji chromatycznej w układach optycznych np. obiektywach achromat. Szkło flint ma współczynnik załamania światła w granicach 1,55-1,9.Kron (ang. Crown) – szkło optyczne o dużej zawartości tlenku potasu (K2O), charakteryzujące się dużą przejrzystością stosowane do wyrobu soczewek i innych elementów optycznych. Ma niski współczynnik załamania światła (w granicach 1,45-1,6; dla czystego 1,50-1,54) i niską dyspersję (liczba Abbego ok. 60). Razem ze szkłem flintowym stosowane do korekcji aberracji chromatycznej w układach optycznych np. achromatach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Układ optyczny – zespół dwóch lub więcej elementów optycznych, biorących udział w tworzeniu obrazu w przyrządzie optycznym. W zależności od konstrukcji układu optycznego, światło może przez jego poszczególne elementy przechodzić lub odbijać się od nich. W skład układu optycznego mogą wchodzić takie elementy jak: soczewki, zwierciadła, siatki dyfrakcyjne czy pryzmaty. Elementy te mogą stykać się z sobą bezpośrednio lub być od siebie oddalone.
    Protar – seria obiektywów fotograficznych zaprojektowanych w zakładach Zeissa przez Paula Rudolpha w latach 1890–93, początkowo nosząca nazwę Anastigmat, uważana za pierwsze nowoczesne obiektywy. Po zaprojektowanym nieco wcześniej obiektywie Rossa był to drugi anastygmat. Był to pierwszy obiektyw którego podstawowe cechy (poprawione: podłużna i poprzeczna aberracja chromatyczna, aberracja sferyczna, koma, dystorsja, krzywizna pola i astygmatyzm) są określane jako dobre.
    Koma lub aberracja komatyczna - w optyce jedna z aberracji optycznych czyli wad układów optycznych. Polega na tym, że wiązka promieni świetlnych wychodząca z punktu położonego poza osią optyczną tworzy po przejściu przez układ plamkę w kształcie przecinka lub komety. Stopień zniekształcenia jest tym większy im dalej od osi optycznej układu znajduje się źródło światła. Obiektyw lub układ optyczny wolny od komy nazywa się aplanatem.
    Aberracja sferyczna – cecha soczewki, układu optycznego, obiektywu lub zwierciadła sferycznego, polegająca na odmiennych długościach ogniskowania promieni świetlnych ze względu na ich położenie pomiędzy środkiem a brzegiem urządzenia optycznego – im bardziej punkt przejścia światła zbliża się ku brzegowi urządzenia (czyli oddala od jego osi optycznej), tym bardziej uginają się promienie świetlne.
    Zjawisko fizyczne – przemiana, na skutek której zmieniają się właściwości fizyczne ciała lub obiektu fizycznego.
    Aberracja chromatyczna wzdłużna, chromatyzm wzdłużny – cecha soczewki lub układu optycznego, powodująca rozszczepienie na osi optycznej światła padającego do niej równolegle. Wynika ona z dyspersji – zależności współczynnika załamania ośrodka od częstotliwości fali świetlnej.
    Flara (halacje) — efekt optyczny pojawiający się na obrazie na skutek interakcji promieni światła z soczewkami obiektywu kamery lub aparatu fotograficznego, gdy obiektyw skierowany jest na źródło światła (np. słońce). Najczęściej jest on widoczny w formie półprzezroczystych różnokolorowych okręgów.

    Reklama