• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • AVI

    Przeczytaj także...
    DivX – stratna metoda kompresji obrazu filmowego, w nowszych wersjach zgodna z MPEG-4 część 2, pozwalającą zapisać na zwykłej płycie kompaktowej filmy o długości ok. 90 min i jakości niewiele ustępującej DVD-Video. Wykorzystywana także do przesyłania filmów przez Internet.Kompresja danych (ang. data compression) – polega na zmianie sposobu zapisu informacji tak, aby zmniejszyć redundancję i tym samym objętość zbioru. Innymi słowy chodzi o wyrażenie tego samego zestawu informacji, lecz za pomocą mniejszej liczby bitów.
    RealVideo - kodek obrazu stworzony przez RealNetworks. Został po raz pierwszy opublikowany w 1997 roku. W roku 2004 pojawiła się wersja 10.

    AVI (ang. Audio Video Interleave) to kontener danych audiowizualnych. Został wprowadzony w roku 1992 przez firmę Microsoft jako element strategii przystosowania systemu Windows do obsługi multimediów, stanowiący część technologii Video for Windows.

    Technologia[]

    Format AVI jest specjalną odmianą formatu RIFF. Od formatu RIFF zapożyczono sposób zapisywania danych poprzez ich podział na części. Każdy „kawałek” oznaczany jest identyfikatorem FourCC. Format AVI rozszerza tę technologię, dodając dwa lub, opcjonalnie, trzy „podkawałki”. Pierwszy z nich (hdrl) stanowi nagłówek pliku i zawiera metadane określające plik video, takie jak rozmiar obrazu i liczbę klatek. Drugi „podkawałek” (movi) zawiera właściwe dane audiowizualne. Trzeci, opcjonalny (idxl), gromadzi informacje o położeniu „kawałków” wewnątrz pliku AVI.

    Kontener multimedialny, zasobnik dla wielu strumieni obrazów, audio/wideo, napisów, informacji o rozdziałach i metadanych (które umożliwiają ich poprawne wyświetlenie lub synchronizację w celu ich jednoczesnego odtworzenia), pozwalający na przechowywanie kompletnego materiału multimedialnego (obrazów, dźwięku lub filmu) w jednym pliku.Multimedia (łac. multum + medium) – media, stanowiące połączenie kilku różnych form przekazu informacji (np. tekstu, dźwięku, grafiki, animacji, wideo) w celu dostarczania odbiorcom informacji lub rozrywki. Termin „multimedia” ma również zastosowanie w mediach elektronicznych służących do rejestrowania oraz odtwarzania treści multimedialnych. Multimedia posiadają cechy tradycyjnych technik mieszanych i sztuk pięknych, jednak mają szerszy zakres. Termin bogate media jest synonimem terminu multimedia interaktywne.

    Zapisywanie danych umożliwia proces zwany kodowaniem, zaś odczyt – dekodowanie. Technologia RIFF wykorzystana w formacie AVI daje możliwość kodowania danych nieskompresowanych lub poddanych kompresji. Najczęściej stosowane w nim formaty kompresji obrazu to Xvid, DivX, Intel Real Time Video, Indeo, Cinepak, MJPEG, Editable MPEG, VDOWave, ClearVideo/RealVideo, QPEG, MPEG-4 część 2 i inne.

    Kodek jest skrótem od "koder/dekoder", co oznacza urządzenie lub program zdolny do przekształcania strumienia danych lub sygnału. Kodeki mogą zmienić strumień danych w formę zakodowaną (często w celu transmisji, składowania lub zaszyfrowania) lub odzyskać (odkodować) strumień danych z formy zakodowanej, by umożliwić ich odtwarzanie bądź obróbkę. Kodeki są często używane w wideokonferencjach oraz strumieniowaniu obrazu lub dźwięku.WAV (ang. wave form audio format) – format plików dźwiękowych stworzony przez Microsoft oraz IBM. WAVE bazuje na formacie RIFF, poszerzając go o informacje o strumieniu audio, takie jak użyty kodek, częstotliwość próbkowania czy ilość kanałów. WAV podobnie jak RIFF został przewidziany dla komputerów IBM PC, toteż wszystkie zmienne zapisywane są w formacie little endian. Odpowiednikiem WAV dla komputerów Macintosh jest AIFF.

    Zobacz też[]

  • WAV
  • kodek
  • Linki zewnętrzne[]

  • Opis technologii AVI autorstwa Johna P. McGowana
  • Dokumentacja formatu RIFF-AVI
  • Lista kodeków FourCC



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    FOURCC (ang. four-character code). Jest to sekwencja czterech bajtów używanych do jednoznacznej identyfikacji formatu danego pliku. Wymyślony na potrzeby systemów operacyjnych, używany na początku w oprogramowaniu komputerów Macintosh, później zaadaptowany na potrzeby Amigi i Electronic Arts. Algorytm później został zmodyfikowany na potrzeby kompresji plików QuickTime i DirectShow.
    Metadane – dane o danych, np. klasyczne katalogi biblioteczne. Za pomocą metadanych opisywane są dokumenty elektroniczne, w szczególności dokumenty dostępne poprzez sieci komputerowe, np. strony WWW dostępne w sieci Internet, jak również dokumenty tworzące nowoczesne biblioteki cyfrowe. Jednym ze standardów metadanych jest Dublin Core Metadata Element Set (DCMES).
    MPEG-4 część 2 (znana też jako MPEG-4 ASP i MPEG-4 Visual) to kompresja video stworzona przez MPEG, wchodząca w skład standardu MPEG-4 (ISO/IEC 14496-2). Podobnie jak wiele innych opiera się o dyskretną transformację kosinusową. Do jej najpopularniejszych implementacji należą DivX, Xvid, 3ivx i libavcodec. Należy mieć na uwadze istnienie zupełnie innej kompresji – MPEG-4 część 10, lepiej znanej jako H.264 albo AVC, która też wchodzi w skład MPEG-4, a nie jest zgodna z częścią 2.
    Cinepak - kodek kompresji/dekompresji plików wideo opracowany przez firmę SuperMac Technologies z Sunnyvale, Kalifornia, stosowany szeroko w środowisku komputerów Macintosh, ale dostępny też w Windows, od wersji 95/98.
    Xvid (dawniej XviD) jest biblioteką kodeków video podążającą za standardem MPEG-4, a w szczególności MPEG-4 Part 2 Advanced Simple Profile (ASP). Używa takich funkcji ASP jak b-frames, globalnych i dzielnicowych pikseli kompensacji ruchu, maskowania lumi, kwantyzacji treliażowej, H.263, MPEG i niestandardowych kwantyzacji matryc.
    Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.

    Reklama