• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świstówka Huncowska

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Maciej Henryk Zajączkowski (ur. 19 kwietnia 1909 w Krakowie, zm. 9 października 1983 w Edynburgu) - major Wojska Polskiego, taternik, alpinista, leśnik (dr inż.), adiunkt SGGW w Warszawie, działacz środowiska powojennej emigracji.
    Tatry Wysokie (słow. Vysoké Tatry, niem. Hohe Tatra, węg. Magas-Tátra) – najwyższa część Tatr o charakterze alpejskim, rozciągająca się pomiędzy Tatrami Zachodnimi od strony zachodniej oraz Tatrami Bielskimi od strony północno-wschodniej. W linii prostej odległość między granicznymi przełęczami wynosi ok. 16,5 km, zaś ściśle wzdłuż grani głównej ok. 26 km. Tatry Wysokie zajmują obszar około 340 km² (czyli nieco mniej niż Tatry Zachodnie), z czego większość (260 km²) znajduje się na Słowacji.
    Świstówka Huncowska i otaczające ją szczyty: Huncowski, Łomnica i Kieżmarski. Widok z Rakuskiego Przechodu
    Świstówka Huncowska poniżej Rakuskiej Czuby

    Świstówka Huncowska, Kotlina Huncowska (słow. Huncovská kotlinka, niem. Hunsdorfer Grube, węg. Hunfalvi-gödör) – górne piętro niewielkiej, samodzielnej Doliny Huncowskiej, Położona jest na terenie Tatr Wysokich na Słowacji, na wysokości ok. 1900–2000 m n.p.m.

    Kieżmarski Szczyt, w części literatury Kiezmarski Szczyt (słow. Kežmarský štít, niem. Kesmarker Spitze, węg. Késmárki-csúcs) – zwornikowy szczyt o wysokości 2558 m n.p.m., położony w długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika w słowackich Tatrach Wysokich, pomiędzy Granią Wideł (Vidly) na południowym zachodzie a Małym Kieżmarskim Szczytem (Malý Kežmarský štít) na północy.Kozica tatrzańska (Rupicapra rupicapra tatrica) – ssak z rodziny krętorogich (Bovidae), podgatunek kozicy (Rupicapra rupicapra) występujący w Tatrach oraz w Niżnych Tatrach na Słowacji (populacja introdukowana w latach 1969-74). Jest najdalej na północ wysuniętą populacją kozicy.

    Kotlina Huncowska wciśnięta jest pomiędzy szczyty: Huncowski, Kieżmarski, Mały Kieżmarski, Kieżmarską Kopę (Kežmarská kopa, 2233 m n.p.m.), Złotą Czubę (Zlatý hrb, 2111 m) i podchodzi pod Rakuską Przełęcz (Nižné sedlo pod Svišťovkou). Od położonych niżej partii doliny oddzielona jest przez poprzecznie ułożony pas skałek zwanych Huncowskimi Spadami, poniżej których przebiega Magistrala Tatrzańska. Niżej Dolina Huncowska łagodnie opada w kierunku Matlar (Tatranské Matliare).

    Rakuska Przełęcz (słow. Nižné sedlo pod Svišťovkou, niem. Ratzenbergjoch, Ratzenbergsattel, węg. Morgás-hágó) – przełęcz w Tatrach Wysokich na Słowacji, położona na wysokości 1995 lub 2018 m w długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika, we fragmencie opadającym na północny wschód z Małego Kieżmarskiego Szczytu. W miejscu tym rozpoczyna się Rakuska Grań – końcowy odcinek tej grani.Günter Oskar Dyhrenfurth (ur. 12 listopada 1886 we Wrocławiu, zm. 14 kwietnia 1975 w Szwajcarii) – szwajcarski alpinista i geolog niemieckiego pochodzenia. Alpinista i himalaista, znawca tematyki Himalajów. Honorowy członek stowarzyszeń górskich takich jak: Alpine Club, Club Alpino Italiano, Austriacki Klub Alpejski, Szwajcarski Klub Alpejski, Polski Związek Alpinizmu.

    Nazwa Świstówki Huncowskiej pochodzi od świstaków, dla których była niegdyś ostoją. Kiedyś znajdowało się tu też dużo kozic – w XVII wieku w dolinie były popularne polowania na nie.

    W zimie przez dolinę przeszli jako pierwsi Zofia Wysocka i Maciej Zajączkowski 8 kwietnia 1936 r. U jej wylotu wcześniej byli Günter Oskar Dyhrenfurth i Alfred Martin 8 marca 1906 r.

    Szlaki turystyczne[]

    Szlak czerwony – znakowana czerwono Magistrala Tatrzańska, przebiegająca znad Łomnickiego Stawu w poprzek wylotu Świstówki Huncowskiej na Rakuski Przechód, a stamtąd w dół do Doliny Zielonej Kieżmarskiej. Czas przejścia znad stawu na Rakuski Przechód: 1:20 h w obie strony

    Przypisy

    1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXII. Wyżnia Miedziana Przełączka – Mała Rakuska Czubka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1979, s. 4. ISBN 83-217-2203-2.
    2. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

    Bibliografia[]

    1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
    2. Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło „Świstówka Huncowska”. [dostęp 2012-09-06].


    Alfred Martin (ur. 24 lipca 1882 r. na Łużycach Górnych, zm. ? w Monachium) – niemiecki taternik, alpinista, narciarz wysokogórski, historyk, socjolog i profesor uniwersytecki.Łomnicki Staw (błędnie Kamienny Staw, słow. Skalnaté pleso, dawniej Lomnické pleso, niem. Steinbachsee, węg. Kőpataki-tó) – jezioro polodowcowe (słow. pleso) w słowackich Tatrach Wysokich, położone w Dolinie Łomnickiej, pod południowymi stokami Łomnicy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Huncowski Szczyt (słow. Huncovský štít, niem. Hunsdorfer Spitze, węg. Hunfalvi-csúcs) – szczyt o wysokości 2352 lub 2351 m n.p.m. w krótkiej południowo-wschodniej grani odchodzącej od Kieżmarskiego Szczytu (Kežmarský štít). Jest najdalej na wschód wysuniętym wysokim szczytem tatrzańskim. Od Małej Kieżmarskiej Czubki – najbliższego wzniesienia w masywie Kieżmarskiego Szczytu – oddziela go Huncowska Przełęcz (Huncovské sedlo).
    Świstak tatrzański (Marmota marmota latirostris) – endemiczny podgatunek świstaka występujący w Tatrach. W przeszłości był zwierzęciem łownym, w XIX wieku jego liczebność drastycznie spadła. Jest roślinożercą aktywnym latem, żyje w terytorialnych klanach rodzinnych w górach od regla górnego do piętra turniowego. Należy do najrzadziej występujących zwierząt kręgowych w Polsce i podlega tu ścisłej ochronie gatunkowej. Chroniony jest także prawnie na Słowacji. Czerwona Lista Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce oraz Polska Czerwona Księga Zwierząt określają świstaka tatrzańskiego jako podgatunek silnie zagrożony (EN), zaś Czerwona lista dla Karpat dla Polski nadaje mu oznaczenie „CR” – skrajnie zagrożony. Jest to zwierzę stosunkowo słabo poznane.
    Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od 1 maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, oraz NATO, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.
    Rakuska Czuba (słow. Veľká Svišťovka, niem. Ratzenberg, Großer Ratzenberg, węg. Nagy-Morgás) – najwyższy szczyt w Rakuskiej Grani – końcowym fragmencie długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika, oddzielającym środkowe części Świstówki Huncowskiej (Huncovská kotlinka) od Doliny Zielonej Kieżmarskiej (dolina Zeleného plesa) w Tatrach Wysokich. Ma wysokość 2038 lub 2037 m. Rakuska Grań zaczyna się na Rakuskiej Przełęczy (Nižné sedlo pod Svišťovkou, 1995 m), która oddziela od masywu Małego Kieżmarskiego Szczytu (Malý Kežmarský štít) Rakuską Kopę (Svišťov hrb). Pomiędzy tym ostatnim wzniesieniem a Rakuską Czubą znajduje się przełęcz – Rakuski Przechód (Sedlo pod Svišťovkou, 2023 m), przez którą przebiega szlak Magistrali Tatrzańskiej.
    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.
    Dolina Zielona Kieżmarska, w części literatury tatrzańskiej Dolina Zielona Kiezmarska, także Dolina Zielonego Stawu (słow. dolina Zeleného plesa) – tatrzańska dolina, będąca górną częścią głównej gałęzi słowackiej Doliny Kieżmarskiej (Dolina Bielej vody Kežmarskej).
    Kieżmarska Kopa, w części literatury tatrzańskiej Kiezmarska Kopa (słow. Kežmarská kopa, niem. Unterer Kesmarker Kamm, węg. Alsó Késmárki taraj) – wzniesienie o wysokości 2233 m n.p.m. stanowiące najwybitniejszy wierzchołek w południowo-wschodniej grani Małego Kieżmarskiego Szczytu opadającej w kierunku Rakuskiej Przełęczy – fragmencie długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika w słowackiej części Tatr Wysokich. Od kopuły szczytowej Małego Kieżmarskiego Szczytu Kieżmarska Kopa oddzielona jest siodłem Niżniej Kieżmarskiej Przełęczy, a od Złotej Czuby na wschodzie oddzielają ją Złote Wrótka.

    Reklama