• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Święta Humilitas

    Przeczytaj także...
    Atrybuty świętych – w sztuce chrześcijańskiej przedmioty lub symbole, które czynią określonego świętego łatwiej rozpoznawalnym. Często atrybut świętego nawiązuje do jego życia, męczeństwa lub legendy.Śluby zakonne (profesja zakonna) – w Kościele katolickim – zobowiązanie członka danej wspólnoty do przestrzegania rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa (wobec przełożonych zakonnych oraz papieża).
    Eremita lub pustelnik (gr. ἐρημίτης herēmítēs, żyjący na pustkowiu) – osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny lub rzemiosła.

    Święta Humilitas z Faenzy (właściwie Rosanna di Negusanti) (ur. 1226 w Faenzie, zm. 22 maja 1310 we Florencji) – zakonnica i mistyczka, założycielka kobiecej kongregacji walombrozjanów, święta Kościoła katolickiego.

    Życie[]

    Rosanna urodziła się w 1226 w Faenzie w majętnej rodzinie. Już jako dziecko posiadała naturę religijną, jednak mimo jej woli została wydana za mąż za Ugolotta dei Caccianemici, gdy miała piętnaście lat. W tym związku urodziła dwójkę dzieci, które jednak zmarły niedługo po narodzinach.

    Matka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, Bogurodzica a. Bogarodzica – jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych (cs. Boharodzica). W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Po jakimś czasie Rosanna zaproponowała Ugolottowi by złożyli śluby zakonne. Ugolotto początkowo nie zgadzał się, zmienił jednak zdanie po przebyciu ciężkiej choroby. Oboje złożyło śluby w 1250, wstąpili do podwójnego klasztoru św. Perpetuy i już nigdy się nie zobaczyli. Ugolotto zmarł w 1256.

    Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.

    Rosanna w klasztorze wypełniała najcięższe i najbardziej pospolite prace, przez co otrzymała imię Humilitas (łac. pokora). Humilitas poczuła jednak, że klasztorna dyscyplina jej nie wystarcza. Podjęła życie pustelnicze, budując dla siebie przy kościele św. Apolinarego celę z małym okienkiem, przez które Humilitas mogła brać udział w nabożeństwach kościelnych. W tej celi żyła zamurowana przez dwanaście lat, żywiąc się darowanym chlebem i gorzkimi ziołami. Ten styl życia przyciągnął inne dziewczyny, które również wybudowały sobie cele. Humilitas je zaakceptowała i stała się dla nich duchową przewodniczką. Zgromadziła je w starym klasztorze wallombrozjanów w pobliżu Faenzy. W 1266 roku wybudowała również kolejny klasztor we Florencji.

    Udar mózgu, incydent mózgowo-naczyniowy (ang. cerebro-vascular accident, CVA), dawniej także apopleksja (gr. stgr. ἀποπληξία - paraliż; łac. apoplexia cerebri, insultus cerebri) – zespół objawów klinicznych związanych z nagłym wystąpieniem ogniskowego lub uogólnionego zaburzenia czynności mózgu, powstały w wyniku zaburzenia krążenia mózgowego i utrzymujący się ponad 24 godziny.Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.

    Humilitas zawsze się odznaczała wielką wiedzą i mądrością. Mimo że pochodziła z bogatej rodziny, przez większość życia pozostawała analfabetką. Swoje kazania dyktowała swoim współsiostrom. Z tym wiąże się pewna anegdota. Siostry wiedząc, że Humilitas jest analfabetką, poprosiły ją by zajęła się tradycyjną lekturą Pisma Świętego w trakcie posiłku. Humilitas zgodziła się i wygłosiła zachwycające kazanie, mimo że żadne z jej słów nie było napisane w księdze z której miała czytać.

    Święta Perpetua, cs. Muczenica Pierpietuja (ur. 181, zm. 7 marca 203 ? w Kartaginie) – umęczona razem ze św. Felicytą za panowania Septymiusza Sewera, święta Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego.Ikonografia chrześcijańska – nauka pomocnicza archeologii chrześcijańskiej i historii sztuki badająca treści i formy ogółu wyobrażeń plastycznych dotyczących wyznań chrześcijańskich.

    Humilitas bardzo często przed krucyfiksem wylewała krwawe łzy, podczas medytacji nad śmiercią i męką Jezusa. Innym razem objawiła jej się Maryja z dzieciątkiem Jezus. Matka Boża podała Go świętej by mogła go ukołysać. Po tym wydarzeniu Humilitas prosiła pewnego rzemieślnika, by wyrzeźbił figurkę Jezusa według jej opisu. Kiedy leżała sparaliżowana, w jej klasztorze nie brakowało chleba, mimo głodu, którego doświadczali mieszkańcy Florencji.

    Dies natalis (łac. dzień narodzin) – obyczaj wywodzący się z rzymskiego zwyczaju wspominania śmierci bliskich zmarłych (łac. anniversarium), przejęty przez chrześcijan, któremu nadali oni odmienne znaczenie i charakter.Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.

    W 1309r. Humilitas doznała udaru mózgu. Została sparaliżowana i straciła głos. Zmarła 22 maja 1310 r. w piątek – tak jak tego pragnęła. Pochowana została we Florencji. Elewacji dokonano w rok po śmierci opatki. Relikwie spoczęły w klasztorze Świętego Ducha w Bagno a Ripoli.

    Chleb – pieczywo otrzymywane z wypieku ciasta, będącego jednorodnym połączeniem mąki zbożowej różnego gatunku i wody, poddanego najczęściej, ale nie zawsze, fermentacji alkoholowej (z wykorzystaniem drożdży), wyrobionego w bochny różnego kształtu i wielkości. Oprócz chleba pulchnego, wyrabianego z ciasta drożdżowego lub ciasta z dodatkiem proszku do pieczenia (węglan sodu), znane są też odmiany chleba opartego na niespulchnianym cieście kruchym.Klemens XI (łac. Clemens XI, właśc. Giovanni Francesco Albani; ur. 23 lipca 1649 w Urbino, zm. 19 marca 1721 w Rzymie) – papież w okresie od 23 listopada 1700 do 19 marca 1721.

    Aprobaty kultu dokonał 27 stycznia 1720 papież Klemens XI, zaś w 1942 roku ogłoszona została patronką Faenza.

    W ikonografii przedstawiana jest z atrybutem którym jest kaptur z owczej skóry.

    Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (22 maja).

    Zobacz też[]

  • wstawiennictwo świętych
  • Przypisy

    1. Antonio Borrelli: Santa Umiltà Badessa Vallombrosana (wł.). 2003-02-05. [dostęp 2013-02-09].

    Bibliografia[]

  • Andrea Dué: Święci na każdy dzień. T. III: Maj. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 86 - 90. ISBN 9788375582956.
  • Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.Maria z Nazaretu, Maryja, Miriam (aram. מרים Marjam; gr. Μαριάμ, Μαρία María; arab. مريم Marjam) (ur. przed 20 p.n.e. w Jerozolimie lub Seforis, zm. po 30 n.e. według tradycji w Efezie) – matka Jezusa Chrystusa, żona Józefa z Nazaretu, jedna z głównych osób w wierze wielu wyznań chrześcijańskich, szanowana także w islamie. Maryja wymieniana jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Relikwie – przedmioty związane z czymś świętym. Najczęściej są to szczątki ciała świętych lub rzeczy z nimi związanych, a także relikwie Męki Pańskiej. Są one szczególnie rozpowszechnione w katolicyzmie i prawosławiu.
    Kazanie (łac. sermo) – gatunek literatury stosowanej, przemowa wygłaszana zwykle przez osobę duchowną wyznania chrześcijańskiego, która ma za zadanie nauczanie i przekazanie treści religijnych. Odmianą gatunkową kazania jest homilia, często błędnie uważana za synonim tego terminu. Do 1970 roku kazania w Kościele katolickim były głoszone z ambony, obecnie – częściej z kazalnicy (zwanej też poetycko stołem słowa Bożego).
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Krucyfiks (łac. cruci fixus - przybity do krzyża) – znak symboliczny wśród niektórych wyznań chrześcijańskich. Krzyż łaciński z przybitą do niego postacią Chrystusa.
    Rzemieślnik - przedsiębiorca, który we własnym imieniu i na własny rachunek, z udziałem pracy własnej, wykonuje działalność gospodarczą, na podstawie dowodu kwalifikacji zawodowych.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.
    Klasztor (czes. klášter, z niem. Kloster, od łac. claustrum, miejsce zamknięte) – budynek, lub kompleks budynków, w którym zamieszkują zakonnicy, lub zakonnice określonej reguły, charakterystyczny dla wyznań chrześcijańskich jak i buddyzmu; w obrządku wschodnim – monaster.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.157 sek.