• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ASCII

    Przeczytaj także...
    Symbol (z gr. σύμβολον) – semantyczny środek stylistyczny, który ma jedno znaczenie dosłowne i nieskończoną liczbę znaczeń ukrytych. Odpowiednik pojęcia postrzegany zmysłowo. Najbardziej ogólnie jest to zastąpienie jednego pojęcia innym, krótszym, bardziej wyrazistym lub najlepiej oddającym jego naturę, albo mniej abstrakcyjnym. Jest to znak odnoszący się do innego systemu znaczeń, niż do tego, do którego bezpośrednio się odnosi. Przykładowo symbol lwa oznacza nie tylko dany gatunek zwierzęcia, lecz często także siłę lub władzę. Symbole są pewnymi znakami umownymi, które w różnych kulturach mogą mieć różne znaczenia - to odróżnia symbol od jednoznacznej alegorii. Znaczenia szczególne to między innymi:Interpunkcja – graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego. Stanowi ją zbiór znaków (we współczesnej polszczyźnie jest ich 10), inaczej zwanych znakami przestankowymi, uzupełniających zapis literowy tekstu. Nie odpowiadają one ani fonemom języka mówionego, ani leksemom. Znaki te pozwalają na odzwierciedlenie w tekście pisanym zależności składniowych między członami wypowiedzenia lub między wypowiedzeniami, na wyodrębnienie, podkreślenie – ze względów znaczeniowych lub emocjonalnych – pewnych wyrazów lub fragmentów tekstu, a także na ujednoznacznienie tekstu pisanego.
    Pornografia ASCII (ang. ASCII porn lub ASCII p0rn) – pornograficzne grafiki wykonane w ASCII. To pierwsza na świecie pornografia internetowa, która była popularna (wśród nielicznych wówczas użytkowników komputerów) przed wynalezieniem WWW. Można było ją znaleźć na BBS-ach i innych systemach opartych na terminalach tekstowych, z którymi łączono się przez modem. Pornografia ASCII była wymieniana również poprzez fidonet, sneakernet i na początku historii Internetu, używając usług, które istniały przed powstaniem WWW, takich jak: e-mail, telnet, usenet i gopher.
    95 znaków drukowanych możliwych do zapisania w kodzie ASCII.
    Logo Wikipedii wykonane w technologii ASCII

    ASCII (czyt. aski; ang. American Standard Code for Information Interchange) – 8-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0−127: literom alfabetu angielskiego, cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera „a” jest kodowana jako liczba 97, a znak spacji jest kodowany jako 32.

    ISO/IEC 8859 – zestaw standardów służących do kodowania znaków za pomocą 8 bitów. Standardy te zostały utworzone przez European Computer Manufacturers Association w połowie lat osiemdziesiątych, po czym zostały uznane przez Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną.Komputer (z ang. computer od łac. computare – liczyć, sumować; dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – maszyna elektroniczna przeznaczona do przetwarzania informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.

    Podział[]

    Znaki ASCII dzielą się na :

  • drukowalne: 95 znaków o kodach 32−126
  • sterujące: 33 znaki o kodach 0−31 i 127
  • Litery, cyfry, znaki interpunkcyjne oraz kilka innych znaków (spacja, @) tworzą zbiór drukowalnych znaków ASCII. Pozostałe 33 kody to tzw. kody sterujące służące do kontroli urządzenia odbierającego komunikat, np. drukarki czy terminala.

    Litera – znak graficzny charakterystyczny dla pism fonetycznych. Może wyrażać pojedynczą głoskę, sylabę lub wchodzić w skład innych połączeń - np. dwuznaków. W języku francuskim zestaw nawet pięciu liter może oznaczać jedną głoskę.Symbol @ (handlowe „po”, małpa, małpka lub at, z ang. „at” (czyt. æt) znaczącego „przy”, „w”, „na”; faktycznie pochodzące z łacińskiej ligatury ad: „przy”, „w”, „do”) wykorzystywany m.in. w adresie poczty elektronicznej, protokole FTP i w sieci Jabber. Występuje w zapisie użytkownik@serwer. Zapis jan.kowalski@serwer.pl oznacza użytkownika jan.kowalski na serwerze serwer.pl.

    Rozszerzenia[]

    Ponieważ kod ASCII jest 7-bitowy, a większość komputerów operuje na 8-bitowych bajtach, dodatkowy bit można wykorzystać na powiększenie zbioru kodowanych znaków do 256 symboli. Powstało wiele różnych rozszerzeń ASCII wykorzystujących ósmy bit (np. norma ISO 8859, rozszerzenia firm IBM lub Microsoft) nazywanych stronami kodowymi. Również kodowanie UTF-8 można uważać za rozszerzenie ASCII, tutaj jednak dodatkowe znaki są kodowane na 2 i więcej bajtach.

    Drukarka – urządzenie współpracujące z komputerem oraz innymi urządzeniami, służące do przenoszenia danego tekstu, obrazu na różne nośniki druku (papier, folia, płótno itp.). Niektóre drukarki potrafią również pracować bez komputera, np. drukować zdjęcia wykonane cyfrowym aparatem fotograficznym (po podłączeniu go do drukarki lub po włożeniu karty pamięci z zapisanymi zdjęciami do wbudowanego w drukarkę slotu).ASCII-Art to sposób tworzenia bardzo prostych rysunków w programach komputerowych, w których pracuje się z tekstem (np. edytory, programy pocztowe, itp.). Rysunki te są układane za pomocą zwykłych znaków ASCII, stawianych na obszarze o stałej szerokości kolumn (stałej ilości znaków w każdym wierszu) oraz o stałej wysokości znaków (tym samym stopniu pisma). Tego typu sposób tworzenia grafiki, a raczej jej symbolizowania, nosi nazwę semigrafiki. Pierwotnie rysunki ASCII-Art tworzono w programach pracujących w trybie tekstowym, z czasem zaczęto tworzyć je również w programach pracujących w trybie graficznym, wykorzystując fonty o stałym kroju pisma.

    Tabela kodów ASCII[]

    Przypisy

    Zobacz też[]

  • ISO/IEC 646, ISO 8859, Unicode, EBCDIC, Windows-1250
  • ASCII-Art
  • Pornografia ASCII



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Interpunkcja – graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego. Stanowi ją zbiór znaków (we współczesnej polszczyźnie jest ich 10), inaczej zwanych znakami przestankowymi, uzupełniających zapis literowy tekstu. Nie odpowiadają one ani fonemom języka mówionego, ani leksemom. Znaki te pozwalają na odzwierciedlenie w tekście pisanym zależności składniowych między członami wypowiedzenia lub między wypowiedzeniami, na wyodrębnienie, podkreślenie – ze względów znaczeniowych lub emocjonalnych – pewnych wyrazów lub fragmentów tekstu, a także na ujednoznacznienie tekstu pisanego.
    Unicode – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.
    Terminal (ang. terminal – końcówka) to urządzenie pozwalające człowiekowi na pracę z komputerem lub systemem komputerowym. Terminal musi posiadać urządzenie wejściowe do wprowadzania instrukcji oraz urządzenie wyjściowe do przekazywania informacji operatorowi. Terminal jest stacją sieci komputerowej lub w systemie (np. w Internecie), służącą do wprowadzania lub odczytywania danych.
    EBCDIC (ang. Extended Binary Coded Decimal Interchange Code, czyli rozszerzony dziesiętny zakodowany dwójkowo kod wymiany) to ośmiobitowe kodowanie znaków używane głównie w systemach IBM w latach sześćdziesiątych XX wieku. Można w nim zapisać do 256 różnych symboli, jednak kodowanie EBCDIC występowało w wielu wersjach, odmiennych dla różnych państw. Alternatywny system, ASCII wykorzystuje 7 bitów i koduje na nich 128 znaków o numerach 0-127. Rozszerzenia ASCII, takie jak CP852, CP1250, ISO-8859, wykorzystują 8. bit i numerom 128-255 przypisują różne znaki.
    Strona kodowa – w informatyce określa wariant przypisanych poszczególnym kodom binarnym różnych znaków pisarskich w ramach danego systemu kodowania.
    UTF-8 – system kodowania Unicode, wykorzystujący od 8 do 32 bitów do zakodowania pojedynczego znaku, w pełni kompatybilny z ASCII.
    Spacja – w zecerstwie tzw. materiał justunkowy, materiał zecerski bez oczka. Spacje służyły do rozdzielania wyrazów lub do spacjowania liter. Spacja należy do justunku drobnego. Spacje poniżej 2 punktów były rzadko używane, gdyż sprężynując rozpychały nierównomiernie wiersze składu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.