68

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 68 / LXVIII

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

stulecia: I wiek p.n.e. ~ I wiek ~ II wiek
lata: 58 « 63 « 64 « 65 « 66 « 67 « 68 » 69 » 70 » 71 » 72 » 73 » 78

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Marzec – namiestnik Galii Lugdunensis Juliusz Windeks zbuntował się.
  • 8 czerwcaSerwiusz Sulpicjusz Galba został nowym cesarzem rzymskim, koniec rządów dynastii julijsko-klaudyjskiej, początek wojny domowej.
  • 9 czerwcaNeron popełnił samobójstwo.
  • Wespazjan zaatakował Jerozolimę.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • maj – Windeks, namiestnik Galii (ur. ok. 25)
  • 9 czerwcaNeron, cesarz rzymski, popełnił samobójstwo (ur. 37)
  • data dzienna nieznana:
  • Marek Ewangelista, wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka (ur. ?)
  • Nimfidiusz Sabinus, prefekt pretorianów (ur. ?)
  • Lucjusz Klodiusz Macer, legat za czasów cesarza Nerona, przeciw któremu się zbuntował (ur. ?)

  • Nymfidius Sabinus - od 65 n.e. roku prefekt pretorianów (wspólnie z Gajuszem Ofoniusem Tigellinusem), w 68 n.e. roku wraz z pretorianami udzielił poparcia Galbie, przyczyniając się do samobójstwa Nerona, próbował ogłosić się cesarzem(podając sie za syna cesarza Kaliguli), jednak pretorianie nie poparli Sabinusa i został on zabity, a władzę przejął Galba.Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Samobójstwo (łac. suicidium, od sui caedere, „zabić się”) – celowe działanie mające na celu odebranie sobie życia. Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających. Stresory takie jak problemy finansowe lub problemy w zakresie relacji międzyludzkich również odgrywają istotną rolę. Próby zapobiegnięcia samobójstwu obejmują ograniczenie dostępu do broni palnej, leczenie zaburzeń psychicznych, w tym uzależnienia od środków odurzających, a także poprawę sytuacji ekonomicznej.
    Marek Ewangelista, cs. Apostoł i jewangielist Mark – wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka uważanej za najstarszą i jednocześnie najkrótszą spośród ewangelii, kuzyn św. Barnaby, towarzysz św. Pawła, a później św. Piotra, apostoł z grona siedemdziesięciu dwóch. Zgodnie z relacją Papiasza wiernie spisał głoszone przez Piotra nauki. Według tradycji św. Marek został umęczony ok. 68 roku. Uznawany przez Kościół koptyjski za pierwszego patriarchę Aleksandrii i świętego; święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego.
    Galba (właśc. Servius Sulpicius Galba, po objęciu władzy jako cezar: Servius Galba Imperator Caesar Augustus; 25 grudnia 3 p.n.e., Terracina - 15 stycznia 69 n.e.) - cesarz rzymski od 8 czerwca 68 r. do swojej śmierci. Jego panowanie zapoczątkowało rok czterech cesarzy.
    Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus, po adopcji przez Klaudiusza Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus, ur. 15 grudnia 37 w Ancjum, zm. 9 czerwca 68 w Rzymie) – cesarz rzymski w latach 54-68, syn Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza Klaudiusza.
    Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.
    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.
    Gaius Iulius Vindex – Gal z Akwitanii, był po ojcu senatorem rzymskim, zarządzał prowincją Galią (prawdopodobnie Lugdunensis). W marcu 68 roku n.e. stanął na czele powstania Galów przeciwko Neronowi. Został pokonany przez namiestnika Germanii, Rufusa w bitwie pod Vesontio. W wyniku tej przegranej popełnił samobójstwo.

    Reklama