• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Święty Mamert

    Przeczytaj także...
    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 64 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego.
    Święty Pankracy (ur. ok. 286, zm. ok. 304) – męczennik, święty katolicki i prawosławny, jeden z trzech tzw. zimnych ogrodników.

    Święty Mamert, Mamert z Vienne (zm. ok. 475) – brat Klaudiana Mamerta, francuski biskup i święty Kościoła katolickiego.

    Żywot świętego[]

    Data urodzin świętego nie jest znana. Mamert był biskupem Vienne od ok. 462 roku. Został konsekrowany w 463, w mieście Die (Dea).

    Uznawany jest za męża modlitwy za swych wiernych w Vienne, dotkniętych nieszczęściami (trzęsienie ziemi, pożar, nieurodzaje).
    Zainicjował tzw. Dni Krzyżowe, z myślą o uproszenie urodzajów. Wiążą się one z klęskami, które nawiedziły ówczesną diecezję w Vienne. Podczas nich, przez trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego, zanoszono błagalne modlitwy o urodzaj i zachowanie od klęsk żywiołowych, połączone z postem i z procesjami. Zwyczaj ten przetrwał do naszych czasów - procesje wyruszają na pola, a nabożeństwa odbywają się przy krzyżach przydrożnych.

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Mamert — imię męskie pochodzenia italskiego. Wywodzi się od oskijskiego lub sabińskiego wariantu imienia boga Marsa — Mamers, który w przypadkach zależnych (np. Mamertis) miał temat Mamert.

    Kult[]

    Święty Mamert jest patronem juhasów, straży pożarnej i orędownikiem w czasie suszy, gorączki oraz w chorobach piersi.

    Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 maja. Przysłowie

  • Mamert i Pankracy (12.05) mrozem kwiat poznaczy
  • Zobacz też[]

    * kult świętych

  • wstawiennictwo świętych
  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • Mamert - inne znane postaci o tym imieniu
  • Przypisy

    1. St. Mamertus - Catholic Encyclopedia (ang.)
    2. Wniebowstąpienie Pańskie i Dni Krzyżowe na Franciszkanska3.pl (autor: ks. Stanisław Hołodok) [opublikowano: 2009-05-22]
    3. Przysłowia pogodowe na maj (11 maja)

    Bibliografia[]

  • Święci na każdy dzień. T. III: Maj. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 45. ISBN 9788375582956.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Święty Mamert na brewiarz.katolik.pl [dostęp 10-10-2012]
  • San Mamerto di Vienne (wł.)
  • Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).Wniebowstąpienie Pańskie – wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Jako święto chrześcijańskie obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek). W Polsce w Kościele rzymskokatolickim uroczystość ta – zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów – od 2004 r. obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Juhas – młodszy pomocnik bacy podczas wypasu owiec w Tatrach. Słowo pochodzi z języka węgierskiego juhász – owczarz. Niewłaściwa jest forma żeńska juhaska – dziewczęta nigdy nie wypasały owiec w Tatrach, zaś te pasące krowy nazywane były pasterkami.
    Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.
    Straż pożarna, dawniej straż ogniowa – zorganizowana formacja zajmująca się prewencją i walką z pożarami oraz pozostałymi zagrożeniami (innymi niż przestępczość) dla zdrowia i życia ludzkiego, dobytku oraz środowiska naturalnego. Do zadań straży pożarnej należy także usuwanie skutków klęsk żywiołowych i katastrof.
    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.
    Dni błagalne - (łac. dies rogationum) - sięgają początkami starożytności chrześcijańskiej. Należą do nich Dzień św. Marka Ewangelisty (litania maior) - przypadająca 25 kwietnia i przypadkowo złączyła się dniem św. Marka Ewangelisty oraz Dni Krzyżowe (litaniae minores), zajmujące trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego, w ciągu których w ramach własnych obchodów liturgicznych (procesja błagalna, nabożeństwo, Msza przebłagalna) wierni modlą się w różnych intencjach. W te dni udawano się na pola procesyjne ze śpiewem litanii do Wszystkich Świętych dla uproszenia u Boga dobrych urodzajów, zwłaszcza o owoce ziemi i ludzkiej pracy.
    Święty (hebr. qodesz lub kodesz oznacza oddzielony) – stosowane przez chrześcijan określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone specyficzne dla nich wartości - często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też filozofów i kapłanów.
    Claudianus Mamertus, też Klaudian Mamert (zm. ok. 474) – filozof i teolog galijski, autor napisanego w 468/469 roku dzieła De statu animae (pol. O stanie duszy), będącego polemiką z nauką Faustusa z Riez, a opierającego się w wykładzie na naukach św. Augustyna i Boecjusza. Jako prezbiter wspomagał swojego brata, biskupa Mamerta z Vienne. Zachowały się dwa listy Klaudiana: jeden do retora Sapadausa, a drugi do Sydoniusza Apolinarego. Poezje Klaudiana Mamerta nie zachowały się.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.