3rd Generation Partnership Project

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

3rd Generation Partnership Project (3GPP) – międzynarodowa organizacja normalizacyjna mająca na celu rozwój systemów telefonii komórkowej. 3GPP powstała jako wspólny projekt siedmiu regionalnych organizacji standaryzacyjnych w roku 1998 w celu opracowania norm dla systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G. Współcześnie organizacja z jednej strony udoskonala istniejące systemy (m.in. opracowała rozwinięcia systemu GSM, umożliwiające współistnienie i współpracę z systemami nowszych generacji), a z drugiej rozwija rozwiązania dla przyszłych sieci telekomunikacyjnych (m.in. sieci 5G).

Organizacja normalizacyjna – instytucja zajmująca się opracowywaniem, tłumaczeniem z innych wersji językowych, przyjmowaniem i rozpowszechnianie norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych.Evolved High Speed Packet Access (HSPA+) - standard bezprzewodowej komunikacji szerokopasmowej zdefiniowany przez konsorcjum 3GPP i opisany w zbiorze dokumentów oznaczonym jako Release 7. Technologia zapewnia mobilny dostęp do internetu z szybkością dosyłową do 42 Mb/s oraz wysyłanie do 11 Mb/s (wersja Dual-Cell HSPA+ wspiera odpowiednio 56Mb/s oraz 22Mb/s). HSPA+ jest ewolucją standardu HSPA, na HSPA składają się natomiast technologie HSUPA (High Speed Uplink Packet Access - szybka transmisja pakietów od klienta) oraz HSDPA (High Speed Downlink Packet Access - szybka transmisja pakietów do klienta).

Organizację siostrzaną do 3GPP jest organizacja 3GPP2, która opracowała alternatywny standard telefonii komórkowej trzeciej generacji (CDMA2000), używany obecnie m.in. w krajach Ameryce Północnej. Bieżący rozwój systemów sieci komórkowej zmierza w kierunku ujednolicania systemów globalnie, stąd wdrożenia przeprowadzane w systemach 4G i 5G oparte są o normy 3GPP (głównie LTE).

IMT-Advanced (ang. International Mobile Telecommunications-Advanced) – zbiór wymagań określonych przez ITU-R, które muszą być spełnione przez sieci radiowe czwartej generacji. W mediach sieci spełniające te wymagania często określane są jako 4G. Prace nad systemem rozpoczęły się w 2000 roku, kiedy wiadomo już było, że urządzenia mobilne będą generować coraz więcej ruchu internetowego z którym nie poradzą sobie obecne sieci komórkowe.Telefonia komórkowa czwartej generacji (4G) - standard telefonii komórkowej, następca 3G. Polega na przesyłaniu dźwięku i danych za pomocą komutacji pakietów opartej na IP. Posiada uproszczoną architekturę sieci szkieletowej oraz polepszoną przepływność w sieci radiowej w stosunku do poprzednich standardów.

Opracowane standardy[ | edytuj kod]

3GPP jest zaangażowana w opracowanie i publikację szeregu norm telekomunikacyjnych, powiązanych m.in. z następującymi technologiami:

  • GSM (2G), oraz jego rozwinięcia (znane pod nazwą 2.5G), takie jak GPRS oraz EDGE
  • UMTS (3G), oraz elementy powiązane i rozwinięcia standardu (takie jak HSPA)
  • LTE wraz z późniejszymi modyfikacjami i rozwinięciami standardu, takimi jak LTE Advanced oraz LTE Advanced Pro (oba spełniające wymagania IMT-Advanced, znane powszechnie pod nazwą 4G)
  • 5G, stanowiące realizację wymagań ITU IMT-2020
  • GSM (ang. Global System for Mobile Communications, pierwotnie Groupe Spécial Mobile) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej (w drugim kwartale 2010 78% połączeń w sieciach komórkowych na całym świecie wykonano dzięki tej technologii). Sieci oparte na tym systemie oferują usługi związane z transmisją głosu, danych (na przykład dostęp do Internetu) i wiadomości w formie tekstowej lub multimedialnej.EDGE (skrót od ang. Enhanced Data rates for GSM Evolution) – technologia używana w sieciach GSM do przesyłania danych.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Telefonia komórkowa - infrastruktura telekomunikacyjna (oraz procesy związane z jej budową i eksploatacją), umożliwiająca abonentom bezprzewodowe połączenia na obszarze złożonym z tzw. komórek (ang. cells), obszarów kontrolowanych przez poszczególne anteny stacji bazowych. Charakterystyczną cechą tego typu telefonii jest zapewnienie użytkownikowi mobilności, może on zestawiać połączenia (oraz połączenia mogą być zostawione do niego) na terenie pokrytym zasięgiem radiowym związanym ze wszystkimi stacjami bazowymi w danej sieci.
    Sophia-Antipolis - technopolis w południowej Francji, położona w gminie Valbonne, niedaleko miasta Antibes, pomiędzy Cannes a Niceą. Została założona w 1970 i mieszczą się w niej głównie firmy z branży informatycznej, elektronicznej, farmaceutycznej i biotechnologicznej. Znajduje się tutaj również kilka uczelni wyższych.
    General Packet Radio Service (GPRS) – technika związana z pakietowym przesyłaniem danych w sieciach GSM. Oferowana w praktyce prędkość transmisji rzędu 30-80 kb/s umożliwia korzystanie z Internetu lub z transmisji strumieniowej audio/wideo. Użytkownik płaci w niej za faktycznie wysłaną lub odebraną ilość bajtów, a nie za czas, w którym połączenie było aktywne. GPRS nazywane jest często "technologią" 2.5G, ponieważ stanowi element ewolucji GSM (jako telefonii komórkowej drugiej generacji) do sieci w standardzie 3G.
    Telefonia komórkowa trzeciej generacji (3G) – telefoniczna sieć cyfrowa telefonii komórkowej bazująca na rozwiniętych w stosunku do 2.5G standardach i trzeciej generacji rodziny standardów IMT-2000. Dzięki poszerzonej pojemności sieci umożliwia ona wprowadzenie dodatkowych usług wykorzystujących transmisję wideo oraz transmisję pakietową (komutacje pakietów).
    UMTS (ang. Universal Mobile Telecommunications System, pol. Uniwersalny System Telekomunikacji Ruchomej) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej trzeciej generacji.

    Reklama