• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Żywienie pozajelitowe



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Płyn infuzyjny, płyn do wlewów kroplowych (łac. Infundibilium, ang. Infusion) – jałowy, apirogenny roztwór wodny lub emulsja typu o/w (olej w wodzie) jednej lub kilku substancji chemicznych, przeznaczony do podawania głównie drogą dożylną jako wlew kroplowy lub przy użyciu pompy infuzyjnej.Molibden (Mo, łac. molybdenum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa w dosłownym przekładzie brzmi "podobny do ołowiu" i pochodzi od greckiego określenia ołowiu – μόλυβδος molybdos.
    Bibliografia[]
  • Stanisław Janicki, Adolf Fiebig, Małgorzata Sznitowska, Teresa Achmatowicz: Farmacja stosowana : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2847-7.
  • Przypisy

    1. American Gastroenterological Association medical position statement: parenteral nutrition (en)
    2. Didier ME., Fischer S., Maki DG. Total nutrient admixtures appear safer than lipid emulsion alone as regards microbial contamination: growth properties of microbial pathogens at room temperature.. „JPEN. Journal of parenteral and enteral nutrition”. 5 (22). s. 291–6. PMID: 9739032. 
    3. Rollins CJ., Elsberry VA., Pollack KA., Pollack PF., Udall JN. Three-in-one parenteral nutrition: a safe and economical method of nutritional support for infants.. „JPEN. Journal of parenteral and enteral nutrition”. 3 (14). s. 290–4. PMID: 2112645. 
    4. McGee DC., Gould MK. Preventing complications of central venous catheterization.. „The New England journal of medicine”. 12 (348), s. 1123–33, marzec 2003. DOI: 10.1056/NEJMra011883. PMID: 12646670. 
    5. Horattas MC., Trupiano J., Hopkins S., Pasini D., Martino C., Murty A. Changing concepts in long-term central venous access: catheter selection and cost savings.. „American journal of infection control”. 1 (29), s. 32–40, luty 2001. DOI: 10.1067/mic.2001.111536. PMID: 11172316. 
    6. McCowen KC., Friel C., Sternberg J., Chan S., Forse RA., Burke PA., Bistrian BR. Hypocaloric total parenteral nutrition: effectiveness in prevention of hyperglycemia and infectious complications--a randomized clinical trial.. „Critical care medicine”. 11 (28), s. 3606–11, listopad 2000. PMID: 11098961. 
    7. Hébuterne X., Frere AM., Bayle J., Rampal P. Priapism in a patient treated with total parenteral nutrition.. „JPEN. Journal of parenteral and enteral nutrition”. 2 (16). s. 171–4. PMID: 1556816. 
    8. Winter CC., McDowell G. Experience with 105 patients with priapism: update review of all aspects.. „The Journal of urology”. 5 (140), s. 980–3, listopad 1988. PMID: 3172372. 
    9. Ekström B., Olsson AM. Priapism in patients treated with total parenteral nutrition.. „British journal of urology”. 2 (59), s. 170–1, luty 1987. PMID: 3103811. 
    10. Klein EA., Montague DK., Steiger E. Priapism associated with the use of intravenous fat emulsion: case reports and postulated pathogenesis.. „The Journal of urology”. 5 (133), s. 857–9, maj 1985. PMID: 3921725. 
    11. G. Edward Morgan, Jr., Maged S. Mikhail, Michael J. MurrayClinical Anesthesiology, 4th Edition

    Zobacz też[]

  • infuzja dożylna
  • płyn infuzyjny
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Wymioty (łac. vomitus, emesis) – gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka (bądź z żołądka i jelit) poprzez przełyk i jamę ustną, w wyniku silnych skurczów mięśni brzucha, przepony oraz klatki piersiowej. Często nudności poprzedzają lub towarzyszą wymiotom.Przeciwutleniacze (antyoksydanty, antyutleniacze) – grupa związków chemicznych, które same występując w małych stężeniach (w porównaniu z substancją podlegającą utlenianiu), wstrzymują lub opóźniają proces utleniania tej substancji. Każdy przeciwutleniacz może występować w roli prooksydanta.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kaniula dożylna obwodowa (zwykle nazywana wenflonem) - plastikowa rurka umieszczana tymczasowo w żyle, wraz z zewnętrzną częścią pozwalającą na przyłączenie strzykawki lub kroplówki. Niektóre kaniule uwalniają antykoagulant zapobiegający powstawaniu skrzepu w świetle rurki. Wprowadzana do żyły przy pomocy stalowej igły. Dzięki kaniuli pacjent może otrzymywać dożylnie lekarstwa bez konieczności każdorazowego wykonywania nowego wkłucia. Pojedynczy wenflon powinien być zmieniony na nowy po 72 godzinach. Często jednak wymagane jest wcześniejsze jego usunięcie ze względu na ryzyko powstania infekcji, stanu zapalnego żyły oraz zaczopowania światła wenflonu przez skrzep. Przy trudnościach z założeniem wenflonu i dobrym stanie poprzedniego wkłucia, wenflon może pozostać w żyle tak długo jak długo będzie drożny i nie rozwinie się stan zapalny. Wkłucie należy zawsze przepłukiwać solą fizjologiczną (0,9% NaCl) przed podaniem i po podaniu leku.
    Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana.
    Jajo – jedna z faz rozwoju nowego osobnika u wielu gatunków zwierząt. Jajo zawiera surowce odżywcze pozwalające na rozwój zarodka bez dostępu do organizmu macierzystego i zewnętrznych źródeł pożywienia oraz stosunkowo bezpieczne środowisko, ale ze względu na swoją zawartość jest również cenionym pokarmem.
    Biegunka (łac. diarrhoea; potocznie rozwolnienie) – objaw kliniczny polegający na zwiększonej częstotliwości wypróżnień (według WHO ≥3/24h) lub zwiększonej ilości stolca (≥200g/24h), wraz ze zmianą konsystencji na płynną bądź półpłynną. Biegunce może towarzyszyć stan ogólnego osłabienia, gorączka czy też kurczowe bóle brzucha. Objaw ten trwający do 14 dni określany jest jako biegunka ostra, natomiast utrzymanie się objawów chorobowych ponad 4 tygodnie kwalifikuje do rozpoznania biegunki przewlekłej (niektórzy autorzy wyróżniają biegunkę uporczywą – trwającą 2-4 tygodnie).
    Mocz (łac. urina) - uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju.
    Niedrożność jelit (łac., ang. ileus) – stan chorobowy charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zatrzymaniem przechodzenia treści do kolejnych odcinków przewodu pokarmowego. Stanowi jeden z typowych ostrych stanów chirurgicznych wymagających szybkiej interwencji chirurgicznej.
    Glukoza (dokładniej: D-glukoza) – organiczny związek chemiczny, monosacharyd (cukier prosty) z grupy aldoheksoz. Jest białym, drobnokrystalicznym ciałem stałym, z roztworów wodnych łatwo krystalizuje jako monohydrat. Jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie (nie zmienia pH roztworu). Ma słodki smak, nieco mniej intensywny od sacharozy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.