• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • AHTS

    Przeczytaj także...
    Kotwica – element wyposażenia jednostki pływającej służący do unieruchomienia jej na wodzie przez zaczepienie o dno, niekiedy do hamowania oraz wykonywania manewrów.Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego.
    Bentonit – skała powstała z przeobrażenia tufów i tufitów, barwy białej, szarej, żółtawej lub brunatnej, dosyć krucha, monomineralna lub prawie monomineralna, zbudowana przede wszystkim z montmorillonitu, powstająca na skutek halmyrolizy, środowisko powstania pH 8-9.
    ALCYON na redzie Brestu

    AHTS (ang. Anchor Handling Tug / Supply vessel) – statek do pracy przy instalacjach offshore polegającej na obsłudze ich kotwic oraz dostarczaniu zaopatrzenia. Jeden z typów holownika.

    Obsługa kotwic[ | edytuj kod]

    (brak dobrego polskiego terminu na tę czynność, ang Anchor Handling)

    Niektóre obiekty do eksploatacji zasobów podmorskich, aby utrzymywać się w określonym miejscu, używają kotwic. Ponieważ nie mogą umieścić kilku (4-12) kotwic precyzyjnie (często wymagana jest dokładność rzędu kilku metrów), do tego celu wykorzystuje się holowniki AHT.

    Cement – to hydrauliczne spoiwo mineralne, otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) wypalonych na klinkier w piecu cementowym a następnie zmielenie otrzymanego spieku z gipsem, spełniającym rolę regulatora czasu wiązania. Stosowany jest do przygotowywania zapraw cementowych, cementowo-wapiennych i betonów. Wykorzystywany jest do łączenia materiałów budowlanych. W zależności od składu klinkieru, sposobu produkcji, cementy dzielą się na:Boja, pława (ang. buoy) – urządzenie pływające zakotwiczone za pomocą martwej kotwicy lub swobodnie dryfujące – bywa wyposażana w znak szczytowy, w reflektor (odbłyśnik radarowy), w światło o określonej charakterystyce, dziś już rzadziej w dzwon lub buczek (dźwięk bez określonej charakterystyki powodowany kołysaniem się boi), także w urządzenia radiowe lub radarowe (Racon). Wyposażenie to zasilane jest z okresowo wymienianego akumulatora lub energią generowaną dzięki słońcu, wiatrowi lub falowaniu. Część boi świetlnych zasilana jest gazem z zainstalowanego zbiornika.

    Holownik taki wyposażony jest z reguły w dwie główne windy (wciągarki) – holowniczą i roboczą oraz kilka mniejszych wind i kabestanów pomocniczych. W ogólnym zarysie praca polega na podniesieniu kotwicy z miejsca, gdzie dotychczas leżała (na dnie lub w odpowiednich zamocowaniach na obiekcie) i przejściu z nią do miejsca, gdzie ma być rzucona według opracowanego planu, a następnie położeniu (rzuceniu) jej na dno.

    Holownik – statek lub okręt pomocniczy konstrukcyjnie przewidziany do holowania (prac holowniczych). Ma silnik o niewspółmiernie dużej mocy i uciągu (do kilkudziesięciu ton siły) w stosunku do wielkości.Metr – jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został zdefiniowany 26 marca 1791 roku we Francji w celu ujednolicenia jednostek odległości. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.

    Istnieją dwie zasadnicze metody operowania kotwicą. W jednej z nich do kotwicy jest na stałe przymocowana lina o grubości zależnej od wagi kotwicy i długości zależnej od głębokości wody w miejscu pracy. Wolny koniec liny jest utrzymywany na powierzchni za pomocą odpowiedniej boi. Do powierzchniowego końca dołącza się linę roboczą holownika.

    Woda pitna – czysta woda, która nadaje się do spożycia (bez zagrożenia dla zdrowia). Powinna ona zawierać odpowiednią ilość soli mineralnych (dlatego woda destylowana, mimo wysokiej czystości, nie nadaje się do celów konsumpcyjnych), a nie zawierać zanieczyszczeń organicznych i nieorganicznych.Kontener – zazwyczaj metalowa skrzynia, o zunifikowanych wymiarach i konstrukcji, służąca do przewozu drobnicy (zapakowanej zazwyczaj w opakowania kartonowe, paczki, skrzynie, worki, czasami dodatkowo umieszczonych na europaletach).

    Drugi sposób polega na użyciu Permanent Chain Chaser (brak polskiej nazwy). Jest to rodzaj kołnierza, obręcz, ślizgająca się po linie lub łańcuchu kotwicznym, łączącym kotwicę z obiektem. PCC jest łączony z liną roboczą holownika i przeciągany do kotwicy.

    Zaopatrzenie[ | edytuj kod]

    Zaopatrzenie na pokładzie statku zaopatrzeniowego

    Jeżeli holownik jest zaprojektowany do pełnienia również roli statku zaopatrującego platformy, ma wbudowane odpowiednie zbiorniki na materiały transportowane z bazy na platformy (Paliwo, woda, płyny technologiczne, cement, bentonit). Część zaopatrzenia jest transportowana na przystosowanym pokładzie w odpowiednich koszach lub kontenerach.

    Brest – miasto i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Finistère; największe miasto Dolnej Bretanii.Lina – elestyczne cięgno mogące przenosić głównie siły rozciągające. W niektórych przypadkach przenosi siły poprzeczne (np. jako prowadnica w górniczych wyciągach szybowych).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Michael Hancox: Anchor Handling. Ledbury: Oilfields Publications Limited, 1994. ISBN 1-870945-492.Sprawdź autora:1.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Paliwo ciekłe jest to paliwo pochodzące zwykle z przeróbki ropy naftowej lub (w marginalnym stopniu) z węgla kamiennego i brunatnego, stosowane przede wszystkim do napędu silników spalinowych, w mniejszym stopniu do rozruchu kotłów parowych, do celów grzewczych i technologicznych.
    Reda- obszar znajdujący się przed wejściem do portu morskiego, z wyznaczonymi torami wodnymi oraz płytkim i odpowiednim rodzajem dna umożliwiającym zakotwiczenie statków oczekujących na wejście do portu. Na redzie dokonywane są również przeładunki (odlichtunek) na barki z jednostek o zanurzeniu zbyt dużym, aby mogły z pełnymi ładowniami wejść do portu.
    Łańcuch kotwiczny – łańcuch, do którego przymocowana jest kotwica. Stosowany na dużych jednostkach pływających, na małych zastępowany liną kotwiczną.
    Platforma wiertnicza – najczęściej konstrukcja pływająca wyposażona w urządzenie wiertnicze, przeznaczona do wykonywania odwiertów pod dnem akwenu. Sporadycznie bywają wykorzystywane do eksploatacji podmorskich złóż węglowodoròw (gaz ziemny, ropa naftowa) – w odróżnieniu od platform wydobywczych.
    Kabestan – Słowo, związane ze językiem starofrancuskim  capestan lub Cabestan (t), od Starego prowansalskiego Cabestan z capestre "krążka kręgowego", od łacińskiego capistrum – uprząż ,  capiens – połów , przypisuje się że do języku angielskiego weszło z Portugalii w XIV w. Hiszpańscy żeglarze w czasie wypraw krzyżowych.  Urządzenie i słowo są uważane za hiszpańskie wynalazki.
    Pokład statku – trwałe, wodoszczelne pokrycie zamykające od góry kadłub statku. Może być stalowe,drewniane lub wykonane z kompozytów. W nomenklaturze żeglarskiej nazywane jest dekiem lub pokładówką.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.