• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ATRP



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Miejsce aktywne, centrum aktywne, centrum katalityczne – część cząsteczki, która jest bezpośrednio zaangażowana w reakcji chemicznej. W przypadku prostych cząsteczek, takich jak np. kwasy nieorganiczne w reakcję zaangażowana jest cała cząsteczka. W przypadku dużych i złożonych cząsteczek, takich jak np. enzymy, polimery syntetyczne i niektóre rozbudowane związki metaloorganiczne, tylko niewielka część cząsteczki jest rzeczywiście zaangażowana w reakcję, a jej reszta pozostaje praktycznie bierna.Kompleksony - grupa aminokwasów, pochodnych kwasu iminodioctowego. Kompleksony tworzą bardzo trwałe związki kompleksowe niemal ze wszystkimi kationami wielowartościowymi, dlatego też są powszechnie używane w miareczkowaniu (→ kompleksonometria) i innych technikach analitycznych.

    ATRP (Atom transfer radical polymerization = polimeryzacja rodnikowa z przeniesieniem atomu) – rodzaj reakcji polimeryzacji o charakterze pseudożyjącym, w którym powstające rodnikowe centrum aktywne jest stabilizowane i kontrolowane przez równowagową reakcję polegającą na przenoszeniu atomu (zwykle halogenu) z udziałem metaloorganicznych kompleksów metali przejściowych. Najczęściej jako inicjator w tej reakcji są stosowane kompleksy miedzi z aminowymi kompleksonami w rodzaju pochodnych EDTA. Stosowane są również kompleksy metaloorganiczne niklu, rodu i rutenu.

    Reakcja redoks – każda reakcja chemiczna, w której dochodzi zarówno do redukcji, jak i utleniania. Termin redoks jest zbitką wyrazową słów redukcja i oksydacja.Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.

    Porównanie ze zwykłą polimeryzacją rodnikową[ | edytuj kod]

    W typowej reakcji polimeryzacji rodnikowej bardzo trudno jest kontrolować średnią masę cząsteczkową powstającego polimeru, ze względu na to, że ma ona charakter czysto statystyczny. Nie ma też możliwości zatrzymania reakcji na określonym etapie. Centra rodnikowe powstają bardzo szybko i po kilkuset, a nawet kilku tysiącach aktów wzrostu łańcucha, w pewnym, przypadkowym momencie ulegają reakcjom ubocznym, które powodują ich zanik. Z kolei, tzw. polimeryzacje żyjące, w których te reakcje uboczne zostały wyeliminowane, mogły mieć przed wynalezieniem ATRP tylko charakter anionowy lub kationowy. Wiele monomerów nie podlega jednak reakcjom polimeryzacji jonowych, ponadto zapewnienie żyjącego charakteru reakcjom jonowym wymaga stosowania bardzo restrykcyjnych warunków – idealnie czystych substratów i rozpuszczalnika, a także idealnie czystej aparatury.

    Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.Nanopianka (z ang. nanofoam) – odkryta przez naukowców z Australian National University w Canberze nowa krystaliczna odmiana węgla. Dane na temat wytworzenia nanopianki zostały opublikowane w 1999 r.

    Zaletą ATRP jest to, że jest to reakcja wolnorodnikowa, która z wielu względów jest preferowana w przemyśle w stosunku do reakcji jonowych, a ponadto nie wymaga stosowania idealnie czystego środowiska reakcji i jest dość odporna na zanieczyszczenia. Wadą ATRP jest natomiast konieczność stosowania kompleksów metali przejściowych, których oddzielenie od produktu końcowego jest dość kłopotliwe.

    Dyspersyjność, stopień dyspersyjności, wskaźnik dyspersyjności, współczynnik dyspersyjności (dawniej: polidyspersyjność, polidyspersja oraz ich pochodne) – statystyczny rozrzut masy cząsteczek polimeru.Polimeryzacja to reakcja, w wyniku której związki chemiczne o małej masie cząsteczkowej zwane monomerami lub mieszanina kilku takich związków reagują same ze sobą, aż do wyczerpania wolnych grup funkcyjnych, w wyniku czego powstają cząsteczki o wielokrotnie większej masie cząsteczkowej od substratów, tworząc polimer.

    Reakcja ta została po raz pierwszy opublikowana przez Krzysztofa Matyjaszewskiego i Jin-Shan Wanga w 1995 roku.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Nikiel (Ni, łac. niccolum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Został odkryty w roku 1751 przez szwedzkiego chemika, Axela Cronstedta. W 1804 r. otrzymano go po raz pierwszy w stanie czystym. Przed naszą erą był używany w stopach z miedzią i cynkiem.
    Ruten (Ru, łac. ruthenium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych (żelazowców) w układzie okresowym. Pierwiastek ten nie ma własnych minerałów, występuje głównie w stanie wolnym razem z innymi platynowcami, najczęściej w rudach siarczkowych żelaza, chromu i niklu. Zawartość w skorupie ziemskiej wynosi 5·10% wag. Tworzy głównie związki kompleksowe, ale znane są też proste związki tego pierwiastka.
    Kopolimery – rodzaj polimerów, których łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów. W odróżnieniu od kopolimerów, polimery zawierające tylko jeden rodzaj merów nazywa się często homopolimerami. Głównym powodem otrzymywania kopolimerów są ich szczególne własności fizyczne, których nie mogą posiadać homopolimery i ich proste mieszaniny zawierające te same mery.
    Hydrożel - żel, w którym fazą rozproszoną jest woda. Jako fazę formującą (substancję żelującą) stosuje się rozmaite polimery - zarówno naturalne, jak i modyfikowane oraz sztuczne. Przykładem hydrożelu jest galaretka z żelatyny.
    Krzysztof Matyjaszewski (ur. 8 kwietnia 1950 w Konstantynowie) – polski chemik specjalizujący się w chemii polimerów, twórca nowej metody kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu – ATRP.
    Ligand, addend – atom, cząsteczka lub anion w związkach kompleksowych, który jest przyłączony bezpośrednio do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną. W chemii organicznej określenie ligand jest stosowane wymiennie z określeniem podstawnik.
    Grupa funkcyjna (podstawnik) – szczególnie aktywna część cząsteczki, która jest odpowiedzialna za jej sposób reagowania w danej reakcji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.