• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Święci prawosławni



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Wszystkich Świętych (łac. festum omnium sanctorum) – rzymskokatolicka uroczystość (część innych kościołów również ją uznaje, w tym anglikański i wiele z luterańskich) obchodzona 1 listopada ku czci wszystkich znanych i nieznanych świętych.Abrahamiusz (zm. w końcu XII lub na pocz. XIII w.) – mnich prawosławny, założyciel monasteru Złożenia Szat Matki Bożej w Blachernie w Smoleńsku, święty mnich.

    Święci Kościoła prawosławnego ogłaszani są przez Święty Sobór Biskupów lokalnego Kościoła (w Polsce – Święty Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego) poprzez kanonizację, a następnie decyzją władz pozostałych Kościołów lokalnych włączani są do grona świętych, czczonych w tychże Kościołach.

    Dionizy Areopagita, cs. Swiaszczennomuczenik Dionisij Areopagit, jepiskop Afinskij (zm. ok. 96) – według tradycji pierwszy biskup Aten, postać wymieniona w Dziejach Apostolskich a także przez ojców Kościoła, jeden z siedemdziesięciu dwóch apostołów, męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.Święty Tryfon, Tryfon męczennik, cs. Muczenik Trifon (ur. na początku III wieku we wsi Kampsada, ang. Campsada, w Azji Mniejszej, zm. 250 w Nicei) - męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.


    Zgodnie z postanowieniami VII Soboru Powszechnego w Nicei (rok 787) prawosławni oddają cześć (gr. προσκύνηση – pokłon, w odróżnieniu od gr. λατρεία – adoracja, przynależna jedynie Bogu) świętym, przede wszystkim ich relikwiom, jako przebóstwionym ciałom świętych, oraz przedstawiającym ich ikonom.

    Makary Wielki Egipski, Makary Starszy, cs. Prepodobnyj Makarij Wielikij, Jegipietskij (ur. ok. 300 w Górnym Egipcie, zm. ok. 390 w Skete) – chrześcijański mnich, uważany za jednego z ojców egipskiego monastycyzmu, święty katolicki i prawosławny.Abo z Tbilisi (ur. ok. 756 r. w Bagdadzie, zm. 786 w Tbilisi) – męczennik (cs. Muczenik Abo Tbilisskij), święty Kościoła prawosławnego. Urodził się w Bagdadzie. Był Arabem i wyznawcą islamu. Od młodości zajmował się produkcją wonności i maści. W wieku osiemnastu lat został przyjęty na służbę do księcia gruzińskiego. Wkrótce po przybyciu do Gruzji zapałał miłością do Chrystusa. Nawrócony na wiarę chrześcijańską lękał się przyznać do tego w obawie przed muzułmanami, pod panowaniem których znajdowała się wówczas Gruzja. Gdy pod wpływem prześladowań zmuszony był opuścić kraj, udał się na północ od Morza Kaspijskiego i przez pewien czas mieszkał w Abchazji. Tam też przyjął chrzest. W 782 r. powrócił do Tbilisi. Kilka lat później Abo został oskarżony i osadzony w więzieniu za to, że wyznaje chrześcijaństwo. Postawiony przed sądem muzułmańskim pod zarzutem odstępstwa od islamu, przyznał się do swej wiary. 6 stycznia 786 r., w dzień Chrztu Pańskiego, ścięto go mieczem, a jego ciało spalono. Prochy męczennika wrzucono do rzeki Kury. Wierni uznali Abo za świętego zaraz po jego śmierci. Modlitwy kierowane pod jego adresem były wysłuchiwane, zaczęły też mieć miejsce cudowne zdarzenia związane z jego osobą. Jeszcze za rządów katolikosa Samuela III, w 794 r., zaliczono go do grona męczenników za wiarę chrześcijańską. Kult świętego ogranicza się do terenów Gruzji. Cerkiew prawosławna wspomina tego świętego dnia 8 stycznia.

    Do ustanowienia Świętego Synodu, który przejął na wyłączność prawo do kanonizacji; synody lokalne w latach 1547–1721 wyniosły na ołtarze jako świętych 180 postaci.

    Wspomnienia świętych przypisane są do każdego dnia roku liturgicznego (od kilku do kilkudziesięciu pozycji na dzień), funkcjonują w tekstach liturgicznych Jutrzni, Nieszporów oraz Boskiej Liturgii (poetyckie strofy tzw. stichery, tropariony czy kondakiony), w których opowiada się o rodzaju ich świętości i wydarzeniach z życia. Dniem szczególnego wspomnienia świętych jest sobota, co wiąże się z uwydatnieniem hymnografii świętych, przypadających na ten dzień. Prawosławni obchodzą również dzień Wszystkich Świętych, kiedy w sposób symboliczny wspominani są kanonizowani w historii Kościoła prawosławnego. Jest to święto ruchome, które wypada w pierwszą niedzielę po święcie Zstąpienia Ducha Świętego na apostołów (Pięćdziesiątnicy). Kult świętych prawosławnych jest rozpowszechniony na cały świat prawosławny (kanonizowanych w wieku XX ma charakter raczej lokalny).

    Terapont Biełozierski, Terapont Możajski, imię świeckie: Fiodor Poskoczin (ur. w 1337 w Wołokołamsku – zm. 27 maja 1426 w Łużkach) – święty mnich prawosławny.Aleksy Toth (ur. 18 marca 1854 w pobliżu Preszowa, zm. 7 maja 1909 w Wilkes-Barre) – kapłan greckokatolicki, a następnie prawosławny, święty prawosławny. Inicjator masowych konwersji na prawosławie dokonywanych przez wyznawców katolicyzmu wschodnich obrządków zamieszkujących w Stanach Zjednoczonych.

    Kategorie i tytuły świętych prawosławnych[]

    Cerkiew prawosławna wyróżnia następujące kategorie świętych (oraz tytuły odnoszące się tylko do jednej kategorii)

    1. Prorocy/prorokinie – święci żyjący przed przyjściem Jezusa Chrystusa, którzy natchnieni Świętym Duchem przepowiadali (prorokowali) rzeczy przyszłe (przyszłość), głównie dotyczące Zbawiciela.

  • Poprzednik Pański – tytuł przysługujący największemu z proroków – Janowi Chrzcicielowi, którego działalność bezpośrednio poprzedzała przyjście Jezusa Chrystusa.
  • 2. Apostołowie – najbliżsi uczniowie Jezusa Chrystusa, których wysyłał za Swego życia w celu głoszenia Słowa Bożego, i którzy po Zstąpieniu na nich Ducha Świętego szerzyli wiarę chrześcijańską w różnych krajach.

    Jutrznia (łac. Laudes, gr. orthros) – w Kościele katolickim pierwsza część Liturgii godzin odmawianej o wschodzie Słońca. Częstym zwyczajem jest łączenie jutrzni razem z Wezwaniem (łac. Invitatorium) lub Godziną czytań (łac. Matutinum).Kelsos, cs. Muczenik Kielsij i Marcjanilla, cs. Muczenica Marioniłła (zm. ok. 302 lub 311) – męczennicy wczesnochrześcijańscy okresu prześladowań Dioklecjana w Antiochii w Syrii lub Antinoopolis w Egipcie, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego.
  • Pierwsi wśród zwierzchnich – tytuł przysługujący jedynie dwóm czołowym apostołom: Piotrowi i Pawłowi.
  • Pierwszy powołany – tytuł przysługujący tylko apostołowi Andrzejowi, jako pierwszemu powołanemu przez Chrystusa uczniowi.
  • Ewangeliści – tytuł przysługujący apostołom będący jednocześnie autorami jednej z czterech Ewangelii, tj. apostołom Mateuszowi, Markowi, Łukaszowi i Janowi.
  • 3. Męczennicy/męczennice – święci, którzy za wiarę w Jezusa Chrystusa byli poddawani torturom i ponieśli męczeńską śmierć.

    Eudokia (Eudoksja), mniszka i męczennica, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego (cs. Prepodobnomuczenica Jewdokija).Cyprian z Kartaginy, Święty Cyprian, łac. Thascius Caecilius Cyprianus, cs. Swiaszczennomuczenik Kiprian, jepiskop Karfagienskij (ur. ok. 200 lub 210 w rzymskiej prowincji Afryki, zm. 14 września 258 niedaleko Kartaginy) – biskup Kartaginy i męczennik za wiarę, pisarz apologeta chrześcijaństwa, jeden z ojców Kościoła, święty katolicki i prawosławny. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
  • Pierwsi męczennicy – tytuł przysługujący świętym, którzy ponieśli śmierć za Chrystusa jako pierwsi; tytuł ten przysługuje wyłącznie arcydiakonowi Stefanowi (Szczepanowi) i równej apostołom Tekli.
  • Wielcy męczennicy/Wielkie męczennice – tytuł odnoszący się do świętych, którzy za wiarę w Jezusa Chrystusa ponieśli śmierć, uprzednio będąc poddanymi wyjątkowym torturom i cierpieniom (np. Anastazja z Dalmacji, Barbara z Nikomedii, Święty Jerzy Zwycięzca, Katarzyna z Aleksandrii, królowa gruzińska Ketewan, uzdrowiciel Panteleon z Nikodemii).
  • Stratelatesi – tytuł przysługujący wojskowym męczennikom za wiarę Chrystusową, niekiedy będący integralną częścią imienia świętego, np. męczennik Andrzej, wielki męczennik Teodor.
  • Cierpiętnicy – tytuł przysługujący męczennikom, którzy cierpieli od swych współwyznawców.
  • 5. Święci biskupi – święci posiadający najwyższe święcenia kapłańskie. Zależnie od zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji nazywani są patriarchami, metropolitami, arcybiskupami, biskupami.

    Agapiusz Rzymski - jeden z zabitych w 258 r n.e. Zginął śmiercią męczeńską w czasie prześladowań za cesarza Waleriana I. Cesarz wydał dwa dekrety: pierwszy zakazywał chrześcijanom wszelkich czynności liturgicznych i gromadzenia się, a drugi nakładał wysokie kary na wyznawców Chrystusa należących do dworu cesarza. 6 sierpnia 258, podczas odprawiania Mszy św. Agapiusz wraz z trzema diakonami oraz papieżem Sykstusem zostali pochwyceni i ścięci. Ofiarą tej samej fali prześladowań był m.in. św. Wawrzyniec.Katarzyna Aleksandryjska, cs. Wielikomuczenica Jekatierina (ur. ok. 282, zm. ok. 300) – męczennica chrześcijańska, jedna z Czternastu Świętych Wspomożycieli, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.
  • Powszechni nauczyciele – tytuł przysługujący tylko wielkim nauczycielom starożytnej Cerkwi: Bazylemu Wielkiemu, Grzegorzowi Teologowi i Janowi Złotoustemu.
  • 6. Święci kapłani – bogobojni kapłani (prezbiterzy i diakoni) nie będący zakonnikami, którzy swym życiem i poświęceniem Bogu osiągnęli świętość.

    7. Święci mnisi/święte mniszki – bogobojni ludzie, którzy trwając w dziewictwie, w odosobnieniu od doczesnego świata, prowadząc surowe życie zakonne, osiągnęli świętość.

    Martynian Biełozierski, imię świeckie: Michaił (ur. w 1370 w Bierieznikach – zm. w 1455 nad Jeziorem Białym) – święty mnich prawosławny.Honorat z Arles (ur. ok. 350 w Toul w Galii, zm. 16 stycznia 429 lub 430 w Arles) – biskup Arles, zakonnik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
  • Pustelnicy – święci przebywający w pustelniach, którzy zamknięci w swej celi lub pieczarze, pozostawiają jedynie otwór na podanie niezbędnego pożywienia, by w samotności przebywać na modlitwie z Bogiem (np. Antoni Wielki, Makary Wielki Egipski).
  • Stylici – święci, głównie mnisi, którzy poświęcając się Bogu, spędzali życie na wysokich skalnych słupach (np. Daniel, Nikita, Symeon).
  • 8. Święci władcy – święci mężczyźni i kobiety sprawujący świecką władzę nad innymi ludźmi. Zależnie od zajmowanego stanowiska nazywani są: książętami, wielkimi książętami, królami, carami, cesarzami (np. Mikołaj II Romanow).

    Adam (hebr. אדם; arab. آدم - "człowiek" / "mężczyzna"), dosł. "czerwony", od koloru ziemi, z której został ulepiony) i Ewa (hebr. חוה Chawa - "budząca życie"; arab. حواء Hawwaa) – według relacji biblijnych, zawartych w Księdze Rodzaju, pierwsi ludzie. Podobną historię zawiera tradycja manichejska; wzbogacona o dodatkowe elementy została też zawarta w Koranie.Łucja, łac. Lucia, wł. Lucia da Siracusa, cs. Muczenica Łukija Sirakuzskaja (ur. ok. 281 w Syrakuzach na Sycylii, zm. 13 grudnia 304 tamże) – dziewica i męczennica, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    9. Błogosławieni, Szaleńcy Boży (gr. salos – chwianie się) – saloici, jurodiwi, potocznie zwani szaleńcami Chrystusowymi (lub obłąkańcami Chrystusowymi), ludzie świadomie i celowo pozorujący wobec otaczającego świata swoją głupotę, brak rozsądku, zachwianie umysłu, objawiające się paradoksalnym postępowaniem i zachowaniem, narażającym te osoby na kpiny, szykany, obelgi i pobicie (np. Andrzej Konstantynopolitański, Bazyli Moskiewski, Ksenia z Petersburga).

    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Paulin z Noli, Paulin Miłościwy, właśc. Poncjusz Metropiusz Anicjusz Paulin, łac. Pontius Meropius Anicius Paulinus, fr. Meropius Pontius Paulinus, wł. San Paolino di Nola, cs. Swiatitiel Pawlin Miłostiwyj, jepiskop Nołanskij (ur. ok. 353 w Bordeaux, zm. 22 czerwca 431 w Noli) – rzymski kapłan i poeta chrześcijański, biskup Noli, święty katolicki i prawosławny.

    10. Niewiasty niosące wonności (gr. myrophoros) – święte niewiasty usługujące Jezusowi Chrystusowi: Joanna, Maria Kleofasowa, Maria Magdalena, Marta z Betanii, Maria z Betanii, Salome i Zuzanna.

    11. Bezsrebrnicy – święci, którzy wsławili się swą bezinteresownością w służbie bliźnim, polegającą głównie na nieodpłatnym leczeniu chorób ducha i ciała (w tym Kosma, Damian, Panteleon).

    12. Sprawiedliwi – święci żyjący zgodnie z prawdą Bożą, którzy osiągnęli świętość w życiu codziennym, świeckim; należą do nich zarówno święci starotestamentowi (Anna, Joachim, Noe, Hiob Cierpiętnik), jak i nowotestamentowi.

    Karp z Tiatyry, Karpus, cs. Muczenik Karp, jepiskop Fiatirskij (Piergamskij) – biskup i męczennik, święty Kościoła ewangelicznego, katolickiego, ormiańskiego oraz prawosławnego.Ambroży z Mediolanu, właśc. Ambrosius Aurelius, cs. Swiatitiel Amwrosij, jepiskop Mediołanskij (ur. ok. 339 w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 w Mediolanie) – arcybiskup Mediolanu, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, ojciec i doktor Kościoła.
  • Praojcowie – pierwsi na ziemi Sprawiedliwi, prarodzice rodu ludzkiego (Adam, Noe, Abraham)
  • 13. Święci – osoby uznane przez Cerkiew za święte, lecz nie dające się zakwalifikować do innych kategorii świętości.

    14. Archaniołowie – nazwa wyższego chóru aniołów, spełniających wobec ludzi szczególne posłannictwo w historii zbawienia, polegające na głoszeniu Dobrej Nowiny i otwieraniu tajemnic wiary. Do grona archaniołów należy siedem aniołów, w tym Archanioł Michał, Gabriel i Rafał.

    Niektórzy święci mogą być zaliczani do dwóch lub nawet trzech kategorii, np. prorok i król izraelski Dawid; mnich i męczennik Atanazy Brzeski, wielka księżna, mniszka i męczennica Elżbieta, mnich i wyznawca Izaakiusz Dalmatycki; mnich i błogosławiony Józef Zaonikijowski; biskup Kition i sprawiedliwy Łazarz, książę czernihowski; męczennik i wyznawca Michał, metropolita kijowski i męczennik) Włodzimierz, itd.

    Dymitr (Demetriusz) z Tesaloniki, gr. Άγιος Δημήτριος της Θεσσαλονίκης [Dimitrios], ros. Димитрий Солунский, cs. Wielikomuczenik Dimitrij Sołunskij (ur. ok. 280, zm. ok. 304-305) — męczennik, święty Kościoła katolickiego, prawosławnego, ormiańskiego i koptyjskiego.Męczennik (gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek” – osoba, która zginęła lub cierpiała w obronie swoich wierzeń lub przekonań.

    Poza tym w hagiografii prawosławnej występują uniwersalne tytuły, tj. nadawane świętym niezależnie od kategorii. Najczęściej występujące z nich to:

    1. Równi apostołom/równe apostołom – tytuł nadawany świętym nie będącym bezpośrednimi, najbliższymi uczniami Jezusa Chrystusa, którzy na podobieństwo apostołów krzewili wśród pogan (i innowierców) wiarę Chrystusową i głosili Królestwo Boże na ziemi, osiągając w swej pracy wielkie rezultaty. Tytuł ten przysługuje świętym różnych kategorii, np.: władcom (np. cesarz Konstanty, cesarzowa Helena, król bułgarski Borys, wielki książę Włodzimierz, wielka księżna Olga, książę wielkomorawski Rościsław), hierarchom (np. arcybiskup Moraw i Panonii Metody, arcybiskup japoński Mikołaj), mnichom (np. Cyryl, Nahum z Ochrydy), męczennikom (np. Tekla), świętym bez kategorii (np. Maria Magdalena, Nina).

    Eremita lub pustelnik (gr. ἐρημίτης herēmítēs, żyjący na pustkowiu) – osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny lub rzemiosła.Eugenia, męczennica rzymska, również Eugenia z Rzymu, gr. Ευγενια, cs. Prepodobnomuczenica Jewgienija Rimskaja (zm. ok. 262) – mniszka, męczennica, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    2. Wielcy – tytuł nadawany bardzo zasłużonym świętym, stający się integralną częścią ich imienia (np. arcybiskup aleksandryjski Atanazy, arcybiskup Cezarei Kapadockiej Bazyli, cesarz Konstantyn, mnich Makary Egipski, mnich Onufry, mnich Pachomiusz).

    3. Teolodzy – tytuł nadawany największym teologom, stający się integralną częścią ich imienia (posiadają go wyłącznie: apostoł i ewangelista Jan, Symeon Nowy, arcybiskup konstantynopolitański Grzegorz).

    4. Wyznawcy – tytuł nadawany świętym, którzy za wiarę w Jezusa Chrystusa byli poddawani torturom, lecz zmarli w pokoju w wyniku doznanych cierpień, niekiedy stający się integralną częścią ich imienia (np. biskup paryjski Bazyli, metropolita Mytileny, mnich Maksym, arcybiskup suroski Stefan).

    Beniamin, imię świeckie Wasilij Pawłowicz Kazanski, ros. Василий Павлович Казанский; ur. 17 kwietnia 1873 w Nimenskim, zm. 13 sierpnia 1922 w Piotrogrodzie) – rosyjski biskup prawosławny, nowomęczennik.Akwila, cs. Apostoł Akiła i Pryska (Pryscylla) – judeochrześcijańska para małżeńska opisana w Nowym Testamencie, żyjąca w I wieku, święci Kościoła katolickiego i prawosławnego; według tradycji męczennicy chrześcijańscy.

    5. Miłościwi – tytuł nadawany świętym, którzy położyli największe zasługi na polu dobroczynności, często stający się integralna częścią ich imienia (np. biskup florencki Bonifacy, sprawiedliwy Filaret, patriarcha aleksandryjski Jan, biskup Noli Paulin).

    6. Napiętnowani – tytuł nadawany Wyznawcom, którym podczas zadawanych tortur wypalano i rysowano na twarzy oraz ciele piętna (np. mnich Teofan Wyznawca Sigriański, mnich konstantynopolitański Teodor).

    Św. Dymitr carewicz – młodszy syn cara Rosji Iwana IV Groźnego i jego siódmej żony, Marii Nagoj, książę uglicki, święty prawosławny.Małgorzata Antiocheńska, cs. Wielikomuczenica Marina – żyjąca na przełomie III i IV wieku w Antiochii Pizydyjskiej męczennica chrześcijańska, jedna z Czternastu Świętych Wspomożycieli, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego (jako Maryna).

    7. Uzdrowiciele – tytuł nadawany świętym, którzy położyli wielkie zasługi w (nieodpłatnym) leczeniu ludzi (np. Panteleon).

    8. Cudotwórcy – tytuł świętych, którzy otrzymali od Boga dar czynienia cudów, polegający głównie na uzdrawianiu chorych, wyganianiu złych mocy itp.

    9. Prawowierni – tytuł nadawany świętym, wyróżniającym się prawością niesienia swej posługi (np. cesarz Justynian).

    Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.Niketas Got, cs. Wielikomuczenik Nikita (zm. ok. 372) – uczestnik I Soboru Powszechnego w Nicei (321), męczennik chrześcijański (zwany w Bizancjum megalomartyrem ), święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    10. Nauczyciele Słowian – tytuł przysługujący wyłączenie świętym Cyrylowi i Metodemu, jako prowadzącym apostolską pracę wśród Słowian.

    11. Oświeciciele – tytuł nadawany świętym, którzy jako pierwsi głosili Słowo Boże w danym kraju lub narodzie (Grzegorz w Armenii, Nina w Gruzji, Innocenty na Syberii i w Ameryce, Mikołaj Kasatkin w Japonii).

    Inne bardziej znane tytuły nadawane świętym związane są głównie z ich zawodem lub zajęciem, np.: Pisarz Ikon (Andrzej Rublow), Pieśniarz (Roman), Ogrodnik (Fokas, Konon), Logoteta Szymon Metafrasta, Hymnograf (Józef), Kronikarz (Nestor) itp., lub wiekiem: Dzieciątko (Artemiusz Wierkolski, Gabriel Zabłudowski).

    Noe (hebr. נוח Noaḥ, arab. نوح Nūḥ, w tłumaczeniu na pol znaczy: „odpoczynek; pocieszenie”) – według Księgi Rodzaju (Rdz 6,8 - 9,29) syn Lameka i dziesiąty potomek w linii od Adama przez Seta; patriarcha, człowiek prawy i sprawiedliwy.Ikona (gr. εικων, eikón oznaczające obraz) – obraz sakralny, powstały w kręgu kultury bizantyńskiej wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne. Charakterystyczna dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego. Pierwowzorem ikon, były prawdopodobnie, ponieważ nie ma pewności wśród historyków sztuki portrety grobowe z Fajum bądź wczesnochrześcijańskie malarstwo katakumbowe.


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kwartus, również Apostoł Kuart (zm. w Berith) – żyjąca w I wieku postać biblijna, biskup Berith, święty prawosławny.
    Święty Dawid, wal. Dewi Sant, cs. Swiatitiel Dawid, jepiskop Uelskij (ur. w St David’s w Walii, wal.Tyddet, zm. 1 marca ok. 589 w Pembroke) - chrześcijański święty, biskup walijski, patron Walii, członek najstarszego ruchu monastycznego Kościoła Zachodniego (monastycyzm celtycki/iroszkocki), założyciel monasteru w Menevii (obecnie diecezja Menevia) i klasztoru w Pembroke.
    Adrian lub Hadrian, cu. Muczenik Adrian Nikomidijskij i Natalia z Nikomedii, cu. Muczenica Natalija, również: Adrian i towarzysze – święci i męczennicy chrześcijańscy z Nikomedii, którzy mieli ponieść śmierć w czasach prześladowania chrześcijan podczas rządów Maksymina Traka (235-238) lub Dioklecjana (284-305) i Maksymiana (286–305) czy też Maksyminusa (305-311).
    Innocenty Irkucki, nazwisko świeckie: Kulczycki (ur. 1680 w guberni czernihowskiej – zm. 27 listopada 1731 pod Irkuckiem) – rosyjski prawosławny biskup irkucki i nerczyński, jeden z Soboru Świętych Syberyjskich, misjonarz i święty prawosławny.
    Michelangelo Buonarroti (Michał Anioł, Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni; ur. 6 marca 1475 w Caprese, prowincji Toskanii we Włoszech, zm. 18 lutego 1564 w Rzymie) – włoski malarz, rzeźbiarz, poeta i architekt epoki Odrodzenia.
    Zofia z Olelkowiczów Radziwiłłowa (lt. Sofija Slucka iš Olelkaičių) (ur. 1 maja 1585 w Słucku, zm. 19 marca 1612 w Myleńcu) – księżna na Słucku i Kopylu, święta prawosławna
    Wiktor z Damaszku, cs. Muczenik Wiktor Damasskij – żołnierz cesarstwa rzymskiego, męczennik i święty prawosławny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.111 sek.