• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 88

    Przeczytaj także...
    Domicjan (ur. 24 października 51, zm. 18 września 96), Domitianus, Titus Flavius Domitianus, Imperator Caesar Domitianus Augustus, urodzony w Rzymie syn Wespazjana i Domitilli Starszej. Brat Tytusa Flawiusza i Domitilli Młodszej. Cesarz rzymski z dynastii Flawiuszy panujący od 14 września 81 roku do 18 września 96 roku n.e. W początkach swojego panowania w roku 82 osobiście poprowadził siłami 9 legionów wyprawę wojenną przeciwko germańskim plemionom Chattów, których pokonał i odepchnął w głąb Germanii, rozszerzając Agri Decumates, odbył z tego tytułu uroczysty triumf i przyjął przydomek Germanicus w roku 85. Także w tym roku Dakowie najechali na prowincję Mezję. Po sprowadzeniu posiłków, w tym jednego legionu z Brytanii, Rzymianie ruszyli do kontrnatarcia zakończonego klęską (zniszczony cały legion V Alaude). Na teren wojny przybył osobiście Domicjan (rok 88), lecz wobec groźby najazdu plemion Jazygów, Markomanów, Kwadów oraz buntu, który wzniecił Saturninus, namiestnik Górnej Germanii, został zmuszony do zawarcia pokoju z władcą Daków w roku 89. Uznał go za króla, obiecał coroczne subsydia pieniężne, specjalistów od fortyfikacji obronnych, licząc na nich jako sojuszników przeciwko innym agresywnym plemionom. Decebal miał zwrócić jeńców wojennych oraz wydać część broni, czego nie uczynił. W roku 92 cesarz przeprowadził wyprawę przeciwko Jazygom, Kwadom i Markomanom. Przeprowadził reformy w administracji państwa, na wysokie stanowiska w kancelariach cesarskich powołując zamiast wyzwoleńców ekwitów, do pobierania podatków wyznaczył państwową służbę z prokuratorami do ich pilnowania (zakończył działalność prywatnych spółek publikanów pobierających podatki). Wyższe stanowiska w armii powierzał również ekwitom, pomijając senatorów. Dokończył budowę Koloseum.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Rok 88 / LXXXVIII

    stulecia: I wiek p.n.e. ~ I wiek ~ II wiek
    lata: 78 « 83 « 84 « 85 « 86 « 87 « 88 » 89 » 90 » 91 » 92 » 93 » 98

    Wydarzenia[]

  • Europa
  • rzymski namiestnik Górnej Germanii - Antoniusz Saturninus - zorganizował w Moguncji powstanie przeciwko cesarzowi Domicjanowi (zobacz: powstanie w Moguncji, 89)
  • w bitwie pod Tapae legiony rzymskie pod wodzą Domicjana pokonały armię Daków króla Decebala.
  • Ludi saeculares
  • Urodzili się[]

  • Na razie brak wpisów.
  • Zmarli[]

  • zmarł śmiercią męczeńską trzeci papież - Anaklet (ur.data nieznana)

  • Anaklet I (t. Ankletus, Anenkletus, Kletus; zm. ok. 91) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od ok. 79 do 91 roku.Germania Superior (pol. Górna Germania) – prowincja rzymska. Stolicą prowincji było Moguntiacum. Innymi ważnymi miastami prowincji były: Besontio, Argentoratum, Aquae Mattiacae. Około roku 300, Rzym stracił kontrolę nad tymi terenami. Pozostałe południowe fragmenty włączono do prowincji Maxima Sequanorum przed tym jak stały się częścią Burgundii na początku V wieku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Moguncja (niem. Mainz; fr. Mayence, lat. Moguntiacum/Mogontiacum) – miasto na prawach powiatu nad Renem w Niemczech, obecna stolica kraju związkowego Nadrenia-Palatynat, dawna stolica Arcybiskupstwa Moguncji w czasach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W starożytności Moguncja była twierdzą dominującą zachodni brzeg Renu, jako część północnych kresów Cesarstwa rzymskiego.
    Decebal (Decebalus) – ostatni król Daków, panujący w latach 87–106, syn Skorylli. Podczas swoich rządów prowadził walki z Rzymem. Zaraz po objęciu panowania pokonał rzymskie wojska dowodzone przez Korneliusz Fuskusa w zasadzce zorganizowanej w przełomie Czerwonej Wieży (rum. Turnu Roşu) w Karpatach Południowych. Natomiast w roku 88 poniósł klęskę w potyczce z legionem rzymskim dowodzony przez Tetiusza Junianusa. Mimo tej porażki, dzięki osłabieniu Cesarstwa Rzymskiego przez bunt legionów nadreńskich cesarz Domicjan podpisał z Decebalem traktat pokojowy - Decebal pozostał królem Daków ale jako prowincji Rzymu. Zawarty pokój dał czas Decebalowi na odbudowanie i wzmocnienie armii. Przygotowania zostały przerwane przez ofensywę cesarza Trajana, który wiosną 101 roku na czele 150-tysięcznej armii pokonując latem tego roku Daków w bitwie w dunajskich Żelaznych Wrotach. Nieudana kontrofensywa Decebala zimą 101/102 zakończyła się utratą górskich twierdz położonych wokoło Sarmigezetusy i kapitulacją. Twarde warunki pokoju (wydanie broni i machin wojennych, zburzenie murów twierdz) mimo akceptacji nie zostały zrealizowane. Spowodowało to kolejną ofensywą - cesarz Trajan zebrał jeszcze większą armię i systematycznie zajmował kolejne miasta i osady dackie. W 106 roku okrążył stolicę zmuszając Decebela do ostatecznej kapitulacji, ten jednak wraz z częścią oddziałów zdołał uciec z okrążonego miasta, by stoczyć ostatnią bitwę. Po jej klęsce popełnił samobójstwo. Trajan upamiętnił swoje zwycięstwo wznosząc Kolumnę Trajana w Rzymie.
    Ludi saeculares – rzymskie święto, które było uroczystością na cześć rozpoczęcia nowego wieku. Igrzyska te swoim pochodzeniem sięgały czasów etruskich, którym de facto zawdzięczają swoje pochodzenie. Po raz pierwszy miały się odbyć w roku 509 p.n.e., kiedy wygnano z Rzymu ostatniego Tarkwiniusza. Ogólny podział dzielił obrzędy na ludi scenici (igrzyska teatralne) i ludi circenses (igrzyska cyrkowe). Te dwa obrzędy były nazywane ludi honoraria. Igrzyska nie odbywały się cyklicznie dokładnie co 100 lat, lecz wówczas kiedy dany cesarz uznał za stosowne je urządzić.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.