• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Żółta herbata

    Przeczytaj także...
    Napar, herbatka ziołowa – forma sporządzania leku ziołowego lub kosmetyku w postaci roztworu, do którego składniki czynne z surowca zielarskiego są ekstrahowane gorącą wodą. Napary stosuje się do użycia wewnętrznego (spożycia) lub zewnętrznego (do kompresów, przemywania powierzchni ciała).Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.
    Herbata – napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia (Camellia). Rośliny te są do siebie podobne, traktowane jako odrębne gatunki lub odmiany jednego gatunku – herbaty chińskiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, różnią się od innych kamelii zawartością substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach opisuje się ją znakiem 茶, który jest jednak różnie czytany w zależności od dialektu: tê – dialekt hokkien (czego odmiany są często obecne w językach zachodniej Europy) oraz chá, w dialekcie kantońskim i mandaryńskim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie – Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodząca od łac. herba thea (gdzie herba oznacza po prostu „ziele” podobnie jak yerba; wariant hierba; w hiszpańskim yerba mate). Rośliny uprawiane są w wielu krajach strefy zwrotnikowej, także poza Azją, dla pączków i liści, z których po uprzednim przygotowaniu (suszenie, czasami fermentacja) przyrządza się napar.
    Herbata Junshan Yinzhen

    Żółta herbata (chiń.: 黃茶; pinyin: huángchá) – odmiany herbat chińskich, produkowanych z zastosowaniem procesu fermentacji nieenzymatycznej. Zebrane liście najpierw podgrzewa się, potem studzi, suszy i znowu podgrzewa. Proces ten jest kilkakrotnie powtarzany, może trwać nawet 2-3 dni.

    Kofeina (Coffeinum, znana również jako teina, gdy źródłem jest herbata, guaranina (z guarany), mateina (z yerba mate)) – organiczny związek chemiczny, alkaloid purynowy znajdujący się w surowcach roślinnych. Może również być otrzymywana syntetycznie. Została odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.

    Właściwości[]

  • sprzyja trawieniu,
  • zawiera niewiele kofeiny – poniżej 1%,
  • ma własności tonizujące, przywraca siły i orzeźwia,
  • wiąże toksyny oraz pomaga usunąć zbędne substancje z ciała.
  • Historia[]

    Uważa się, że po raz pierwszy żółtą herbatę wyprodukowano we wczesnych latach panowania dynastii Qing. Choć jej historia nie jest do końca jasna. Według legendy była to herbata zarezerwowana wyłącznie dla cesarskiego dworu, a nawet jedynie dla ust samego cesarza. Temu, kto odważył się jej dotknąć, groziła kara śmierci. Nie jest jednak pewne, czy była to żółta herbata, jaką znamy obecnie. Powody są dwa. Po pierwsze, żółty kolor był uważany za cesarski i dlatego nazywano nim rzeczy najwyższej jakości, przeznaczone dla cesarskiego dworu. Na tej podstawie możemy domyślać się, że nazywano tak każdą herbatę, która trafiała na cesarski stół. Po drugie, oryginalna receptura przygotowywania żółtej herbaty zaginęła na przestrzeni wieków, gdyż produkowana była jedynie na potrzeby rynku lokalnego i nie była nigdy wywożona poza granice państwa, a odtworzona została w latach 80. XX wieku. Niestety nie wiadomo, czy proces ten udało się w miarę dokładnie odtworzyć tak, aby przypominał on ten z czasów cesarskich.

    Filiżanka – niewielkie naczynie, czarka, najczęściej z uszkiem służąca do picia napojów takich jak kawa czy herbata. Zazwyczaj używane z odpowiednim spodkiem.Siła życiowa (łac. vis vitalis, siła witalna) – pojęcie wprowadzone w XVI wieku przez Jan Baptista van Helmonta, wywodzące się z wcześniejszych koncepcji alchemicznych. Miała to być zagadkowa siła, istniejąca rzekomo w ustrojach żywych, warunkująca zdolność do syntezy chemicznych związków organicznych.
    Herbata Huoshan Huangya

    Charakterystyka liści i naparu[]

    Liście żółtej herbaty są ciemno zielone z lekko żółtawym odcieniem, widocznym zwłaszcza na wewnętrznej stronie liści. Napar jest natomiast koloru słomiano-żółtego. Charakterystyczne i unikatowe jest to, że na powierzchni naparu odbijane są białe ścianki naczynia w kolorze blado-różowym. Żółta herbata w smaku jest lekko cierpka, a nawet słodowa. Pozostawia słodkawy posmak. Zapach naparu jest dość intensywny, lekko orzeźwiający.

    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.Trawienie pokarmu – złożony proces enzymatycznej hydrolizy wielkocząsteczkowych związków chemicznych w prostsze, w celu ich wchłonięcia i przyswojenia przez organizm. W zdecydowanej większości trawienie jest charakterystyczne dla zwierząt (wyjątkiem są rośliny mięsożerne).

    Parzenie żółtej herbaty[]

    Napar przygotowujemy, zalewając jedną małą łyżeczkę żółtej herbaty, na filiżankę (ok. 120 ml), wodą o temperaturze 70-80 °C. Czas parzenia to najczęściej 1-3 minuty w zależności od własnych preferencji.

    Główne odmiany herbat żółtych[]

  • Junshan Yinzhen (君山銀針) z prowincji Hunan,
  • Huoshan Huangya (霍山黃牙) z prowincji Anhui,
  • Mengding Huangya (蒙頂黃芽) z prowincji Syczuan.
  • Przypisy

    Linki zewnętrzne[]

  • Yellow tea
  • Fermentacja – proces enzymatycznych przemian związków organicznych (przede wszystkim zawierających grupę hydroksylową), których efektem jest uzyskanie energii, najczęściej pod postacią ATP. Proces umożliwia uzyskanie energii użytecznej metabolicznie organizmom stale lub okresowo żyjącym w warunkach beztlenowych. Fermentacje przeprowadzane są przez liczne drobnoustroje lub wytworzone przez nie enzymy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.