809

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 809 / DCCCIX

Sofia (bułg.: София; sofia z gr. znaczy również mądrość) – stolica i największe miasto Bułgarii. Położona w zachodniej części Bułgarii, w śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojanską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

stulecia: VIII wiek ~ IX wiek ~ X wiek
lata: 799 « 804 « 805 « 806 « 807 « 808 « 809 » 810 » 811 » 812 » 813 » 814 » 819

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Europa
  • Drożko książę obodrzycki - powrócił z wygnania, podpisał pakt z Duńczykami.
  • wybuch wojen bułgarsko-bizantyjskich
  • bułgarski chan Krum zdobył miasto Serdica (dzisiejsza Sofia)
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • 24 marca - kalif Harun ar-Raszid z dynastii Abbasydów
  • Drożko, książę obodrzycki, zamordowany przez duńskich wysłanników

  • Krum (Korum) Zwycięzca lub Straszny, bułg. Кана Субиги Крум Страшни (ur. ?, zm. 814) – kolejny władca Bułgarii po chanie Kardamie oraz założyciel nowej dynastii. Jego ród prawdopodobnie wywodził się z Protobułgarów panońskich. Był pierwszym władcą noszącym tytuł Chan Subigi.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>




    Warto wiedzieć że... beta

    Drożko, Drażko (łac. Thrasuco, Thrasucho, Thrasco, Thasco, Drasco, Drasocus, data ur. nieznana, zm. 809, Rerik) — obodrycki książę wielkoplemienny w latach 795–809, zapewne syn lub dalszy krewny Wicana, ojciec Czedroga, przez niektórych historyków uważany za brata Godelaiba.
    Abbasydzi – jedna z dwóch największych (licząca 37 kalifów) sunnickich dynastii imperium muzułmańskiego, rządząca Kalifatem Bagdadu. Przejęła władzę w 750, po pokonaniu poprzednio rządzących Umajjadów; przeżywała rozkwit przez dwa następne stulecia, potem znalazła się w cieniu politycznej dominacji Bujidów, a następnie Seldżuków, aż w końcu upadła po zajęciu i zburzeniu Bagdadu przez Mongołów. W 1258 wódz mongolski Hulagu-chan zdobył Bagdad i był to faktyczny koniec znaczenia politycznego dynastii, chociaż mamelucy utrzymywali jej potomków jeszcze do 1517.

    Reklama