• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świętosław

    Przeczytaj także...
    Świętosław Milczący, właśc. Świętosław de Susseci Kartuz zwany Błogosławionym (ur. na początku XV wieku, zm. 15 kwietnia 1489 w Krakowie) - mansjonarz przy kościele Mariackim w Krakowie, Sługa Boży Kościoła rzymskokatolickiego.Światosław I (ros., ukr. Святослав I), (ur. ok. 942, zm. 972) – książę (kniaź) Rusi Kijowskiej 945-972. Syn Igora i Olgi.
    Światosław Szewczuk, ukr. Святосла́в Шевчу́к (ur. 5 maja 1970 w Stryju na Ukrainie), biskup Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej, arcybiskup większy kijowsko-halicki Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.

    Świętosław, Święcesław, Święcsław, Święsław (chorw. Svjetoslav, serb. Svetoslav) – starosłowiańskie imię męskie. Złożone jest z członów: Święto- ("święty", "silny, mocny") i -sław ("sława") i oznacza człowieka cieszącego się mocną sławą. Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1000 osób.

    Więcesław, Więcsław, Więcław, Więsław – starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów Więce- ("więcej") i -sław ("sława"). Znaczenie imienia: "ten, który ma więcej sławy". W księgach przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie pod rokiem 1393 zanotowano to imię z pisownią Wenczeslaus. Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób w formie Więcesław i 300 osób w formie Więc(s)ław, a więc popularność Więcesława w średniowieczu była większa od popularności imienia Stanisław.Sługa Boży (łac. Servus Dei) – określenie stosowane w Kościele katolickim oznaczające osobę zmarłą, wobec której rozpoczęto proces beatyfikacyjny.

    Żeńskie odpowiedniki: Świętosława, Święcsława, Święsława.

    Świętosław imieniny obchodzi: 3 maja, 2 sierpnia, 29 sierpnia i 31 sierpnia.

    Znane osoby noszące imię Świętosław:

  • Światosław Richter – rosyjski pianista
  • Światosław I – kniaź Rusi Kijowskiej
  • Swetosław Todorow – bułgarski piłkarz
  • Świętosław Milczący - polski Sługa Boży
  • Światosław Szewczuk - biskup Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej
  • Przypisy

    1. Por. średniowieczna frekwencja imion Więcesław, Więc(s)ław, Stanisław, Jarosław, Władzisław, Bogusław, Sędziwuj, Zbygniew, B. Raszewska-Żurek, Najstarsze ślady asymilacji osadników niemieckich do kultury polskiej zachowane w ich imionach, [w:] Z. Kaleta [red.], Nazwy własne a kultura. Polska i inne kraje słowiańskie, Warszawa 2003, ISBN 83-89191-14-8
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Swiatosław Tieofiłowicz Richter, ros. Святослав Теофилович Рихтер, (ur. 20 marca 1915 w Żytomierzu - zm. 1 sierpnia 1997 w Moskwie), rosyjski pianista, jeden z największych pianistów XX wieku, doskonale znany ze swoich interpretacji, wirtuozerii i bogatego repertuaru.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Sędziwuj — staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: Sędzi- ("sądzić") i -wuj ("wuj"). Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób, a więc należało ono do najpopularniejszych w Polsce obok Stanisława i Więcesława. Prawdopodobnie jego pomorskim wariantem jest imię Sędowin.
    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
    Zbigniew – męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Złożone jest z dwóch członów: Zby- ("zbyć, zbyć się, pozbyć się") i -gniew ("gniew"). Mogło oznaczać "tego, który się zbył (pozbył) gniewu". Właściwie powinno ono brzmieć Zbygniew, a Zbigniew to wynik zniekształcenia, które nastąpiło przy odczycie imion słowiańskich przez pierwszych badaczy. W Polsce imię to po raz pierwszy odnotowano jako Zbygniew. Do końca XV wieku imię Zbygniew zanotowano u około 1000 osób.
    Świętosława, Święcsława, Święsława – staropolskie imię żeńskie. Złożone jest z członu Święto- ("święty", "silny, mocny") i -sława ("sława"). Może oznaczać "ta, której sława jest mocna". Męskie odpowiedniki: Świętosław, Święcesław, Święcsław, Święsław.
    Stanisław, Stasław, Tasław – staropolskie męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członu Stani- ("stać, stać się, stanąć") oraz członu -sław ("sława"). Wywodzi się od słów oznaczających "stań się sławnym". Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób, a więc należało ono do najpopularniejszych w Polsce obok Więcesława i Sędziwuja.
    Jarosław, Jerosław, Jirosław – męskie imię słowiańskie oznaczające kogoś, kto ma silną, mocną sławę. Słowo jary = mocny, silny, krzepki w okresie przedchrześcijańskim miało to samo znaczenie co słowo święty. Słowo święty dopiero później przyjęło swoje obecne znaczenie. Zatem w okresie przed chrztem Polski imiona Jarosław i Świętosław znaczyły to samo. Później, w okresie chrystianizacji, imiona pogańskie zastępowano łacińskimi – i tak Jarosław zastępowano imieniem Hieronim.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.