• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • - 1566 Ikar

    Przeczytaj także...
    Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, planetoidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Z kolei księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten odpowiada w przybliżeniu średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku.
    Dedal (gr. Δαίδαλος Daídalos, łac. Daedalus) – w mitologii greckiej architekt i wynalazca, syn Ateny. Ojciec Ikara. Mąż Naukrate.

    (1566) Ikarplanetoida z grupy Apolla.

    Odkrycie i nazwa[ | edytuj kod]

    Została odkryta 27 czerwca 1949 roku w Obserwatorium Palomar przez Waltera Baade. Nazwa planetoidy pochodzi od Ikara, syna Dedala w mitologii greckiej i nawiązuje do zbytniego zbliżenia się przez Ikara do Słońca. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1566) 1984 KD.

    Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające Słońce, posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku planetoid o mniejszych rozmiarach i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami.Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Orbita i właściwości fizyczne[ | edytuj kod]

    (1566) Ikar okrąża Słońce po mocno wydłużonej orbicie o mimośrodzie 0,83, osiągając w peryhelium odległość równą około 0,19 au, a zatem mniejszą niż wynosi promień orbity Merkurego. W tym czasie jego odwrócona ku Słońcu powierzchnia nagrzewa się nawet do 800 kelwinów.

    Arietydy (ARI) – silny rój meteorów, trwający od 22 maja do 2 lipca. Jego maksimum przypada na 7 czerwca. Rój ten został odkryty w 1947 roku. Arietidy to najsilniejszy rój, który widać za dnia. Rój pochodzi prawdopodobnie od asteroidy (1566) Ikar, a jego źródłem jest kometa należąca do komety muskających Słońce. Radiant roju znajduje się w gwiazdozbiorze Barana.Obserwatorium Palomar (ang. Palomar Observatory) – prywatne obserwatorium astronomiczne znajdujące się na górze Palomar na wysokości 1700 m n.p.m. w Hrabstwie San Diego w Kalifornii, 140 km na południowy wschód od Mount Wilson Observatory. Obserwatorium Palomar jest zarządzane przez California Institute of Technology (Caltech). Badania w obserwatorium są prowadzone przez Caltech i jej partnerów naukowych Jet Propulsion Laboratory i Cornell University.

    Ikar przelatuje czasem (w czerwcu) w niezbyt dużej – w skali astronomicznej – odległości od Ziemi, jednak stosunkowo rzadko jest to mniej niż 6,4 mln km, jak to miało miejsce 14 czerwca 1968 roku; Ikar przeleciał wtedy w odległości 6,355 mln kilometrów od środka naszej planety. Bliski przelot miał miejsce 16 czerwca 2015 roku, kiedy to Ikar przeleciał w odległości 8,054 mln km od środka Ziemi oraz kolejny bliski przelot będzie miał miejsce 13 czerwca 2043 roku, kiedy minie Ziemię w odległości 8,770 mln km od jej środka.

    Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).Promień (oznaczany literą r od łacińskiego słowa radius) to w geometrii odcinek łączący środek koła, okręgu, kuli lub sfery z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, a także długość tego odcinka. Długość promienia jest w tym przypadku zawsze równa połowie długości średnicy, co wyraża wzór

    Od tej planetoidy pochodzi prawdopodobnie silny rój meteorów Arietydy.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lista planetoid 1001–2000
  • lista ponumerowanych planetoid
  • grupa Apolla
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Najmniejsza możliwa odległość Ikara od Środka Ziemi to 0,0344466 j.a. czyli 5,153 mln km.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. JPL Small-Body Database Browser: 1566 Icarus (1949 MA) (ang.). 2013-04-07 last obs. used. [dostęp 2014-04-20].
    2. K. Ohtsuka et al.. Apollo asteroids (1566) Icarus and 2007 MK6: Icarus family members?. „The Astrophysical Journal Letters”. 668 (1), s. L71, 2007-10-10. DOI: 10.1086/522589. Bibcode2007ApJ...668L..71O (ang.). 
    3. JPL Small-Body Database Browser: 1566 Icarus (1949 MA): Close-Approach Data (ang.). 2013-04-07 last obs. used. [dostęp 2014-04-20].
    4. June's Invisible Meteors (ang.). W: [email protected] [on-line]. NASA, 2000-06-06. [zarchiwizowane z tego adresu].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • (1566) Ikar w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
  • (1566) Ikar w bazie Minor Planet Center (ang.)
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Diagram orbity (1566) Ikar w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
  • Grupa planetoidy Apollo – grupa planetoid bliskich Ziemi, krążących po orbitach przecinających nie tylko orbitę Ziemi, ale także Wenus, a czasami nawet Merkurego. Przedstawicielami tej kategorii planetoid są np.: (1566) Ikar czy (4179) Toutatis. Cała grupa wzięła nazwę od planetoidy (1862) Apollo.Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody, oznaczana K. Definicja ta odnosi się do wody o następującym składzie izotopowym: 0,00015576 mola H na jeden mol H, 0,0003799 mola O na jeden mol O i 0,0020052 mola O na jeden mol O.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wilhelm Heinrich Walter Baade (ur. 24 marca 1893, zm. 25 czerwca 1960) – niemiecki astronom. Wyemigrował do USA w 1931.
    Planeta (późnołac. planeta, od gr. πλανήτ- planét-, πλανής planés, nowogr. πλανήτης planétes; dosł. „wędrowiec” od πλανάσθαι planásthai, wędrować) – zgodnie z definicją Międzynarodowej Unii Astronomicznej – obiekt astronomiczny okrążający gwiazdę lub pozostałości gwiezdne, w którego wnętrzu nie zachodzą reakcje termojądrowe, wystarczająco duży, aby uzyskać prawie kulisty kształt oraz osiągnąć dominację w przestrzeni wokół swojej orbity. W odróżnieniu od gwiazd, świecących światłem własnym, planety świecą światłem odbitym.
    Peryhelium, perihelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. peri, przy i helios, Słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego obiegającego Słońce, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia obu ciał. Przeciwieństwem peryhelium jest aphelium. W odniesieniu do orbity okołoziemskiej stosuje się odpowiednio perygeum i apogeum, zaś w ogólnym przypadku, np. orbit wokół gwiazd – perycentrum i apocentrum.
    Ikar (gr. Ἴκαρος Íkaros, łac. Icarus) – w mitologii greckiej syn Dedala i Naukrate, niewolnicy władcy Krety – Minosa.
    Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
    Lista ponumerowanych planetoid – lista planetoid odkrytych i skatalogowanych przez Minor Planet Center, którym nadano kolejne numery katalogowe. Baza danych małych ciał Układu Słonecznego prowadzona jest przez Jet Propulsion Laboratory. Z uwagi na zastosowaną numerację lista obejmuje również wszystkie planety karłowate. Zestawienie to do planetoid zalicza też obiekty transneptunowe, których budowa w większości jest nieznana.
    Ekscentryczność (inaczej mimośród) – wielkość charakteryzująca kształt orbity, opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej. Oznacza się ją symbolem e. Najczęściej używana przy opisie toru ruchu ciała obiegającego drugie ciało pod wpływem siły grawitacji. W ogólności tor ruchu jest taki sam w polu każdej siły centralnej proporcjonalnej do odwrotności kwadratu odległości od centrum (1/r; w szczególności siły elektrostatycznej).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.