• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Żyła ramienno-głowowa

    Przeczytaj także...
    Żyły przełykowe (łac. venae esophageales) – naczynia żylne zbierające krew z przełyku. Żyły przełykowe uchodzą do żyły ramienno-głowowej oraz do żyły nieparzystej i żyły nieparzystej krótkiej a także częściowo do żyły żołądkowej lewej.Grasica (łac. glandula thymus) to gruczoł znajdujący się w śródpiersiu przednim, tuż za mostkiem. Otoczony jest torebką łącznotkankową. Zbudowany jest z kory podzielonej na zraziki przegrodami łącznotkankowymi i z rdzenia wspólnego dla wszystkich zrazików kory. Zrąb tego narządu stanowią, w przeciwieństwie do innych narządów limfatycznych, komórki nabłonkowe pochodzenia endodermalnego. Charakterystycznymi cechami grasicy są: zjawisko inwolucji, czyli gromadzenia się w narządzie tkanki tłuszczowej żółtej, oraz występowanie w części rdzennej tzw. ciałek Hassala. Grasica produkuje hormony takie jak: tymozyna, THF, tymulina, tymostymulina.
    Głowa (łac. caput) – część ciała zwierząt, zajmująca u człowieka i u innych ssaków szczytowe umiejscowienie (ewentualnie przednie). Szyja (collum) stanowi podporę dla głowy oraz drogę łączącą ją z tułowiem i kończyną górną.

    Żyła ramienno-głowowa (łac. vena brachiocephalica), daw. żyła bezimienna (vena innominata a. anonyma) – parzyste naczynie żylne przyjmujące krew z obszaru kończyny górnej, szyi oraz głowy. Obie żyły leżą w górnej części klatki piersiowej oraz u podstawy szyi. Powstają przez połączenie ż. podobojczykowej z ż. szyjną wewnętrzną (tzw. kąt żylny), a u swego końca obie zlewają się ze sobą, współtworząc żyłę główną górną. Cechuje je brak zastawek. Różnią się od siebie długością, przebiegiem i nieco odmiennymi dopływami.

    Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana.Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.

    Żyła ramienno-głowowa prawa[]

    Ma ok. 2,5 cm długości, zaczyna się do tyłu od końca mostkowego obojczyka, i przebiega prawie pionowo. Tworzy ż. główną górną razem z swym odpowiednikiem z przeciwnej strony przy dolnym brzegu pierwszej prawej chrząstki żebrowej, zaraz koło mostka. Od górnej części rękojeści mostka jest oddzielona (tak jak lewa) przyczepami mięśni: mostkowo-obojczykowego i mostkowo-tarczowego oraz grasicą lub jej pozostałością. W stosunku do pnia ramienno-głowowego i prawego n. błędnego leży z przodu i bardziej bocznie. Prawa opłucna, n. przeponowy i t. piersiowa wewnętrzna są umiejscowione z tyłu w jej górnej części, po czym idąc do dołu wysuwają się od boku.

    Mięsień mostkowo-tarczowy (łac. musculus sternothyroideus) – jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Obniża lub ustala kość gnykową, może pełnić rolę mięśnia wdechowego.Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.

    Żyła ramienno-głowowa lewa[]

    W porównaniu do poprzedniej jest prawie trzykrotnie dłuższa (ok. 6 cm), rozpoczynając się podobnie za mostkowym końcem obojczyka, przed workiem opłucnowym. Czasem zdarza się jej przekraczać górny brzeg mostka, co umożliwia wyczucie tętna żylnego we wcięciu szyjnym. Krzyżuje z przodu tętnice: piersiową wewnętrzną, podobojczykową i wspólną szyjną, lewy n. przeponowy, lewy n. błędny, tchawicę i pień ramienno-głowowy. Łuk aorty znajduje się u jej podstawy.

    Żyły osierdziowe (łac. venae pericardiacae) – naczynia żylne zbierające krew z osierdzia. Żyły osierdziowe uchodzą do żyły ramienno-głowowej oraz do żyły nieparzystej.W anatomii człowieka kończyna górna (łac. extremitas vel membrum superius) – część ciała na którą składają się:

    Dopływy[]

    Żyły ramienno-głowowe biorą swój początek z połączenia żył:

  • szyjnej wewnętrznej
  • podobojczykowej.
  • dopływy z obszaru ]

  • żyła tarczowa dolna (vena thyroidea inferior)
  • żyła tarczowa najniższa (vena thyroidea ima)
  • żyła kręgowa (vena vertebralis)
  • żyła szyjna głęboka (vena cervicalis profunda)
  • żyła szyjna zewnętrzna (vena jugularis externa)
  • dopływy z obszaru ]

  • żyły osierdziowo-przeponowe (venae pericardiacophrenicae)
  • żyła piersiowa wewnętrzna (vena thoracica interna)
  • żyła międzyżebrowa górna lewa (vena intercostalis superior sinistra)
  • żyły grasicze (venae thymicae)
  • żyły osierdziowe (venae pericardiacae)
  • żyły śródpiersiowe ( venae mediastinales)
  • żyły oskrzelowe (venae bronchiales)
  • żyły tchawicze (venae tracheales)
  • żyły przełykowe (venae esophageales)
  • Odmiany[]

  • do żyły ramienno-głowowej może uchodzić żyła międzyżebrowa tylna pierwsza (vena intercostalis posterior I)
  • Zastawki[]

    Żyły ramienno-głowowe nie posiadają zastawek.

    Tętno żylne – falisty ruch naczyń żylnych zależny od pracy serca. Fizjologicznie widoczne jest na żyłach szyjnych.Obojczyk (łac. clavicula) – kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Obojczyk stanowi jedyne połączenie szkieletu kończyny górnej ze szkieletem osiowym.

    Bibliografia[]

  • Susan Standring: Gray's Anatomy. Elsevier, 2005, s. 1026. ISBN 0-443-07168-3.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka. T. III. Warszawa: PZWL, 1993, s. 394-395. ISBN 83-200-1628-2.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Żyła piersiowa wewnętrzna (łac. vena thoracica interna) – żyła śródpiersia stanowiąca jeden z dopływów piersiowych żyły ramienno-głowowej.Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Żyła szyjna zewnętrzna (łac. vena jugularis externa) – naczynie żylne położone na bocznym obwodzie szyi, odprowadzające krew głównie ze skóry głowy i okolicy twarzy.
    Żyła szyjna wewnętrzna (łac. vena iugularis interna) — duże parzyste naczynie na szyi. Jest głównym naczyniem żylnym odprowadzającym krew z twarzy, jamy czaszki i szyi.
    Pień ramienno-głowowy (łac. truncus brachiocephalicus) – największe naczynie odchodzące z górnego obwodu łuku aorty. Długość cechuje się silną zmiennością osobniczą (od 10 do 55 mm, średnio 30-45 mm), zaś grubość waha się w granicach 12-15 mm. Jest to pierwsza gałąź łuku, więc odchodzi przy jego początku na wysokości górnego brzegu przyczepu mostkowego II żebra. Kończy się zazwyczaj na wysokości prawego stawu mostkowo-obojczykowego. Do przodu od pnia leży: mostek, żyła ramienno-głowowa lewa, grasica lub jej ciało tłuszczowe oraz początkowe przyczepy mięśnia mostkowo-gnykowego i mięśnia mostkowo-tarczowego, czasem biegną po nim gałęzie sercowe nerwu błędnego. Do tyłu znajduje się tchawica, po lewej tętnica szyjna wspólna lewa, zaś po prawej żyła ramienno-głowowa prawa, żyła główna górna i opłucna.
    Tętnica podobojczykowa (łac. arteria subclavia, ang. subclavian artery) − parzysta tętnica przebiegająca pod obojczykiem, zaopatrująca w krew kończyny górne, oraz wysyłająca gałęzie do klatki piersiowej i głowy.
    Mostek (łac. sternum) – nieparzysta płaska kość stanowiąca środkową część przedniej ściany klatki piersiowej człowieka. U dzieci w miejscu złączenia trzech części mostka występuje chrząstkozrost (łac. synchondrosis), który z wiekiem ulega kostnieniu, zamieniając się w kościozrost. Rzutując mostek na kręgosłup leży na wysokości od 2.-3. do 9.-10. kręgu piersiowego. Dodatkowo mostek wzmocniony jest silną i bardzo elastyczną błoną (łac. membranum sterni), która ściśle do niego przylegając zapobiega zapadaniu się mostka podczas złamania, a także zapobiega przebiciu płuca przez złamany mostek.
    Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
    Opłucna (łac. pleura) – surowicza błona, w której zamknięte są płuca. Jest cienką i błyszczącą błoną, która dzięki temu, że jest stale zwilżana, ułatwia ruch płuc w czasie oddechu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.