• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 11 Pułk Ułanów Legionowych



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Nowa Wilejka (lit. Naujoji Vilnia) − lewobrzeżna dzielnica administracyjna Wilna, do 1957 miasto, do 1945 w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim.Bohdan Bogumił Dobrzański (ur. 6 września 1901 w Ostrowcu, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego.
    29 lipca – 3 sierpnia 1920

    11 Pułk Ułanów Legionowych im. Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza (11 p.uł.) – oddział kawalerii Wojska Polskiego.

    Spis treści

  • 1 Historia powstania pułku
  • 1.1 Formowanie pułku
  • 2 Walki pułku
  • 2.1 Walki na Białorusi
  • 2.2 Na froncie południowo-wschodnim
  • 2.3 Kontrofensywa
  • 3 Pułk w okresie pokoju
  • 4 Pułk w kampanii wrześniowej
  • 5 Żołnierze pułku
  • 6 Symbole pułkowe
  • 7 Uwagi
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • Historia powstania pułku[]

    Nadszedł czas, kiedy Niemcy i Austriacy rozwiązywali brygady Legionowe. Więzili legionistów w Beniaminowie i Szczypiornie lub w przypadku austriackich poddanych wysyłano ich do różnych pułków armii austriackiej. Część legionistów przechodzi przez front, organizując polskie oddziały lub rozbiega się po całej Polsce. Niektórzy zasilają Polską Organizację Wojskową, tworząc tajną i silną duchowo armię. W momencie złamania potęgi niemieckiej w listopadzie 1918 roku, wszyscy stają do ogromnej pracy wykonywanej wszystkimi siłami i całym sercem. Siłą faktów od chwili uzyskania wolności musiała Rzeczpospolita prowadzić wojnę na wszystkich swoich granicach. Wszędzie tam, gdzie znajdowały się małe skupiska legionistów czy Polskiej Organizacji Wojskowej, zaczęły się tworzyć oddziały wojskowe. W taki sposób z rozwiązanego w 1917 roku 1 Pułku Ułanów Legionów powstał w Krakowie w pierwszych dniach listopada 1918 roku „Dywizjon Rotmistrza Jabłońskiego”, jako istotny zalążek 11 Pułku Ułanów Legionowych. W późniejszym terminie powstały szwadrony radomski i jędrzejowski, działające na początku swojego powstania samodzielnie, ale złączone z dywizjonem rtm. Jabłońskiego tworzą 11 p.uł. legionowych.

    Wojna polsko-ukraińska (ukr. Польсько-українська війна) – konflikt zbrojny o przynależność państwową Galicji Wschodniej, zamieszkanej przez Polaków i Ukraińców.Ohladów (ukr. Оглядів) - wieś w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Ohladów w powiecie radziechowskim województwa tarnopolskiego. Wieś liczy 1178 mieszkańców.

    Dywizjon rtm. Jabłońskiego
    Pierwsze dni listopada 1918 roku zastają byłego oficera 1 p.uł.leg. w Krakowie. Por. Antoni Jabłoński, skupiając wokół siebie dawnych „Beliniaków”, przyjął ochotników, organizując przy 5 pp. legionów „Szwadron Kadrowy 1 p.uł. W.P.”. 6 listopada 1918 roku ukazał się pierwszy rozkaz szwadronowy. Do pracy stawili się: por. Janusz Żuławski, por. Leon Kniaziołucki i podoficerowie: Koczwara, Grad-Soniński, Buszczyński, Królicki, Peszkowski, Kasimir, Stachowicz, Sarto, Ciszowski, Wilowski oraz kilku innych. Z każdym dniem szwadron zaczyna rosnąć w siłę. Po kilkudniowych ćwiczeniach, uzupełnieniu broni i ekwipunku oraz improwizowanej przysiędze, szwadron w sile trzech plutonów był gotowy do wymarszu.

    Czyszki też Czyżki (ukr. Чижки) – wieś w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 513 mieszkańców. Leży nad rzeką Czyżka. Podlega pod hruszatycką silską radę.Mińsk Mazowiecki – miasto i gmina we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, siedziba powiatu mińskiego i gminy wiejskiej Mińsk Mazowiecki. Według danych z 2011 Mińsk zamieszkiwało 39 499 mieszkańców. Zaliczane do aglomeracji warszawskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.

    17 listopada 1918 roku opuścił swoje pierwsze koszary w Rakowcach pod Krakowem i razem z 5 pp. odjechał transportem kolejowym do Przemyśla i zajął koszary „Szwarca”. Znajdował się tam oddziałek jazdy przemyskiej zwany „Tatarami”, który rozkazem dowódcy I BK ppłk Beliny-Prażmowskiego został przydzielony do szwadronu Jabłońskiego. W dniu następnym część szwadronu pełniła służbę na przedmieściach miasta na tzw. odcinku lwowskim, a druga część w składzie dwóch plutonów pod dowództwem por. Kniaziołuckiego wyjechała z odsieczą w kierunku Lwowa. Po potyczkach w czasie podróży półszwadron wszedł we Lwowie w skład oddziału jazdy zwanego „Wilkami”, a dowodzonego przez rtm. Krynickiego. Jego zastępcą był por. Dzieduszycki. Po oswobodzeniu Lwowa półszwadron odszedł w połowie do 2 p.uł., a druga część została ściągnięta do Leżajska jako zaczątek „szwadronu rezerwowego 1 p.uł. W.P.”. Oddział rtm. Jabłońskiego, który pozostał w Przemyślu został powiększony 12 grudnia o „szwadron noworadomski” utworzony w Radomsku przez por. Jankowskiego i oficerów legionowych: ppor. Święcickiego, Kosiarskiego, Wojciczewskiego i Mordasewicza. Okazało się, że dołączył tylko jeden pluton tzw. „czerwonych”, a pozostali zostali przydzieleni do 1 p.uł. krechowieckich w Tarnowie. Dzięki napływającym ochotnikom, szwadron rozrastał się, a po ściągnięciu 6 stycznia 1919 roku szwadronu leżajskiego rtm. Jabłoński zorganizował swój oddział złożony z dwóch szwadronów i oddziału karabinów maszynowych pod dowództwem por. Józefa Grad-Sonińskiego. Dowódcami szwadronów zostali por. Janusz Żuławski i ppor. Kazimierz Buszczyński. Koni wystarczyło z trudem na trzy plutony, a pozostali ułani musieli chodzić pieszo. Dywizjon organizował się pomiędzy służbą na placówce, a wypadami i zwiadami. Po służbie ubezpieczeń w Przemyślu nastąpiły śmiałe zwiady, potyczki i walki. 14 grudnia została przeprowadzona ekspedycja na Niżnakowice, której celem było oczyszczenie okolicy z nieprzyjaciela. Szwadron rtm. Jabłońskiego został ściągnięty do wsi Stanisławczyka i 17 grudnia otrzymał rozkaz do wykonania okrężnego marszu na Chodnowice – Chruszatyce – Nowe Miasto. Dowódca szwadronu rozpoczął akcję, chociaż nie dotarł jeszcze oddział mjr. Bardzińskiego, z którym mieli współdziałać. Zajął w nocy Cyków i Popowice. W dniu następnym posuwanie się było zagrożone, ponieważ szwadron został zaatakowany od czoła i ze skrzydeł. Wywiązała się walka, w czasie której szwadron musiał się wycofać na Popowice i do Jaksmanic, ponieważ był okrążany. Szwadron po przemarszu do Nowego Miasta wziął udział 21 grudnia wraz z grupą mjr. Bardzińskiego w zwycięskim ataku na Wołczę.

    Bitwa w Lasach Królewskich - bitwa kampanii wrześniowej stoczona dnia 1 września 1939 w rejonie Janowa i Krzynowłogi Małej pomiędzy pododdziałem kawalerii z 11. Pułku Ułanów Legionowych z Mazowieckiej Brygady Kawalerii a kawalerią niemiecką. Mimo zaskoczenia nieprzyjaciel przyjął szarżę, w walce użyto lanc i szabel.Ludwik Kmicic-Skrzyński (ur. 26 sierpnia 1893 w Odessie, zm. 14 lutego 1972 w Manchester) – generał brygady Wojska Polskiego.

    24 grudnia 1919 roku, działając z grupą Bardzińskiego, szwadron rtm. Jabłońskiego poszedł w środku ataku, zajmując Błozew i przechodząc około 500 m pod ogniem zajmuje Czyszki, gdzie wziął jeńców. Z powodu nagłego ataku Ukraińców na grupę wycofał się do Nowego Miasta. 31 grudnia uczestniczył w akcji na Czyszki. Dowodzący wówczas szwadronem ppor. Koczwara na początku walki został ranny, więc dowodzenie przejął ppor. Peszkowski. Miejscowość została zajęta, a podczas zajmowania dworu został ranny ppor. Peszkowski. Dalej szwadron do walki poprowadził ppor. Juliusz Dreszer. Powodzenie ataku zostało, jednak przerwane przez atak Ukraińców od strony Bylic. Grupa zaczęła się wycofywać osłaniana przez szwadron. Wycofali się do rejonu Stanisławczyka, skąd szwadron powrócił 4 stycznia 1920 roku do Przemyśla. Pozostał tam do 28 stycznia, a następnie przekształcony w dywizjon odjechał do Kraśnika. Rozpoczął normalną pracę nad organizacją dywizjonu i jego wyszkoleniem. Rozrastając się doszedł do czterech konnych plutonów. Jego postój trwał w Kraśniku do 4 marca, a następnie zgodnie z rozkazem Naczelnego Dowództwa maszerował przez Sandomierz, Staszów do Pińczowa, który miał być miejscem organizacji 11 p.uł. 16 marca 1920 roku ukazał się ostatni dywizjonowy rozkaz, a pierwszy pułkowy nr L. 47 zamykający okres „Dywizjonu 1 Brygady Kawalerii” i rozpoczynający karty 11 p.uł.

    Chołojów (obecnie Wuzłowe, ukr. Вузлове, Узловое) - wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w obwodzie lwowskim (rejon radziechowski).Konstanty Abłamowicz ps. „Tatar”, „Abdank”, „Kostek” (ur. 27 kwietnia 1884 w Nehoreło, zm. 11 maja 1944 w Warszawie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

    Szwadron radomski
    Na terenie ziemi radomskiej istniały pod koniec okupacji austriackiej oprócz dobrze zorganizowanej POW także duże skupiska legionistów. Dzięki temu pierwsze dni listopada 1918 roku przeszły nad przejmowaniem państwowego dobra, służbie wartowniczej oraz czuwaniem nad spokojem i porządkiem publicznym. Organizację kawalerii na tym terenie zaczął organizować były wachm. 1 p.uł. legionowych ppor. Tadeusz Brzęk-Osiński. Od pierwszych dni współpracowali z nim: ppor. Kalinowski, Karol Nachtlicht ps. „Światełko”, Chruścicki, Skrzyński, pchor.: Mączewski, Zieliński, podof.: Strojnowski, Kroenitz, Dworakowski. Warunki były ciężkie, ponieważ w okolicy nie było koni ani rzędów. Zbierali je po znajdującej się na tym terenie żandarmerii austriackiej oraz uzupełniając szeregi ochotnikami przychodzącymi z własnymi końmi. Szwadron ten rozrastał się bardzo szybko, licząc 14 listopada 1918 roku pięć plutonów konnych. Jeden z plutonów dowodzony przez por. Sokołowskiego odszedł przez Lublin do Białej i utracił w ten sposób na zawsze styczność ze szwadronem. 15 grudnia tzw. „Szwadron radomski”, licząc 219 szeregowych i 196 koni, przeszedł do Lublina. Dowództwo nad nim objął były oficer 1 p.uł. por. Edward Kleszczyński. Po kilku dniach przygotowań pomaszerował na front ukraiński, pozostawiając pieszych jako „kadrę” szwadronu. W czasie przemarszu został zatrzymany w Zamościu celem stłumienia rozruchów. Podzielił się tam na dwa półszwadrony, z których jeden pozostał w mieście, a drugi zostałe przydzielony do grupy „Bug” i pomaszerował na Rawę Ruską. Stoczył pod Uhnowem i Magierowem szereg walk, a także wykonywał zwiad i zabezpieczał łączność. Oba półszwadrony po powrocie z Żółkwi połączyły się w Rawie Ruskiej, a w tym samym czasie przyjechała „kadra szwadronu” do Zamościa z uzupełnieniem ludzi i koni. Wykonywał tam szereg patroli, podjazdów oraz wypadów. Walcząc ofiarnie przeszedł oblężenie Rawy Ruskiej wraz z innymi oddziałami. Jego zachowanie podczas walk podkreślali w rozkazach gen. Romer, płk Berbeci i mjr Lis-Kula. Po zluzowaniu szwadronu w Bełżcu przez 2 p.uł. udał się 3 kwietnia do Pińczowa jako miejsca organizacji 11 p.uł., gdzie wszedł w jego skład jako 4 szwadron.

    Stanisław Klepacz ps. Jesion (ur. 16 września 1888 Kłobuck, zam. 24 września 1958 Nowy Jork) – polski wojskowy, żołnierz AK, pułkownik (1936)Koniuszki – wieś na Ukrainie, w rejonie rohatyńskim obwodu iwanofrankiwskiego. W 2001 roku liczyła 1504 mieszkańców.

    Szwadron jędrzejowski
    Szwadron ten został zorganizowany przez por. Edwarda Kleszczyńskiego, a powstał z pozostałości kadry 7 p.uł. austriackich w Pińczowie przy wydatnej pomocy okolicznego ziemiaństwa. W jego skład weszły również lotne oddziały kawalerii, a mianowicie: plutony radomski, częstochowski i radomskowski. Por. Kleszczyński został odwołany w pierwszych dniach grudnia 1918 roku na dowódcę szwadronu radomskiego, więc na jego miejsce został wyznaczony por. Edward Bednarski. Dowódcami plutonów zostali: ppor. Jarzyński, ppor. Skrzyński, ppor. Łomnicki, ppor. Bednarski i wachm. Dworakowski. Wachmistrzem-szefem został wachm. L. Peszkowski. Kierowany rozkazami dowództwa Okręgu Generalnego Kielce pełnił służbę wewnątrz kraju. 14 marca 1919 roku wchodził w skład 11 p.uł. jako 3 szwadron.

    Juliusz Bronisław Dreszer (ur. 26 maja 1892 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 14 maja 1937 w Warszawie) – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, adwokat.Berezwecz (biał. Беразьве́чча) – miejscowość w obwodzie witebskim Białorusi, przed wojną wieś na terenie Polski w ówczesnym powiecie głębockim, w dawnym województwie wileńskim. Berezwecz stanowił garnizon macierzysty Batalionu KOP "Berezwecz". Obecnie Berezwecz jest północno-wschodnią częścią miasta Głębokie.

    Formowanie pułku[]

    Przygotowania do sformowania 11 pułku rozpoczęły się w listopadzie 1918 roku. Formalny rozkaz dowództwa WP nr 77 o utworzeniu jednostki w Pińczowie został wydany 19 lutego 1919 roku. Zadanie sformowania pułku i objęcia nad nim dowództwa zostało powierzone Mariuszowi Zaruskiemu. W skład nowo tworzonego pułku wejść miały oddziały: por. Bednarskiego z Pińczowa, rtm. Jabłońskiego z Kraśnika, por. Kleszczyńskiego, por. Niementowskiego i wszystkie lotne oddziały Okręgu Generalnego Kielce. Na miejsce formowania pułku wyznaczono Sandomierz; później zmieniony na Pińczów. Do miejsca koncentracji nie dołączył szwadron por. Niementowskiego. W międzyczasie został skierowany do 7 p.uł.

    Nastasów - wieś w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1654 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Nastasów w powiecie tarnopolskim województwa tarnopolskiego. Wieś liczy 1816 mieszkańców.6 Armia (6 A) - związek operacyjny Wojska Polskiego, utworzony w trakcie wojny polsko-bolszewickiej rozkazem Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 7 marca 1920.

    Pierwszy rozkaz nr L. 47, nowo utworzonego 11 Pułku Ułanów został wydany 16 marca 1919 roku. Zgodnie z nim, funkcję zastępcy dowódcy objął rtm. Antoni Jabłoński ps. „Zdzisław”. Od pierwszych dni rozpoczęto pracę nad urządzeniem i zagospodarowaniem koszar, magazynów, stajni i placów ćwiczeń. Pułk dążył do ujednolicenia umundurowania i wyposażenia. Udało się to wykonać tylko częściowo, ponieważ w magazynach brakowało sprzętu. W początkowym okresie pułk posiadał tylko 250 koni, z których skompletowano jeden szwadron. Pozostałe konie użyto wybitnie do taborów. Czas do 6 kwietnia był okresem żmudnej pracy organizacyjno szkoleniowej.

    Szarkowszczyzna (biał. Шаркаўшчына) – osiedle typu miejskiego na Białorusi, stolica rejonu szarkowszczyńskiego obwodu witebskiego, 175 km od Witebska; 6,9 tys. mieszkańców (2010).Stanisław Królicki (ur. 10 lutego 1893 w Kętach, zm. 28 listopada 1939) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

    Do oddziałów powołanych do oswobodzenia Wilna został wybrany przez Naczelnego Wodza również 11 p.uł. 6 kwietnia o 2.00 pułk otrzymał rozkaz pogotowia, a 7 kwietnia 1919 roku, w składzie dwóch szwadronów i plutonu karabinów maszynowych, wyruszył z Pińczowa na wyprawę wileńską.

    Antonówka nad Horyniem (ukr. Антонівка) wieś na Ukrainie w rejonie włodzimierzeckim obwodu rówieńskiego. Liczy 1394 mieszkańców. Przez wieś przepływa rzeka Horyń.Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – muzeum w Warszawie, prezentujące zbiory poświęcone historii wojskowości oraz historii Polski, zlokalizowane przy Al. Jerozolimskich 3.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Soły (lit. Salos) − wieś na Litwie, w gminie rejonowej Soleczniki, 4 km na zachód od Jaszunów, zamieszkana przez 2 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego.
    Górki Borze, Górki Drugie, Górki Duże, Górki Dąbskie, Górki Grabińskie, Górki-Grubaki, Górki Małe, Górki Miłońskie, Górki Napękowskie, Górki Pierwsze, Górki Pęcławskie, Górki Wielkie, Górki Zadzimskie, Górki Zagajne, Górki Średnie, Górki Łubnickie, Górki-Baćki, Górki-Izabelin, Górki-Kolonia, Górki-Sypniewo, Górki-Szewkowo, Górki-Witowice, Górki Zachodnie
    Żółkiew (ukr. Жовква, Żowkwa, w latach 1951–1991 Нестеров, Nesterow) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu żółkiewskiego. W 2004 roku liczyło ok. 13 tys. mieszkańców.
    Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.
    Dukszty (lit. Dūkštas) – miasto na Litwie, położone w okręgu uciańskim, 27 km od Ignalina w rejonie ignalińskim.
    Jewie (lit. Vievis, ros. Вевис, Евье) – miasto na Litwie, położone w okręgu wileńskim, 14 km od Elektren, nad jez. Jewie (Vievis).
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.104 sek.