• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 750

    Przeczytaj także...
    Kalif (arab. chalifa, „następca”) – tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwszym kalifem po śmierci Mahometa w 632 roku został Abu Bakr. Po zamordowaniu kalifa Alego w 661 roku, w wyniku sporu o sukcesję, doszło do rozłamu wewnątrz wyznawców islamu na szyitów i sunnitów. Kalifowie szybko zaczęli tracić władzę polityczną nad rozrastającym się imperium muzułmańskim. W 909 r. powstał szyicki kalifat w Kairze, zniszczony przez Saladyna w 1171 r. W 929 roku emir Kordoby, Abd ar-Rahman III, ogłosił się kalifem, jednak jego kalifat rozpadł się już w 1031 r.Bitwa nad Wielkim Zabem – bitwa stoczona 25 stycznia 750 roku pomiędzy wojskami Kalifatu Umajjadów, a siłami Abbasydów, w trakcie rewolucji abbasydzkiej. Było to decydujące starcie konfliktu, w wyniku którego armia Umajjadów została rozbita, a dowodzący nią kalif Marwan II zginął doścignięty podczas ucieczki w okolicach Kairu. W wyniku bitwy upadły rządy Umajjadów na Bliskim Wschodzie i rozpoczął się okres panowania Dynastii Abbasydów.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Rok 750 / DCCL

    stulecia: VII wiek ~ VIII wiek ~ IX wiek
    lata: 740 « 745 « 746 « 747 « 748 « 749 « 750 » 751 » 752 » 753 » 754 » 755 » 760

    Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Europa
  • król Longobardów Aistulf uderzył na tereny zależne od papiestwa
  • bitwa wojsk Strathclyde z Piktami pod Mugdock
  • Azja
  • 25 styczniakalif Marwan II został pokonany w bitwie nad Wielki Zabem, Abbasydzi przejęli władzę w imperium arabskim
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • 25 stycznia – Leon IV Chazar, cesarz Bizancjum w latach 775780.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Wu Daozi, chiński malarz (ur. 680)

  • Wu Daozi (chiń. upr.: 吴道子; chiń. trad.: 吳道子; pinyin: Wú Dàozǐ; Wade-Giles: Wu Tao-tzu; ur. ok. 685, zm. ok. 758) – chiński malarz. Zasłynął m.in. namalowaniem pejzażu rzeki Jialin w Syczuanie, który to wykonał na ścianach komnaty pałacowej. Dziełem tym zapoczątkował malarstwo pejzażowe w Chinach.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>




    Warto wiedzieć że... beta

    Strathclyde (szkoc. gael. Srath Chluaidh) po szkocku gaelicku znaczy "dolina rzeki Clyde") jest historyczną jednostką terytorialną w Szkocji, i regionem administracyjnym od 1975 do 1996 roku.
    Piktowie (łac. picti – "pomalowani", ze względu na ciała pokryte tatuażami) – nazwa stosowana przez starożytnych Rzymian na określenie grupy plemion zamieszkujących ziemie obecnej Szkocji (na północ od rzek Forth i Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku. W okresie panowania rzymskiego dwoma ważnymi plemionami piktyjskimi byli Werturionowie (Verturiones), którzy mieszkali nad górnym Forth i rzeką Earn, oraz Kaledończycy. Źródła piktyjskie używają nazwy Cruithin jako nazwy własnej.
    Aistulf lub Astolf (ur. ? – zm. 756) – książę Friuli (744-749), król Longobardów (749-756) i książę Spoleto (751-756). Jego ojcem był książę Pemmo.
    Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) − lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili długie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał upozorować ich liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Marwan II (właśc. Marwan ibn Muhammad ibn Marwan, arab. ‏مروان بن محمد بن مروان بن الحكم‎; ur. ok. 692, zm. 750) – ostatni kalif z dynastii Umajjadów. Był wnukiem kalifa Marwana I. Doświadczenie wojskowe i polityczne zdobywał w Armenii i Azerbejdżanie. Został kalifem po obaleniu Ibrahima ibn al-Walida. Na lata jego rządów przypadł okres licznych powstań i niepokojów. Utracił władzę i życie w wyniku jednego z nich, powstania Abbasydów.
    Abbasydzi – jedna z dwóch największych (licząca 37 kalifów) sunnickich dynastii imperium muzułmańskiego, rządząca Kalifatem Bagdadu. Przejęła władzę w 750, po pokonaniu poprzednio rządzących Umajjadów; przeżywała rozkwit przez dwa następne stulecia, potem znalazła się w cieniu politycznej dominacji Bujidów, a następnie Seldżuków, aż w końcu upadła po zajęciu i zburzeniu Bagdadu przez Mongołów. W 1258 wódz mongolski Hulagu-chan zdobył Bagdad i był to faktyczny koniec znaczenia politycznego dynastii, chociaż mamelucy utrzymywali jej potomków jeszcze do 1517.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.