• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 87

    Przeczytaj także...
    Dakowie (zwani także Getami, Dako-Getami lub Geto-Dakami) – starożytny lud pochodzenia trackiego zajmujący Dację - tereny lewobrzeżnego Dunaju, na obszarze mniej więcej obecnego państwa rumuńskiego i częściowo węgierskiego, znany starożytnym Grekom już od VI w. p.n.e.. Pierwszym greckim autorem, który wymienił Getów był Hekatajos z Miletu, a jego informacje w całej rozciągłości potwierdził w swoich "Dziejach" Herodot w drugiej poł. V w. p.n.e. Według Strabona Dakowie nazywali siebie Dáoi. Jak wynika z badań archeologicznych Dakowie (lub też ich bezpośredni przodkowie) pojawili się na tych terenach już ok. 1700 r. p.n.e. i zamieszkiwali je aż do schyłku starożytności, ale już w nieco zmienionym składzie etnicznym, z domieszką innych nacji, najpierw po wojnach z Rzymianami na przeł. I i II w. n.e. (zakończonych podbiciem tych terenów przez Rzym w roku 106 n.e.) i kolonizacji rzymskiej, a następnie w wyniku tzw. "Wędrówki ludów", który to ruch migracyjny spowodował perturbacje etniczne w niemal całej Europie kontynentalnej. Stopniowo resztki Daków rozpłynęły się w napływowej ludności gockiej, germańskiej i później słowiańskiej.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Rok 87 / LXXXVII

    stulecia: I wiek p.n.e. ~ I wiek ~ II wiek
    lata: 77 « 82 « 83 « 84 « 85 « 86 « 87 » 88 » 89 » 90 » 91 » 92 » 97

    Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Europa
  • Decebal został królem Daków
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Brak danych.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Brak danych.

  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Decebal (Decebalus) – ostatni król Daków, panujący w latach 87–106, syn Skorylli. Podczas swoich rządów prowadził walki z Rzymem. Zaraz po objęciu panowania pokonał rzymskie wojska dowodzone przez Korneliusz Fuskusa w zasadzce zorganizowanej w przełomie Czerwonej Wieży (rum. Turnu Roşu) w Karpatach Południowych. Natomiast w roku 88 poniósł klęskę w potyczce z legionem rzymskim dowodzony przez Tetiusza Junianusa. Mimo tej porażki, dzięki osłabieniu Cesarstwa Rzymskiego przez bunt legionów nadreńskich cesarz Domicjan podpisał z Decebalem traktat pokojowy - Decebal pozostał królem Daków ale jako prowincji Rzymu. Zawarty pokój dał czas Decebalowi na odbudowanie i wzmocnienie armii. Przygotowania zostały przerwane przez ofensywę cesarza Trajana, który wiosną 101 roku na czele 150-tysięcznej armii pokonując latem tego roku Daków w bitwie w dunajskich Żelaznych Wrotach. Nieudana kontrofensywa Decebala zimą 101/102 zakończyła się utratą górskich twierdz położonych wokoło Sarmigezetusy i kapitulacją. Twarde warunki pokoju (wydanie broni i machin wojennych, zburzenie murów twierdz) mimo akceptacji nie zostały zrealizowane. Spowodowało to kolejną ofensywą - cesarz Trajan zebrał jeszcze większą armię i systematycznie zajmował kolejne miasta i osady dackie. W 106 roku okrążył stolicę zmuszając Decebela do ostatecznej kapitulacji, ten jednak wraz z częścią oddziałów zdołał uciec z okrążonego miasta, by stoczyć ostatnią bitwę. Po jej klęsce popełnił samobójstwo. Trajan upamiętnił swoje zwycięstwo wznosząc Kolumnę Trajana w Rzymie.




    Reklama

    Czas generowania strony: 1.126 sek.