1256

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 1256 / MCCLVI

Księstwo Achai – jedno z państw powstałych na ziemiach Cesarstwa Bizantyjskiego po jego upadku w wyniku IV krucjaty w 1204 r.Wilhelm II Villehardouin (zm. 1 maja 1278) – władca Księstwa Achai, zwanego też Moreą, w latach 1246 – 1278. Syn Godfryda I Villehardouin, brat Godfryda II Villehardouin, władców Achai.

stulecia: XII wiek ~ XIII wiek ~ XIV wiek
lata: 1246 « 1251 « 1252 « 1253 « 1254 « 1255 « 1256 » 1257 » 1258 » 1259 » 1260 » 1261 » 1266

Wydarzenia w Polsce[ | edytuj kod]

  • W październiku książę legnicki Bolesław Rogatka, pragnąc zmusić biskupa wrocławskiego Tomasza I do zmiany dziesięciny snopowej na pieniężną, napadł go nocą we wsi Górka, porwał bosego, odzianego tylko w koszulę i zawlókł do swego zamku, okuł w kajdany i wsadził do lochu. W reakcji na ten czyn we wszystkich kościołach ogłoszono klątwy na księcia, którymi on jakby pomiotłem gardząc nie ustawał w znęcaniu się, aż w końcu Papież Aleksander IV kazał w Niemczech i w Polsce otrąbić wyprawę krzyżową przeciwko Rogatce, do której jednak nie doszło.
  • Książę poznański i późniejszy król polski Przemysław II osadził miasto Poznań.
  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Wojna o sukcesję eubejską toczyła się w latach 1256-1258. Był to konflikt między księstwem Achai a koalicją złożoną z innych łacińskich panów feudalnych, którzy czuli się zagrożeni aspiracjami Wilhelma II do hegemonii. Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny była podjęta przez Wilhelma próba objęcia bezpośredniej władzy nad jedną z triarchii na Eubei. Pozostali triarchowie, nominalnie będący poddanymi władcy Achai, przeciwstawili się tym działaniom i pozyskali dla siebie pomoc Wenecji. Po ich stronie stanął władca Aten i Teb, Guy I de la Roche, nominalnie również lennik Wilhelma (jako baron Argos i Nauplionu). Później do walk po stronie triarchów stanęli również władcy Salony i Bodonitzy. Koalicja poniosła decydującą klęskę w bitwie pod Karydi, do której doszło w maju lub czerwcu 1258 roku. Bitwa ta w zasadzie oznaczała zakończenie działań wojennych ale formalny pokój zawarto dopiero w 1262 roku. Mimo zwycięstwa pokój nie był jednak korzystny dla księstwa Achai. Był to efekt tego że w międzyczasie znacząco zmieniła się sytuacja strategiczna w Grecji.
    Cezarea Nadmorska (łac. Caesarea Maritima) – ruiny starożytnego miasta, położone w pobliżu współczesnej izraelskiej wioski Cezarei na wybrzeżu Morza Śródziemnego.
    Republika Wenecka (wł. Serenissima Repubblica di Venezia) – północnowłoska republika kupiecka istniejąca od VIII wieku do 1797. Najdłużej nieprzerwanie funkcjonujące państwo o ustroju republikańskim w historii. W średniowieczu jedna z największych potęg handlowych i politycznych w basenie Morza Śródziemnego i jedno z najbogatszych miast Europy. Republika Wenecka była najpotężniejszą i zarazem najtrwalszą z powstałych w średniowieczu miejskich komun włoskich. Jako jedno z nielicznych państw włoskich odegrała również wielką rolę w historii nie tylko Italii, ale całej Europy i basenu Morza Śródziemnego. Od czasów wypraw krzyżowych po zmagania z Imperium Osmańskim, dla Europy była Republika Wenecka głównym pośrednikiem i uczestnikiem kontaktów z muzułmańskim Bliskim Wschodem – zarówno tych pokojowych, jak i wojennych.
    Henryk I Kastylijski, hiszp. Enrique I de Castilla (ur. w 1204, zm. w 1217) – król Kastylii od 1214 aż do śmierci. Był czwartym i ostatnim synem króla Alfonsa VIII Szlachetnego i jego żony – Eleonory Plantagenet (córki króla Anglii, Henryka II, i Eleonory Akwitańskiej).
    Imperium mongolskie (mong.: ᠶᠡᠬᠡ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ ᠦᠯᠦᠰ, yeqe mongɣol ulus – Wielki Ułus Mongołów) – trzynastowieczne państwo mongolskie, w szczytowym momencie swojego rozwoju terytorialnego obejmujące Azję Środkową, południową Syberię, północne Chiny, Ruś i Bliski Wschód. W szczytowym okresie swojej potęgi zajmowało około 33 mln km², przez co było największym państwem w historii po Imperium Brytyjskim.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Gertruda z Helfty, Święta Gertruda znana także jako Gertruda Wielka, niem. Gertrud von Helfta (ur. 6 stycznia 1256 w Turyngii, zm. 13 lub 17 listopada 1302 w Helfcie k. Eisleben) – mniszka benedyktyńska, jedna z największych mistyczek średniowiecznych i najwybitniejszych postaci w historii Kościoła, dziewica i święta Kościoła katolickiego.

    Reklama