• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ADPCM

    Przeczytaj także...
    PCM (ang. Pulse Code Modulation) – to najpopularniejsza metoda reprezentacji sygnału analogowego w systemach cyfrowych. Używana jest w telekomunikacji, w cyfrowej obróbce sygnału (np. w procesorach dźwięku), do przetwarzania obrazu, do zapisu na płytach CD (CD-Audio) i w wielu zastosowaniach przemysłowych.G.726 – standard kodowania (kodek) mowy stosowany w telefonii VoIP. W standardzie tym stosuje się metodę kodowania ADPCM, będącą skompresowaną odmianą zapisu PCM, a wykorzystywanymi przepływnościami są 16, 24 lub 32 kbit/s – najczęściej jednak stosuje się prędkość najwyższą, czyli 32 kbit/s.
    Prognozowanie (późnołac. prognosis, od starogr. πρόγνωσις, nowogr. πρόγνωση prōgnosis, od πρoγιγνώσκειν progignōskein, „wiedzieć wcześniej”, od pro- „wcześniej, przed” i gignōskein, „dowiedzieć się”) lub predykcja (łac. prædictus, im. od prædicere, „przepowiadać”, od præ-, „przed, wcześniej, pra-” i dicere, „mówić”) – naukowa metoda przewidywania tego, w jaki sposób będą kształtowały się w przyszłości procesy lub zdarzenia. W trakcie procesu prognozowania formułuje się sąd na temat przyszłych stanów zjawisk i zdarzeń nazywany prognozą.

    ADPCM (ang. Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) – adaptacyjna różnicowa modulacja kodowo-impulsowa, która jest metodą stratnej kompresji cyfrowego zapisu dźwięku. W przypadku sygnału analogowego musi najpierw nastąpić jego próbkowanie i zapis w postaci cyfrowej PCM. Realizowane jest to w celu zmniejszenia ilości danych potrzebnych do zapisu dźwięku i umożliwienia ich transmisji przez kanał o przepustowości od 16 do 32 kb/s.

    Próbkowanie (dyskretyzacja, kwantowanie w czasie) - proces tworzenia sygnału dyskretnego, reprezentującego sygnał ciągły za pomocą ciągu wartości nazywanych próbkami. Zwykle jest jednym z etapów przetwarzania sygnału analogowego na cyfrowy.Kompresja stratna — metoda zmniejszania liczby bitów potrzebnych do wyrażenia danej informacji, które nie dają gwarancji, że odtworzona informacja będzie identyczna z oryginałem. Dla niektórych danych algorytm kompresji stratnej może odtworzyć informację w sposób identyczny.

    Metoda ta jest odmianą różnicowej modulacji kodowo-impulsowej (DPCM) stosującą zmienny rozmiar kroku kwantyzacji, co pozwala na dodatkowe zwiększenie stopnia kompresji danych reprezentujących dźwięk. W przypadku metody DPCM zamiast samych wartości próbek dźwięku (jak w metodzie PCM) zapisuje się tylko różnice pomiędzy kolejnymi wartościami – jest to tzw. technika predykcyjna (prognozująca) wykorzystująca fakt, że w poszczególnych sekwencjach sygnał dźwiękowy z reguły zmienia się nieznacznie, wystarczy więc zakodować jedynie jego różnice. Natomiast w ADPCM początkowo następuje adaptacja wartości do statystyk sygnału zwykle polegająca jedynie na zastosowaniu adaptacyjnego współczynnika skali przed kwantyzacją różnicy w enkoderze DPCM, w wyniku czego liczba bitów informacji o zmianie jest automatycznie dopasowywana do bieżących potrzeb.

    Dźwięk – wrażenie słuchowe, spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, cieczy, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16 Hz do ok. 20 kHz.Koder należy do klasy układów kombinacyjnych. Jest to układ posiadający n wejść oraz k=log2n wyjść (czyli n = 2).

    Dzięki metodzie ADPCM można na pojedynczej płycie CD-ROM zapisać około 16 godzin muzyki (z akceptowalną utratą jakości dźwięku), w odróżnieniu od 74 minut w przypadku zapisu standardowego CD-Audio (pomijając już fakt, że w standardowym formacie CD-Audio można zapisać ok. 807 MB danych, natomiast w formacie CD-ROM tylko ok. 703 MB – co wynika z wymogu umieszczenia na tym ostatnim dodatkowych danych służących do detekcji i korekcji błędów odczytu).

    CD-Audio, Audio-CD, CD-DA (ang. Compact Disc Digital Audio) – standard cyfrowego zapisu dźwięku na płycie kompaktowej, wykorzystujący do tego celu kodowanie PCM o częstotliwości próbkowania 44,1 kHz i rozdzielczości 16 bitów na próbkę.VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technika umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana "telefonią internetową". Dane przesyłane są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne "połączenie ciągłe" i np. wymianę informacji gdy rozmówcy milczą.

    ADPCM jest często używana jako technika do kodowania mowy i wykorzystywana w standardzie kompresji dźwięku G.726 w telefonii VoIP.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • LPCM



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Przepustowość (pojemność kanału, ang. throughput) w telekomunikacji i informatyce – maksymalna ilość informacji (mierzonej w bitach), jaka może być przesyłana przez dany kanał telekomunikacyjny lub łącze w jednostce czasu (mierzonej w sekundach).
    PCM (ang. Pulse Code Modulation) – to najpopularniejsza metoda reprezentacji sygnału analogowego w systemach cyfrowych. Używana jest w telekomunikacji, w cyfrowej obróbce sygnału (np. w procesorach dźwięku), do przetwarzania obrazu, do zapisu na płytach CD (CD-Audio) i w wielu zastosowaniach przemysłowych.
    DPCM (ang. Differential Pulse Code Modulation) – to metoda kompresji stratnej przeznaczona głównie dla sygnałów dźwiękowych. Różnicowa modulacja kodowo-impulsowa (DPCM) opiera się na zasadach kodowania sygnału zastosowanych w modulacji kodowo-impulsowej (PCM). Różnica polega na tym, że nadajnik DPCM próbkuje otrzymany sygnał, a następnie koduje jedynie różnicę pomiędzy próbką rzeczywistą a przewidywaną. Zatem słowa kodowe metody DPCM reprezentują różnice pomiędzy próbkami natomiast słowa kodowe metody PCM konkretne wartości próbek. Odbiornik odtwarza oryginalny sygnał na podstawie przewidzianej przez siebie wartości oraz otrzymanej różnicy.
    Sygnał analogowy – sygnał, który może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem zmienności). Jego wartości mogą zostać określone w każdej chwili czasu, dzięki funkcji matematycznej opisującej dany sygnał. Przeciwieństwem sygnału analogowego jest sygnał skwantowany, nazywany również dyskretnym (w szczególności: cyfrowym).
    CD-ROM (akronim ang. Compact Disc Read Only Memory) – tłoczona płyta kompaktowa zawierająca dane dostępne, ale nie modyfikowalne, w komputerze w formie pamięci masowej. Standard zapisu dowolnych danych binarnych został opracowany przez Sony i Philips w 1985 w tzw. Żółtej Księdze (ang. Yellow Book), będącej pierwszym rozszerzeniem standardu CD opisanego w Czerwonej Księdze (ang. Red Book).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.