• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 30 Poleska Dywizja Piechoty



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Organizacja baterii artylerii przeciwlotniczej motorowej typu A - etat wojenny pododdziału artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego II RP.Polesie (845) – kraina geograficzna i historyczna, leżąca głównie na terytorium obecnej Białorusi i Ukrainy, oraz częściowo Polski i Rosji. Stanowi południowo-zachodnią część Niżu Wschodnioeuropejskiego.
    Organizacja wojenna 30 DP we wrześniu 1939[ | edytuj kod]
  • Kwatera Główna 30 Dywizji Piechoty
  • kompania gospodarcza Kwatery Głównej 30 DP
  • sąd polowy nr 30
  • 82 pułk piechoty
  • 83 pułk piechoty
  • 84 pułk piechoty
  • 30 pułk artylerii lekkiej
  • 30 dywizjon artylerii ciężkiej
  • baon saperów typ II b nr 30
  • bateria motorowa artylerii plot. typ A nr 30 - por. Tytus Jakubowski
  • kompania łączności 30 DP
  • pluton łączności KG 30 DP
  • pluton radio 30 DP
  • drużyna parkowa łączności 30 DP
  • szwadron kawalerii dywizyjnej nr 30 – rtm. Tadeusz Schollenberger
  • samodzielna km i broni towarzyszących nr 93 (83 pp)
  • kompania kolarzy nr 93 (82 pp) - kpt. Jan Sylwester Kruziel
  • służby
  • Obsada personalna dowództwa dywizji[ | edytuj kod]

    Wrzalinski.png

    Odtworzenie dywizji w ramach Armii Krajowej[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: 30 Dywizja Piechoty AK.

    W wyniku przeprowadzania akcji odtwarzania przedwojennych jednostek wojskowych na pocz. lipca 1944 roku w okolicach Siemiatycz w lasach nurzeckich (Okręg Polesie) powstała 30 Dywizja Piechoty AK (kryptonim „Twierdza”) pod dowództwem ppłk. Henryka Krajewskiego ps. „Trzaska”.

    Pociąg Pancerny Nr 2, Pociąg Pancerny „Śmiały”, Pociąg pancerny Nr 53 – uzbrojony w armaty wz. 02/26 i haubice wz. 14/19A, a także wyposażony w czołgi R-17FT oraz Tankietka TK-3. Brał znaczący udział w bitwie pod Mokrą; przedostał się do Brześcia (zob. Obrona twierdzy brzeskiej), a następnie przez Kowel w okolice Lwowa, gdzie wziął udział w obronie miasta. 22 września 1939 r, po kapitulacji Lwowa opuszczony przez załogę, został zajęty przez wojska radzieckie.Mieczysław Bielski (ur. 24 października 1943 w Porzeczu niedaleko Grodna) – polski historyk specjalizujący się w dziejach wojen i wojskowości, historii Polski XIX i XX wieku, biografistyce. Szkołę podstawową ukończył w Krynkach a liceum ogólnokształcące w Sokółce.Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (1967 r.).Pracę magisterską zatytułowaną "Działania wojenne polsko-rosyjskie na Litwie w latach 1658-1664" napisał pod kierunkiem prof.dr. hab.Janusza Wolińskiego. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1983 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.Pracował w szkolnictwie średnim w Ostródzie i Toruniu oraz na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy(obecnie Uniwersytet Kazimierza Wielkiego) i na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.Odbył kilka staży naukowych, krajowych i zagranicznych, m.in.:w Wojskowym Instytucie Historycznym w Warszawie,w Centro Incontri e Studi Europei w Rzymie, w Instytucie i Muzeum im. gen. Władysława Sikorskiego w Londynie, na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu. W ramach doskonalenia zawodowego ukończył:Studim Podyplomowe Historii i Archiwistyki w Toruniu(1974 r.); Studium Podyplomowe Zarządzania Oświatą w Kaliszu (1982 r.) oraz kurs "Organizacja pracy i zarządzanie placówkami dyplomatycznymi i innymi plsacówkami podległymi Ministerstwu Spraw Zagranicznych" w Warszawie(1990).Odbył staże dyplomatyczne w Tallinnie i Paryżu.Od 2001 r. nauczyciel dyplomowany.W latach 1990-1998 kurator oświaty województwa toruńskiego a następnie dyrektorem Zespołu Szkół przy Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Sofii (1998-2007). Był jednym z inicjatorów powstania Gimnazjum i Liceum Akademickiego w Toruniu. Autor pona 310 prac naukowych i popularno naukowych: książek, artykułów, opracowań,recenzji...] Odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi(1991),Medalem Komisji Edukacji Narodowej(1997),Krzyżem Kawalerskim Orderu "Polonia Restituta"(1997).


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Szczerców – wieś gminna w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, nad rzeką Widawką niedaleko drogi krajowej nr 8E67, w odległości 20 km na zachód od Bełchatowa. Przez miejscowość przebiegają drogi wojewódzkie 480 , 483. W okolicy Szczercowa ma przebiegać droga ekspresowa nr 8 (według południowego wariantu).
    Pajęczno – miasto w woj. łódzkim, w powiecie pajęczańskim, położone na północnym skraju Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, w zakolu Warty.
    Siemiatycze (biał. Сямятычы) – miasto i gmina w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, położone na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, nad rzeką Kamionką (prawy dopływ Bugu).
    Jeżów – duża wieś, niegdyś posiadająca prawa miejskie, położona w Polsce w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim, w gminie Jeżów. Był miastem duchownym.
    Skierniewice – miasto na prawach powiatu, położone na Równinie Łowicko-Błońskiej, w połowie drogi między Warszawą a Łodzią, w województwie łódzkim. Miasto było stolicą województwa skierniewickiego w latach 1975–1998. Miasto położone jest w dorzeczu Wisły, na Nizinie Środkowomazowieckiej, w południowej części Równiny Łowicko-Błońskiej. Były miastem duchownym.
    Trębaczew – miejscowość w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Działoszyn.
    Brześć, dawniej Brześć Litewski, Brześć nad Bugiem, (biał. Брэст, Берасьце, Brest, Bieraście; ros. Брест, Берестье, Briest, Bieriestje; jid. בּריסק, hebr. ברסט ליטובסק; ukr. Берестя, Berestia) – miasto na Białorusi, u ujścia Muchawca do Bugu, siedziba administracyjna obwodu brzeskiego i rejonu brzeskiego. Ośrodek przemysłowy, węzeł kolejowy i drogowy na granicy z Polską, port rzeczny, port lotniczy; uniwersytet (1995), politechnika (1989); ośrodek kultury polskiej na Białorusi, polski konsulat generalny; 310,8 tys. mieszk. (1 stycznia 2010).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.115 sek.