• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 1056

    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).

    Rok 1056 / MLVI

    stulecia: X wiek ~ XI wiek ~ XII wiek
    lata: 1046 « 1051 « 1052 « 1053 « 1054 « 1055 « 1056 » 1057 » 1058 » 1059 » 1060 » 1061 » 1066

    Wydarzenia w Polsce[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.
  • Wydarzenia na świecie[ | edytuj kod]

  • 10 września – zwycięstwo wojsk wieleckich nad niemieckimi w bitwie pod Przecławą.
  • 5 październikaHenryk IV Salicki został królem niemieckim, regentką została matka, Agnieszka z Poitou.
  • 21 października – rozpoczęto spisywanie Ewangeliarza Ostromira.
  • W Skálholcie założone zostało pierwsze diecezja na Islandii.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Brak danych.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • 31 sierpniaTeodora, cesarzowa Bizancjum (ur. 981)
  • 10 wrześniaWilhelm, margrabia Marchii Północnej w latach 1045-1056
  • 5 październikaHenryk III, cesarz rzymski, król niemiecki (ur. 1017)

  • 10 września jest 253. (w latach przestępnych 254.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 112 dni.Skálholt (s.-nord. Skálaholt) – miejscowość w południowej Islandii nad rzeką Hvítá, siedziba pierwszego biskupstwa na Islandii od połowy XI wieku do końca XVIII wieku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Marchia Północna (niem. Nordmark) powstała po podziale Marchii Wschodniej dokonanym w 966 przez cesarza Ottona I i obejmowała północną jej część. W 1134 cesarz Lotar III nadał ją w lenno Albrechtowi Niedźwiedziowi. Pierwszą zdobyczą Marchii na prawym brzegu Łaby stała się Ziemia Przegnica (Prignitz). Po śmierci władcy Stodoran Przybysława Henryka w roku 1150, Albrecht Niedzwiedź przyłączył na stałe ten obszar do swego państwa. Od tej pory nazwa słowiańskiej Brenny została zmieniona na Brandenburg, stając się ośrodkiem marchii askańskiej. Około 1157 roku z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich utworzył Marchię Brandenburską. W jej granicach pierwotne terytorium Marchii Północnej nazwano Starą Marchią.
    31 sierpnia jest 243. (w latach przestępnych 244.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 122 dni.
    Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.
    Agnieszka z Poitou (cesarzowa Agnieszka) (ur. w 1025, zm. 14 grudnia 1077 w Rzymie) – córka księcia Akwitanii Wilhelma V Wielkiego i jego żony Agnieszki, córki księcia Burgundii Otto Wilhelma.
    5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.
    Bitwa pod Przecławą – starcie pomiędzy wojskami wieleckimi a niemieckimi (saskimi), stoczone 10 września 1056. Było to jedno z największych zwycięstw Słowian połabskich nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.
    Ewangeliarz Ostromira (ros. Остромирово евангелие) – jeden z najcenniejszych zabytków piśmiennictwa staroruskiego powstały w latach 1056-1057. Spisana w języku staro-cerkiewno-słowiańskim księga liturgiczna zawierająca fragmenty Ewangelii na wszystkie dni roku liturgicznego. Ewangeliarz Ostromira jest drugim najstarszym po Kodeksie Nowogrodzkim rękopisem ruskim i aż do odnalezienia w 2000 roku Kodeksu Nowogrodzkiego uchodził za najstarszy. Ewangeliarz Ostromira został po raz pierwszy opublikowany w 1846 roku w Petersburgu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.