• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świstak

    Przeczytaj także...
    Świstak amerykański, świszcz (Marmota monax) – gatunek dużego gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Scuridae), największy z przedstawicieli rodzaju Marmota. W przeciwieństwie do większości przedstawicieli tego rodzaju jest zwierzęciem nizinnym. Zamieszkuje tereny Stanów Zjednoczonych i Kanady.Świstak syberyjski (Marmota sibirica), nazywany także tarbaganem lub bobakiem mongolskim - gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.
    Świstak himalajski (Marmota himalayana) – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.

    Świstak (Marmota) – rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych. Rodzaj Marmota powstał w Ameryce Północnej. Przypuszcza się, że gatunkiem najbardziej podobnym do formy wyjściowej jest Marmota olympus. Polskie nazwy zwyczajowe większości gatunków nawiązują do dźwięków, jakie zwierzęta te wydają nawołując się lub w chwili zagrożenia (świstak, świszcz).

    Świstak tienszański, świstak Menzbiera (Marmota menzbieri) – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.Świstak wyspowy, świstak z Vancouver (Marmota vancouverensis) - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.

    ]

    Przedstawiciele rodzaju Marmota zamieszkują Amerykę Północną, Europę i Azję. Duża część to zwierzęta typowo górskie.

    Charakterystyka[]

    Długość ciała bez ogona

    30-60 cm Długość ogona

    10-25 cm

    Świstak ogoniasty (Marmota caudata) zwany także świstakiem czerwonym – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.Gryzonie (Rodentia) – najliczniejszy rząd ssaków, obejmujący ok. 1850 gatunków. Cechą charakterystyczną wszystkich gryzoni jest obecność stale rosnących siekaczy – dwóch (jedna para) w górnej i dwóch w dolnej szczęce oraz brak kłów. Większość gryzoni to zwierzęta roślinożerne, niektóre jednak nie stronią od pokarmu zwierzęcego. Zwierzęta te cechuje znaczna rozrodczość. Występują na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Wcześniej zaliczane do nich były zajęczaki, obecnie wydzielone – głównie z powodu różnic w uzębieniu – jako odrębna, choć blisko spokrewniona grupa.
    Masa ciała

    3-7,5 kg. Sierść

    gruba, szorstka, w różnych odcieniach brązu i szarości Sylwetka

    krępa, uszy małe, kończyny krótkie, o silnych stopach przystosowanych do kopania w ziemi.

    Systematyka[]

    Do rodzaju zalicza się następujące, w większości górskie gatunki:

  • świstak alaskański (Marmota broweri)
  • świstak alpejski (Marmota marmota) (z podgatunkiem świstak tatrzański)
  • świstak amerykański (świszcz, Marmota monax)
  • świstak czarnogłowy (Marmota camtschatica)
  • świstak himalajski (Marmota himalayana)
  • świstak ogoniasty (Marmota caudata)
  • świstak olimpijski (Marmota olympus)
  • świstak siwy (Marmota caligata)
  • świstak stepowy (bobak, Marmota bobak)
  • świstak syberyjski (Marmota sibirica)
  • świstak szary (Marmota baibacina)
  • świstak tienszański (świstak Menzbiera, Marmota menzbieri)
  • świstak wyspowy (Marmota vancouverensis)
  • świstak żółtobrzuchy (Marmota flaviventris)
  • Przypisy

    1. Marmota, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
    Świstak stepowy, bobak (Marmota bobak) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), spokrewniony ze świstakiem alpejskim. Zamieszkuje stepy i górskie łąki w Europie Wschodniej i płn.-zach. Azji; dł. ciała do 58 cm, ogona do 14 cm; futro gęste, miękkie, żółtawe, głowa ciemniejsza, spód jasny; żyje gromadnie w norach, zapada w sześciomiesięczny sen zimowy; samica rodzi 4-5 młodych; naturalny roznosiciel zarazków dżumy; zabijany dla cennego futra.Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.
    Wiewiórkowate (Sciuridae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni. Występuje na wszystkich kontynentach poza Australią. Gatunki nadrzewne przypominają wiewiórkę pospolitą; naziemne mają krótsze ogony. Niektóre mają błonę lotną, umożliwiającą im długie skoki (np. taguan, polatucha). Wiewiórkowate aktywne są w dzień. W nocy śpią w wybudowanych przez siebie gniazdach (nadrzewne) lub wykopanych norach (naziemne). Niektóre żyją w koloniach (np. piesek preriowy i świstaki).
    Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
    Świstak tatrzański (Marmota marmota latirostris) – endemiczny podgatunek świstaka występujący w Tatrach. W przeszłości był zwierzęciem łownym, w XIX wieku jego liczebność drastycznie spadła. Jest roślinożercą aktywnym latem, żyje w terytorialnych klanach rodzinnych w górach od regla górnego do piętra turniowego. Należy do najrzadziej występujących zwierząt kręgowych w Polsce i podlega tu ścisłej ochronie gatunkowej. Chroniony jest także prawnie na Słowacji. Czerwona Lista Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce oraz Polska Czerwona Księga Zwierząt określają świstaka tatrzańskiego jako podgatunek silnie zagrożony (EN), zaś Czerwona lista dla Karpat dla Polski nadaje mu oznaczenie „CR” – skrajnie zagrożony. Jest to zwierzę stosunkowo słabo poznane.
    Świstak czarnogłowy, świstak czarnogłowy kamczacki (Marmota camtschatica) - gryzoń z rodziny wiewiórkowatych, jeden z przedstawicieli rodzaju Marmota.
    Świstak olimpijski (Marmota olympus) – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych. Bardzo bliski przodkowi świstaków północnoamerykańskich.
    Muzeum i Instytut Zoologii PAN – geneza muzeum sięga Gabinetu Zoologicznego powstałego w 1819 przy ówczesnym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i rozwijającego się do 1862 pod kierownictwem Feliksa Pawła Jarockiego. Następcą Jarockiego był Władysław Taczanowski, który po objęciu funkcji kierownika zmienił Gabinet w miejsce eksponowania zbiorów o charakterze edukacyjno-naukowym. W 1864 Taczanowski nawiązał kontakt z Konstantym i Aleksandrem Branickimi, którzy współpracowali z Gabinetem finansując powiększające kolekcję ekspedycje do Ameryki Południowej i Afryki. Taczanowski kierował Gabinetem do 1890, a po nim Nikołaj Nasonow (do 1906) i Jakow Szczełkanowcew (do 1915). Władysław Taczanowski współpracował z Branickimi przy powołaniu prywatnego Muzeum Zoologicznego, które zostało otwarte dla publiczności przez Ksawerego Branickiego w 1887 Jego kierownikiem został Jan Sztolcman.

    Reklama