• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 1 Pułk Artylerii Motorowej - II RP



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Dowódca (ang. commander) - stanowisko etatowe w wojsku, żołnierz stojący na czele rodzaju sił zbrojnych, związku taktycznego, oddziału lub pododdziału. Posiada określone prawa (wydawanie rozkazów oraz nadzór nad ich wykonawstwem). Jest organizatorem działań bojowych podległych wojsk (żołnierzy) oraz dowodzi nimi w czasie ich trwania.Wołyń (ukr. Волинь) – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy, obecnie część Ukrainy – obwody wołyński i rówieński, zachodnia część żytomierskiego oraz północne części tarnopolskiego i chmielnickiego.
    Mobilizacja[]

    Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" pułk po sformowaniu przewidzianych planem pododdziałów ulegał likwidacji.

    W mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czarnym, pododdziały pułku mobilizowały:

  • 16 Dywizjon Artylerii Lekkiej Motorowej (I dywizjon)
  • motorowy pluton parku uzbrojenia nr 671 (bateria techniczno-gospodarcza)
  • W I rzucie mobilizacji powszechnej:

  • 6 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Motorowej (II dywizjon)
  • filia parku stałego broni pancernych nr 61 (park samochodowy)
  • 15 sierpnia I dywizjon, przebywający w rejonie Rzeszowa na koncentracji oddziałów 10 Brygady Kawalerii, został postawiony w stan gotowości bojowej. 24 sierpnia po zarządzeniu mobilizacji alarmowej grupy czarnej został uzupełniony do stanu wojennego. 31 sierpnia, w pierwszym dniu mobilizacji powszechnej, I dywizjon został przemianowany na 16 Dywizjon Artylerii Lekkiej Motorowej. Z tej okazji dowódca dywizjonu, mjr Kazimierz Żmudziński zorganizował "kolację" z udziałem między innymi dowódcy i szefa sztabu 10 BK.

    Zaolzie (czes. Zaolší – rzadziej używana nazwa, Těšínsko – nazwa częściej używana, choć dwuznaczna, Českotěšínsko, niem. Olsa-Gebiet) – używana głównie w Polsce potoczna nazwa zachodniej części górnośląskiego Księstwa Cieszyńskiego, położonego na Śląsku Cieszyńskim, który według lokalnego porozumienia z dnia 5 listopada 1918 roku pomiędzy Radą Narodową Księstwa Cieszyńskiego a Zemským Národním Výborem pro Slezsko miał należeć do Polski, a na Konferencji w Spa w 1920 roku, po podziale Śląska Cieszyńskiego między Polskę i Czechosłowację, został przez mocarstwa przyznany Czechosłowacji (dziś Czechy). Zaolzie było zamieszkane głównie przez Polaków (123 tysięcy na Zaolziu; 139 tys. w całej czeskiej części Śląska Cieszyńskiego) z mniejszościami czeską (32 tys.) i niemiecką (22 tys.). Nazwa pochodzi od rzeki Olzy (po czesku do 1920 Olza, od 1920 Olše), stanowiącej w okolicach Cieszyna granicę pomiędzy Polską i Czechami.Stanisław Kopański (ur. 19 maja 1895 w Petersburgu, zm. 23 marca 1976 w Londynie) – polski inżynier, generał dywizji Wojska Polskiego II RP.

    Tego samego dnia w m. Nieżuchów, 4 km na południowy wschód od Stryja mobilizację rozpoczął II dywizjon. W nocy z 4 na 5 września dywizjon zakończył mobilizację i powrócił do garnizonu. Tam został przemianowany na 6 Dywizjon Artylerii Ciężkiej Motorowej, załadowany na transport kolejowy i skierowany przez Przemyśl do Sandomierza. Zgodnie z planem operacyjnym "Zachód" dywizjon miał wejść w skład Armii "Łódź". W nocy z 6 na 7 września dywizjon wyładowany został w rejonie Rudnik nad Sanem, a następnie skierowany do odwodu Armii "Lublin" w rejonie Urzędowa.

    10 Brygada Kawalerii (10 BK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP istniejąca w latach 1930-1939. Pierwotnie istniała jako związek taktyczny kawalerii, powstały z połączenia kilku pułków kawaleryjskich oraz jednego dywizjonu artylerii konnej. W 1937 rozpoczęła się jej reorganizacja i przezbrojenie w „oddział pancerno-motorowy”.6 Grupa Artylerii (6 GA) – oddziały i pododdziały artylerii organicznej wielkich jednostek piechoty i kawalerii oraz artylerii Odwodu Naczelnego Wodza stacjonujące na terenie Okręgu Korpusu Nr VI i podporządkowane Dowództwu 6 Grupy Artylerii.

    1 września mobilizację rozpoczął III dywizjon, tego samego dnia przemianowany na 2 Dywizjon Artylerii Motorowej. Zamiast baterii 100 mm haubic dywizjon otrzymał drugą baterię 75 mm armat. Zgrywanie pododdziałów przerwane zostało w dniu 3 września rozkazem do przegrupowania w rejon koncentracji Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej.

    Józef Rymut (ur. 26 lutego 1894 w Zawadzie koło Lubziny, zm. 7 września 1946) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, dowódca 1 Pułku Artylerii Najcięższej, wykładowca Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu.Rudnik nad Sanem (do końca 1997 Rudnik) – miasto w woj. podkarpackim, w powiecie niżańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rudnik nad Sanem, położone nad Sanem u ujścia rzeki Rudna.

    Po zakończeniu mobilizacji z pozostałości pułku zorganizowano:

  • Ośrodek Zbierania Nadwyżek – kpt. Leon Rutkowski
  • poczet dowódcy oddziału
  • 1 bateria – por. Wacław Roszkiewicz
  • 2 bateria – por. Stefan Micha
  • 3 bateria – por. Albin Gruchałła-Węsierski
  • Kadra 3 baterii miała sformować trzecią baterię dla 16 Dywizjonu Artylerii Lekkiej Motorowej.

    Stanisław Kopański

    Żołnierze 1 pamot[]

    Dowódcy pułku::

    1) pododdział stanowiący zazwyczaj część składową dywizjonu lub pułku artylerii (np. bateria artylerii, bateria artylerii przeciwlotniczej, bateria moździerzy) lub rakiet (bateria rakietowa). Jest ona uzbrojona w działa samobieżne, holowane lub wyrzutnie rakiet. Składa się zwykle z pododdziału dowodzenia i plutonów ogniowych. Rozmieszcza się ją na jednym stanowisku ogniowym (stanowisku startowym) lub plutonami, niekiedy nawet poszczególnymi działonami. Może wykonywać jedno lub więcej zadań ogniowych - zależnie od liczby dział (wyrzutni) i rodzaju amunicji (konwencjonalna, jądrowa). Może strzelać z zakrytych (ogniem pośrednim) lub odkrytych (ogniem na wprost) stanowisk ogniowych;Edward Zygmunt Peszkowski (ur. 30 września 1891 w Stryju, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
  • płk Tadeusz Bogdanowicz (od 3.08.1931 - 21.11.1935)
  • ppłk dypl. Stanisław Rola-Arciszewski (21.11.1935 - 25.05.1937)
  • ppłk dypl. Stanisław Kopański (25.05.1937 - 03.1939)
  • płk dypl. Tadeusz Popławski (od 03.1939 - 09.1939)
  • Zastępcy dowódcy:

  • ppłk Józef Rymut (I 1930 - V 1936)
  • ppłk Edward Peszkowski (do 1939)
  • Oficerowie:

  • mjr Kazimierz Żmudziński (→ 1939 dowódca 16 Dywizjonu Artylerii Motorowej)
  • kpt. lek. dr Leon Bazała (1931-1935 → hospitant W.S.Woj.)
  • Organizacja pokojowa pułku[]

    Pułk na stopie pokojowej w 1931[]

  • dowództwo
  • dowódca
  • kwatermistrzostwo,
  • pluton administracyjny
  • plutonu łączności
  • I dywizjon artylerii lekkiej
  • 2 baterie a. 4 działony
  • II dywizjon artylerii ciężkiej
  • 2 baterie a. 4 działony
  • Pułk na stopie pokojowej liczył:

    Garnizon – to stałe miejsce stacjonowania danej jednostki wojskowej w czasie pokoju. Funkcje garnizonu pełnią najczęściej miasta, miasteczka, forty, zamki, czy osady. Miasto garnizonowe to powszechne określenie miasta, w którym wybudowano koszary.Przemyśl (łac. Praemislia, ros. Перемышль, ukr. Перемишль, niem. Prömsel) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem.
  • oficerów – 33
  • podoficerów zawodowych – 79
  • kanonierów – 429
  • Pułk na stopie pokojowej od 15 IX 1938[]

  • dowództwo
  • kwatermistrzostwo
  • bateria techniczno-gospodarcza
  • bateria łączności
  • park samochodowy
  • I dywizjon
  • 1 bateria armat 75 mm
  • 2 bateria armat 75 mm
  • 3 bateria haubic 100 mm
  • II dywizjon
  • 4 bateria armat 120 mm
  • 5 bateria armat 120 mm
  • Rzeszów (łac. Resovia, ukr. i łemkow. Ряшів, jid. רײַשע) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, siedziba władz województwa podkarpackiego i powiatu rzeszowskiego. Jest miastem centralnym aglomeracji rzeszowskiej. Znajduje się tu kuria diecezji rzeszowskiej.Dowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Oficer − żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący zazwyczaj służbę na stanowisku dowódcy, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.
    Stryj (ukr. Стрий, węg. Sztrij) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, nad rzeką Stryj; siedziba administracyjna rejonu stryjskiego. Duży węzeł kolejowy, ośrodek przemysłu materiałów budowlanych, maszynowego, drzewnego i spożywczego.
    Działon – najmniejsza jednostka artylerii zawierająca jedno działo z obsługą i środkiem transportu. W kawalerii dodatkowo zawierała jaszcze i przodki.
    Od 1918 r. w stosunkach między Polską a Czechosłowacją dochodziło do konfliktów wokół kilku spornych terenów: Śląska Cieszyńskiego, Orawy, Spiszu, zaś po II wojnie światowej także ziemi kłodzkiej i ziemi raciborskiej.
    Stanisław Teofil Rola-Arciszewski herbu Rola (ur. 9 listopada 1888 w Kołomyi, zm. 5 listopada 1953 w Londynie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, publicysta wojskowy.
    Kazimierz Józef Żmudziński (ur. 1 marca 1901, lub 1902 lub 1903, zm. w październiku 1939 w Wiedniu) – major artylerii Wojska Polskiego.
    Łuck (ukr. Луцьк, łac. Luceoria, jid. לוצק) – miasto na Ukrainie, stolica obwodu wołyńskiego, siedziba rejonu łuckiego, w latach 1921-1945 w Polsce, stolica województwa wołyńskiego, siedziba powiatu łuckiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.