• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ATC - J07



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Kleszczowe zapalenie mózgu (łac. encephalitis ixodica) – wirusowa choroba ośrodkowego układu nerwowego przenoszona przez kleszcze. Czynnikiem etiologicznym są wirusy z rodziny Flaviviridae.Salmonella – rodzaj bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, grupujący Gram-ujemne względnie beztlenowe (fermentujące glukozę) pałeczki. Bakterie te są średniej wielkości, zwykle zaopatrzone w rzęski. Należą do bakterii względnie wewnątrzkomórkowych – rezydują w komórkach zarażonego organizmu.

    Jest to część klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej:

    Obejmuje ona szczepionki:

    Szczepionka – preparat pochodzenia biologicznego, zawierający antygen, który stymuluje układ odpornościowy organizmu do rozpoznawania go jako obcy, niszczenia i utworzenia pamięci poszczepiennej. Dzięki tej pamięci, w przypadku kolejnego kontaktu z antygenem (infekcji), odpowiedź immunologiczna wykształca się szybciej i jest silniej wyrażona (odporność wtórna), co ma uniemożliwić naturalny przebieg choroby, wraz z wykształceniem się typowych dla niej objawów klinicznych. W skład szczepionki może wchodzić żywy, o osłabionej zjadliwości (atenuowany) lub zabity drobnoustrój, a także inne fragmenty jego struktury czy metabolity. Szczepionka może być skierowana przeciwko jednemu czynnikowi chorobotwórczemu (szczepionka monowalentna) lub skojarzona przeciwko kilku czynnikom jednocześnie (poliwalentna).Choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta, ostre nagminne porażenie dziecięce, wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, H14) – wirusowa choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio (wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego), przenoszona drogą fekalno-oralną. Nazwa tej choroby wywodzi się od nazwisk dwóch uczonych, którzy tę chorobę opisali: Jakob Heine (w roku 1840 jako porażenie dziecięce) i Karl Oskar Medin (w roku 1890 jako ostrą chorobę zakaźną). Do XIX w. występowała sporadycznie, później nastąpiła pandemia, obejmująca głównie półkulę północną. Liczba zachorowań drastycznie spadła po wynalezieniu skutecznych szczepionek. W 2001 WHO uznała Europę za wolną od tej choroby (wcześniej były plany eradykacji do tegoż roku, później data została przesunięta do roku 2005). Obecnie w związku z tymi planami należy informować służby sanitarne danego kraju i WHO o każdym przypadku. Aby rozpoznać polio, należy wyizolować i zidentyfikować wirusa, czy jest to szczep dziki, czy to zakażenie poszczepienne wirusem po rewersji do pełnej wirulencji.

    J 07 A – Szczepionki przeciwbakteryjne[ | edytuj kod]

  • J 07 AC – Szczepionki przeciw wąglikowi
  • J 07 AC 01 – antygen wąglikowy
  • J 07 AD – Szczepionki przeciw brucelozie
  • J 07 AD 01 – antygen Brucella
  • J 07 AE – Szczepionki przeciw cholerze
  • J 07 AE 01 – szczepionka zawierające inaktywowane szczepy Przecinkowca cholery
  • J 07 AE 02 – szczepionka zawierające atenuowane komórki Przecinkowca cholery
  • J 07 AE 51 – szczepionka zawierające inaktywowane szczepy Przecinkowca cholery w połączeniach ze szczepionką zawierającą inaktywowane szczepy bakterii duru brzusznego (Salmonella typhi)
  • J 07 AF – Szczepionki przeciw błonicy
  • J 07 AF 01 – Anatoksyna błonicy
  • J 07 AG – Szczepionki przeciw Haemophilus influenzae typu b
  • J 07 AG 01 – szczepionka skoniugowana zawierająca oczyszczony antygen Haemophilus influenzae typu b
  • J 07 AG 51 – szczepionka zawierająca antygen Haemophilus influenzae typu b w połączeniach z anatoksynami
  • J 07 AG 52 – szczepionka zawierająca antygen Haemophilus influenzae typu b w połączeniach z anatoksyną i szczepionką przeciw krztuścowi
  • J 07 AG 53 – szczepionka zawierająca antygen Haemophilus influenzae typu b w połączeniach ze szczepionką przeciwmeningokokową monowalentną C
  • J 07 AH – Szczepionki przeciwmeningokokowe
  • J 07 AH 01 – szczepionka monowalentna A zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 02 – inne monowalentne szczepionki zawierające oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 03 – szczepionka dwuwalentna A, C zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 04 – szczepionka czterowalentna A, C, Y, W-135 zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 05 – inne poliwalentne szczepionki zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 06 – szczepionka monowalentna B zawierająca antygen pęcherzyków zewnątrzbłonowych
  • J 07 AH 07 – szczepionka monowalentna C, skoniugowana, zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 08 – szczepionka czterowalentna A, C, Y, W-135, skoniugowana, zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AH 09 – szczepionka poliwalentna B
  • J 07 AH 10 – szczepionka poliwalentna A, skoniugowana, zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AJ – Szczepionki przeciw krztuścowi
  • J 07 AJ 01 – szczepionka zawierająca inaktywowane szczepy Pałeczki krztuśca
  • J 07 AJ 02 – szczepionka zawierająca oczyszczony antygen
  • J 07 AJ 51 – szczepionka zawierająca inaktywowane szczepy Pałeczki krztuśca w połączeniach z anatoksynami
  • J 07 AJ 52 – szczepionka zawierająca oczyszczony antygen krztuśca w połączeniach z anatoksynami
  • J 07 AK – Szczepionki przeciw dżumie
  • J 07 AK 01 – szczepionka zawierająca inaktywowane szczepy Pałeczki dżumy
  • J 07 AL – Szczepionki przeciwpneumokokowe
  • J 07 AL 01 – szczepionka zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AL 02 – szczepionka skoniugowana, zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AL 52 – szczepionka zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy w połączeniach ze szczepionką przeciw Haemophilus influenzae
  • J 07 AM – Szczepionki przeciw tężcowi
  • J 07 AM 01 – anatoksyna tężcowa
  • J 07 AM 51 – anatoksyna tężcowa w połączeniach z anatoksyną błonicy
  • J 07 AM 52 – anatoksyna tężcowa w połączeniach immunoglobulinami przeciwtężcowymi
  • J 07 AN – Szczepionki przeciw gruźlicy
  • J 07 AN 01 – szczepionka zawierająca atenuowane szczepy Prątka gruźlicy
  • J 07 AP – Szczepionki przeciw durowi brzusznemu
  • J 07 AP 01 – doustna szczepionka zawierająca atenuowane szczepy Salmonella typhi
  • J 07 AP 02 – szczepionka zawierająca inaktywowane szczepy Salmonella typhi
  • J 07 AP 03 – szczepionka zawierająca oczyszczony antygen polisacharydowy
  • J 07 AP 10 – szczepionki przeciw durowi brzusznemu w połączeniach ze szczepionkami przeciw durowi rzekomemu
  • J 07 AR – Szczepionki przeciw durowi plamistemu
  • J 07 AR 01 – szczepionka zawierająca inaktywowane szczepy Rickettsia prowazekii
  • J 07 AX – Inne szczepionki przeciwbakteryjne
  • Anatoksyna, inaczej toksoid - toksyna bakteryjna, pozbawiona podczas obróbki chemicznej (przez ogrzewanie z dodatkiem formaliny) swoich właściwości toksycznych. Anatoksyny zachowują jednak zdolność stymulowania układu immunologicznego do produkcji przeciwciał przeciwko odpowiednim toksynom, dzięki temu mogą być wykorzystywane jako szczepionki przeciw zakażeniom charakteryzującym się wytwarzaniem egzotoksyn, takim jak błonica i tężec.Dur rzekomy - choroba, która przebiega podobnie jak dur brzuszny, ale łagodniej, a powikłania występują bardzo rzadko. Wywoływana jest przez bakterie Salmonella paratyphi.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego (pot. grypa żołądkowa, grypa jelitowa) – choroba układu pokarmowego wywoływana najczęściej przez rotawirusy, astrowirusy, norowirusy oraz rzadziej adenowirusy.
    Prątek gruźlicy (łac. Mycobacterium tuberculosis) – kwasooporna (barwienie metodą Ziehla-Neelsena), słabo Gram-dodatnia bakteria, która jest czynnikiem etiologicznym groźnej choroby zakaźnej – gruźlicy. Należy do rodziny Mycobacteriaceae i wchodzi w skład grupy prątków gruźliczych. Po raz pierwszy bakteria ta została wyodrębniona przez niemieckiego uczonego Roberta Kocha, który publicznie poinformował o tym odkryciu w trakcie krótkiego wykładu wygłoszonego 24 marca 1882 roku w Physiologische Gesellschaft w Berlinie.
    Pałeczka dżumy (Yersinia pestis, daw. Pasteurella pestis) – nieprzetrwalnikująca bakteria Gram ujemna o kształcie pałeczki będąca czynnikiem etiologicznym dżumy. Ze względu na kształt została zakwalifikowana do pałeczek, jednak poszczególne bakterie posiadają dużą zmienność wyglądu. Rezerwuarem są zwierzęta (z wyjątkiem wielbłądów) – obecnie głównie susły, świstaki oraz świnki morskie.
    Dwoinka zapalenia płuc, pneumokok (Streptococcus pneumoniae, pneumococcus) – bakteria Gram-dodatnia, anaerob fakultatywny, należący do paciorkowców alfa-hemolizujących. Wykryta została przez Ludwika Pasteura wraz z Charlesem Chamberlandem oraz niezależnie przez George’a Sternberga w 1881 roku. Jest częstą przyczyną zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u małych dzieci oraz zapalenie płuc u osób z osłabioną odpornością, przy czym liczba zakażeń wzrosła w pierwszych latach XXI wieku.
    Wirus zapalenia wątroby typu B (WZW B, ang. hepatitis B virus, HBV) – otoczkowy wirus DNA z rodziny Hepadnaviridae, hepatotropowy i limfotropowy, powodujący wirusowe zapalenie wątroby typu B, zidentyfikowany przez Barucha Samuela Blumberga w 1967 roku.
    Żółta gorączka (łac. Febris flava) – choroba wywoływana przez wirusa należącego do grupy tzw. flaviwirusów. Infekcja może przebiegać pod różnymi postaciami klinicznymi – od łagodnych objawów do ciężkiej choroby, kończącej się śmiercią. Słowo "żółta" w nazwie pochodzi od żółtaczki towarzyszącej części zakażeń.
    Tyfus plamisty, dur plamisty (łac. Typhus exanthematicus) – bakteryjna choroba zakaźna, przyczyna ciężkich epidemii i śmierci milionów ludzi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.