• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Abatacept



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Aminotransferazy, transaminazy – grupa dwóch organicznych związków chemiczych: aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i aminotransferazy alaninowej (AlAT). Są one enzymami uczestniczącymi w metabolizmie aminokwasów u zwierząt. Katalizują transaminację grup α-aminowych z α-aminokwasów na α-ketokwasy (α-ketoglutaran):Nieżyt nosa (łac. rhinitis, corryza, potoczna nazwa katar) – pojęcie dotyczące objawów zapalenia błony śluzowej nosa (niekiedy także zatok przynosowych).
    Dawkowanie[ | edytuj kod]

    Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarzy specjalistów, doświadczonych w rozpoznawaniu i leczeniu RZS. Lek podaje się dożylnie po rozpuszczeniu oraz rozcieńczeniu w dawkach zależnych od masy ciała.
    Zalecana dawka wynosi ok. 10mg/kg masy ciała we wlewie dożylnym trwającym 30 minut. Kolejne dawki należy podać po 2 i 4 tygodniach od pierwszego wlewu, a następnie co 4 tygodnie.

    Wysypka jest zmianą na skórze, która wpływa na jej wygląd i teksturę. Wysypka może być zlokalizowana w jednym miejscu ciała, lub dotknąć całą powierzchnię skóry. Wysypki mogą spowodować zmianę koloru skóry, swędzenie, ocieplenie, wywołać nierówności, suchość, spękanie, owrzodzenie, obrzęk i mogą być bolesne.Oksydaza glukozowa (EC 1.1.3.4) – enzym z klasy oksydoreduktaz, katalizujący reakcję utleniania β-D-glukopiranozy (jednej z form glukozy) do kwasu glukonowego. Ubocznym produktem reakcji jest nadtlenek wodoru. Dostępna handlowo zazwyczaj jako preparat otrzymywany z grzybów Aspergillus niger.

    Preparaty[ | edytuj kod]

    Dostępne w Polsce:

  • Orencia (Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG) – proszek do przygotowania koncentratu do sporządzenia roztworu do infuzji, 250 mg w fiolce i strzykawka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Briefing Document For Abatacept (BMS-188667) Biological License Application 125118 (ang.). Bristol-Myers Squibb Company na stronie fda.gov, 2005-09-06. s. 18. [dostęp 2010-09-09].
    2. GG. Teng, AM. Turkiewicz, LW. Moreland. Abatacept: a costimulatory inhibitor for treatment of rheumatoid arthritis. „Expert Opin Biol Ther”. 5 (9), s. 1245-1254, 2005. DOI: 10.1517/14712598.5.9.1245. PMID: 16120053. 
    3. L. Lundquist. Abatacept: a novel therapy approved for the treatment of patients with rheumatoid arthritis. „Adv Ther”. 24 (2), s. 333-345, 2007. DOI: 10.1007/BF02849902. PMID: 17565924. 
    4. Orencia – Charakterystyka produktu leczniczego (pol.). ema.europa.eu. [dostęp 2010-09-15].
    5. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać R. Westhovens, JC. Cole, T. Li, M. Martin i inni. Improved health-related quality of life for rheumatoid arthritis patients treated with abatacept who have inadequate response to anti-TNF therapy in a double-blind, placebo-controlled, multicentre randomized clinical trial. „Rheumatology”. 45 (10), s. 1238-1246, 2006. DOI: 10.1093/rheumatology/kel066. PMID: 16567357. 
    6. Safety and Efficacy of Abatacept Versus Placebo in Subjects With Psoriatic Arthritis, [w:] ClinicalTrials.gov [online], National Institutes of Health, NCT00534313 (ang.).
    7. Efficacy and Safety Study of Abatacept to Treat Lupus Nephritis, [w:] ClinicalTrials.gov [online], National Institutes of Health, NCT00430677 (ang.).
    8. PS. Hervey, SJ. Keam. Abatacept.. „BioDrugs”. 20 (1), s. 53-61, 2006. PMID: 16573350. 
    9. Orencia – Full Prescribing Information (ang.). Bristol-Myers Squibb Company na stronie packageinserts.bms.com, sierpień 2009. [dostęp 2010-09-09].
    10. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać JM. Kremer, M. Dougados, P. Emery, P. Durez i inni. Treatment of rheumatoid arthritis with the selective costimulation modulator abatacept: twelve-month results of a phase iib, double-blind, randomized, placebo-controlled trial. „Arthritis Rheum”. 52 (8), s. 2263-2271, 2005. DOI: 10.1002/art.21201. PMID: 16052582. 
    11. N. Ruperto, DJ. Lovell, P. Quartier, E. Paz i inni. Abatacept in children with juvenile idiopathic arthritis: a randomised, double-blind, placebo-controlled withdrawal trial.. „Lancet”. 372 (9636), s. 383-91, 2008. DOI: 10.1016/S0140-6736(08)60998-8. PMID: 18632147. 
    12. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2011-10-07]. (pol.)
    Szczepionka – preparat pochodzenia biologicznego, zawierający antygen, który stymuluje układ odpornościowy organizmu do rozpoznawania go jako obcy, niszczenia i utworzenia pamięci poszczepiennej. Dzięki tej pamięci, w przypadku kolejnego kontaktu z antygenem (infekcji), odpowiedź immunologiczna wykształca się szybciej i jest silniej wyrażona (odporność wtórna), co ma uniemożliwić naturalny przebieg choroby, wraz z wykształceniem się typowych dla niej objawów klinicznych. W skład szczepionki może wchodzić żywy, o osłabionej zjadliwości (atenuowany) lub zabity drobnoustrój, a także inne fragmenty jego struktury czy metabolity. Szczepionka może być skierowana przeciwko jednemu czynnikowi chorobotwórczemu (szczepionka monowalentna) lub skojarzona przeciwko kilku czynnikom jednocześnie (poliwalentna).Grzybice, mikozy (łac. mycoses) – grupa wysoce zaraźliwych chorób zakaźnych ludzi i zwierząt wywołana przez mikroskopijne grzyby (około 200 gatunków z 250 tys. opisanych).


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Limfocyty T inaczej limfocyty grasicozależne (T od łac. thymus - grasica) – komórki układu odpornościowego należące do limfocytów odpowiedzialne za komórkową odpowiedź odpornościową. Komórki prekursorowe, nie posiadające cech limfocytów T, wytwarzane są w czerwonym szpiku kostnym, następnie dojrzewają głównie w grasicy, skąd migrują do krwi obwodowej oraz narządów limfatycznych. Stężenie limfocytów T we krwi obwodowej wynosi 0,77–2,68 x 10/l. Czas życia limfocytów T wynosi od kilku miesięcy do kilku lat.
    Lek – każda substancja, niezależnie od pochodzenia (naturalnego lub syntetycznego), nadająca się do bezpośredniego wprowadzana do organizmu w odpowiedniej postaci farmaceutycznej w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego, lub w celu zapobiegania chorobie, często podawana w ściśle określonej dawce. Lekiem jest substancja modyfikująca procesy fizjologiczne w taki sposób, że hamuje przyczyny lub objawy choroby, lub zapobiega jej rozwojowi. Określenie lek stosuje się też w stosunku do substancji stosowanych w celach diagnostycznych (np. metoklopramid w diagnostyce hiperprolaktynemii) oraz środków modyfikujących nie zmienione chorobowo funkcje organizmu (np. środki antykoncepcyjne).
    Immunosupresja to hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych przez różne czynniki zwane immunosupresorami, najczęściej farmakologicznie przez leki immunosupresyjne (w przeszłości przez promieniowanie rentgenowskie).
    Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.
    Biegunka (łac. diarrhoea; potocznie rozwolnienie) – objaw kliniczny polegający na zwiększonej częstotliwości wypróżnień (według WHO ≥3/24h) lub zwiększonej ilości stolca (≥200g/24h), wraz ze zmianą konsystencji na płynną bądź półpłynną. Biegunce może towarzyszyć stan ogólnego osłabienia, gorączka czy też kurczowe bóle brzucha. Objaw ten trwający do 14 dni określany jest jako biegunka ostra, natomiast utrzymanie się objawów chorobowych ponad 4 tygodnie kwalifikuje do rozpoznania biegunki przewlekłej (niektórzy autorzy wyróżniają biegunkę uporczywą – trwającą 2-4 tygodnie).
    Leki biologiczne – grupa leków ściśle związana z cząsteczkami biologicznie czynnymi naturalnie występującymi w organizmie człowieka, działających przez wpływ na mechanizmy przez nie mediowane.
    Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.895 sek.