• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 541

    Przeczytaj także...
    Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.Eraryk (zm. 541) król ostrogocki obrany przez starszyznę 25 maja 541 roku. Pochodził z germańskiego plemienia Rugów, które walczyło u boku Ostrogotów. W Konstantynopolu potwierdzono jego władanie, jednak część starszyzny gockiej ofiarowała koronę Totili, który w październiku 541 rozkazał zgładzić swego konkurenta Eraryka.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Rok 541 / DXLI

    stulecia: V wiek ~ VI wiek ~ VII wiek
    lata: 531 « 536 « 537 « 538 « 539 « 540 « 541 » 542 » 543 » 544 » 545 » 546 » 551

    Wydarzenia[]

  • 25 majaEraryk został królem Ostrogotów.
  • Na front wojny bizantyjsko-perskiej został wysłany wódz bizantyjski, Belizariusz.
  • Plemienną federacją Ujgurów zaczęli rządzić Heftalici.
  • Totila, nowy król Ostrogotów, rozpoczął odbijanie Italii z rąk wschodniorzymskich.
  • Wybrano ostatniego konsula rzymskiego, którym był Anicius Faustus Albinus Basilius.
  • Początek pandemii dżumy (tzw. dżuma Justyniana), która objęła większość Europy, Afrykę Północną oraz Azję Południowo-Zachodnią i Centralną.
  • Urodzili się[]

  • Sui Wendi, cesarz chiński w latach 584604, który ponownie zjednoczył podzielone od wieków Chiny i w tej formie państwo przetrwało z krótkimi przerwami po dziś dzień.
  • Zmarli[]

  • Eraryk, król ostrogocki obrany w tym samym roku. Zgładzony na rozkaz Totili, ku któremu przychyliła się druga część starszyzny gockiej
  • Ildibald, król Ostrogotów w latach 540–541, zamordowany przez służącego

  • Ujgurzy – lud turecki żyjący w północno-zachodnich Chinach, głównie w Sinciang, gdzie stanowi największą grupę etniczną. Obecni Ujgurzy pochodzą od pierwotnego ludu turkijskiego oraz dużej domieszki starożytnego narodu Tocharów, Chińczyków (Han), Uzbeków, Kazachów, Kirgizów. Ujgurzy są jedną z 55 grup etnicznych oficjalnie uznawanych za mniejszość narodową w Chinach.Heftalici – środkowoazjatycki lud koczowniczy, przez kronikarzy bizantyjskich nazywany też "Białymi Hunami" (sanskr. Śveta Hūṇa). Dyskutowana jest ich tożsamość z ludem Xiongnu oraz z Hunami, którzy najechali Europę w 370 r.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.
    Italia – kraina historyczna i geograficzna położona na Półwyspie Apenińskim, której obszar zmieniał się na przestrzeni dziejów.
    Sui Wendi, 隋文帝 (imię prywatne Yang Jian, 楊堅) (541–604) – cesarz chiński w latach 581 – 604, założyciel dynastii Sui, który ponownie zjednoczył podzielone od ponad trzech wieków Chiny.
    Belizariusz, łac. Belisarius, gr. Βελισάριος, właściwie Flavius Belisarius (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz bizantyjski, który prowadził zwycięskie kampanie wojenne w czasach panowania Justyniana I Wielkiego.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.057 sek.