• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 1056

    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).

    Rok 1056 / MLVI

    stulecia: X wiek ~ XI wiek ~ XII wiek
    lata: 1046 « 1051 « 1052 « 1053 « 1054 « 1055 « 1056 » 1057 » 1058 » 1059 » 1060 » 1061 » 1066

    Wydarzenia w Polsce[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.
  • Wydarzenia na świecie[ | edytuj kod]

  • 10 września – zwycięstwo wojsk wieleckich nad niemieckimi w bitwie pod Przecławą.
  • 5 październikaHenryk IV Salicki został królem niemieckim, regentką została matka, Agnieszka z Poitou.
  • 21 października – rozpoczęto spisywanie Ewangeliarza Ostromira.
  • W Skálholcie założone zostało pierwsze diecezja na Islandii.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Brak danych.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • 31 sierpniaTeodora, cesarzowa Bizancjum (ur. 981)
  • 10 wrześniaWilhelm, margrabia Marchii Północnej w latach 1045-1056
  • 5 październikaHenryk III, cesarz rzymski, król niemiecki (ur. 1017)

  • 10 września jest 253. (w latach przestępnych 254.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 112 dni.Skálholt (s.-nord. Skálaholt) – miejscowość w południowej Islandii nad rzeką Hvítá, siedziba pierwszego biskupstwa na Islandii od połowy XI wieku do końca XVIII wieku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Marchia Północna (niem. Nordmark) powstała po podziale Marchii Wschodniej dokonanym w 966 przez cesarza Ottona I i obejmowała północną jej część. W 1134 cesarz Lotar III nadał ją w lenno Albrechtowi Niedźwiedziowi. Pierwszą zdobyczą Marchii na prawym brzegu Łaby stała się Ziemia Przegnica (Prignitz). Po śmierci władcy Stodoran Przybysława Henryka w roku 1150, Albrecht Niedzwiedź przyłączył na stałe ten obszar do swego państwa. Od tej pory nazwa słowiańskiej Brenny została zmieniona na Brandenburg, stając się ośrodkiem marchii askańskiej. Około 1157 roku z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich utworzył Marchię Brandenburską. W jej granicach pierwotne terytorium Marchii Północnej nazwano Starą Marchią.
    31 sierpnia jest 243. (w latach przestępnych 244.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 122 dni.
    Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.
    Agnieszka z Poitou (cesarzowa Agnieszka) (ur. w 1025, zm. 14 grudnia 1077 w Rzymie) – córka księcia Akwitanii Wilhelma V Wielkiego i jego żony Agnieszki, córki księcia Burgundii Otto Wilhelma.
    5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.
    Bitwa pod Przecławą – starcie pomiędzy wojskami wieleckimi a niemieckimi (saskimi), stoczone 10 września 1056. Było to jedno z największych zwycięstw Słowian połabskich nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.
    Ewangeliarz Ostromira (ros. Остромирово евангелие) – jeden z najcenniejszych zabytków piśmiennictwa staroruskiego powstały w latach 1056-1057. Spisana w języku staro-cerkiewno-słowiańskim księga liturgiczna zawierająca fragmenty Ewangelii na wszystkie dni roku liturgicznego. Ewangeliarz Ostromira jest drugim najstarszym po Kodeksie Nowogrodzkim rękopisem ruskim i aż do odnalezienia w 2000 roku Kodeksu Nowogrodzkiego uchodził za najstarszy. Ewangeliarz Ostromira został po raz pierwszy opublikowany w 1846 roku w Petersburgu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.