• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świątynia Białego Konia

    Przeczytaj także...
    Dynastia Song (chiń.: 宋朝; pinyin: Sòng Cháo; Wade-Giles: Sung Ch’ao) – dynastia panująca w Chinach od 960 do 1279 roku, po okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw, a przed panowaniem dynastii Yuan. Był to pierwszy rząd na świecie, który emitował pieniądz papierowy i pierwszy rząd chiński, który ustanowił stałą marynarkę wojenną. Za czasów tej dynastii po raz pierwszy użyto prochu strzelniczego, jak również odróżniono północ prawdziwą od magnetycznej.Dynastia Yuan (chiń.: 元朝; pinyin: Yuán Cháo) – mongolska dynastia władająca imperium chińsko-mongolskim w latach 1279 – 1368, a następnie jako dynastia północnych Yuan do 1635 w Mongolii.
    Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
    Posąg Buddy Siakjamuniego w świątyni

    Świątynia Białego Konia (chin. upr. 白马寺, chin. trad. 白馬寺, pinyin Báimǎ sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w mieście Luoyang w Chinach. Jest to najstarsza buddyjska świątynia w kraju.

    Historia[]

    W roku 64 cesarz Ming z dynastii Han wysłał na zachód poselstwo celem zapoznania się z naukami buddyzmu. Wróciło ono do Chin trzy lata później, a wraz z nim przybyli dwaj indyjscy mnisi, Kaśjapa Matanga (chin. She Moteng) i Dharmaraksza (chin. Zhu Falan). Mnisi przyprowadzili z sobą białego konia, objuczonego torbami zawierającymi buddyjskie sutry i figurki. W 68 roku z rozkazu cesarza w Luoyangu (ówczesnej stolicy Chin) wzniesiono pierwszą w Chinach buddyjską świątynię, którą na pamiątkę białego konia towarzyszącego mnichom nazwano Świątynią Białego Konia; indyjscy mnisi zamieszkali w niej, tłumacząc święte teksty na język chiński.

    Luoyang (chin. upr.: 洛阳; chin. trad.: 洛陽; pinyin: Luòyáng) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, nad rzeką Luo He (dopływ Huang He). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 391 054. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 156 510 mieszkańców. Ośrodek regionu sadowniczego i rzemiosła artystycznego; rowinięty przemysł środków transportu, maszynowy, bawełniany, spożywczy i gumowy; w mieście funkcjonują szkoły wyższe.Dynastia Ming (1368–1644) (chiń.: 明朝; pinyin: Míng Cháo; Wade-Giles: Ming Ch’ao; IPA: [mǐŋ tʂʰɑ̌ʊ̯]) – dynastia cesarska Chin, panująca po upadku mongolskiej dynastii Yuan. Była to ostatnia narodowa dynastia chińska.

    Świątynia w ciągu wieków przechodziła wielokrotne przebudowy; jej obecny wygląd został ukształtowany w czasach dynastii Ming i Qing.

    Architektura[]

    Położona na obrzeżach miasta, około 12 kilometrów od jego centrum świątynia skryta jest wśród wiekowych drzew. Przed jej wejściem znajduje się ogrodzony płotem staw rybny. Cały kompleks obejmuje powierzchnię 34,000 m².

    Świątynna brama posiada trzy wejścia. W czasach dynastii Song ustawiono przed nią dwa kamienne konie. Po jej bokach znajdują się groby She Motenga i Zhu Falana. Główne budynki usytuowane są wzdłuż biegnącej od bramy symetrycznej osi północ-południe. Pierwszym z nich jest pochodzący z czasów dynastii Yuan Pawilon Niebiańskich Królów, w których przechowywane są posągi czterech Niebiańskich Królów, Buddy Majtrei oraz Bodhisattwy Skandy. Za nim znajduje się Pawilon Wielkiego Buddy, najokazalszy w całej świątyni. Zbudowany w czasach dynastii Ming budynek wznosi się na metrowym tarasie i posiada podwójny, bogato zdobiony dach. Wewnątrz niego umieszczono posąg Buddy Siakjamuniego z towarzyszącymi mu Kasjapą i Anandą, a także ważący ponad 2 tony zabytkowy dzwon.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

    Za Pawilonem Wielkiego Buddy znajduje się Pawilon Mahawiry, w którym znajdują się posągi trzech buddów: Siakjamuniego, Amithaby i Buddy medycyny, z towarzyszącymi osiemnastoma arhatami. Pawilon jest bogato ozdobiony malowidłami z czasów panowania mongolskiego. Czwartym z kolei pawilonem jest niewielki (najmniejszy w całej świątyni) Pawilon Porady, w którym oddaje się cześć Buddzie Amithabie. Pawilon Porady otoczony jest niewielkim laskiem bambusowym, za którym usytuowany jest ułożony z kamiennych bloków taras otoczony sosnami, na którym znajduje się pawilon. Po obu bokach tarasu znajdują się dwa mniejsze pawilony, w których przechowywane są posągi założycieli świątyni.

    Dynastia Han (206 p.n.e.–220 n.e.) (chiń. upr.: 汉朝; chiń. trad.: 漢朝; pinyin: Hàn Cháo; Wade-Giles: Han Ch’ao; IPA: [xân tʂʰɑ̌ʊ̯]) była drugą dynastią cesarską Chin, po dynastii Qin (221–206 p.n.e.) i przed Epoką Trzech Królestw (220-280 n.e.).Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

    Niedaleko wschodniego krańca świątyni wznosi się 13-piętrowa pagoda o wysokości 25 metrów. Zbudowana w czasach dynastii Jin jest najstarszą pagodą w Chinach.

    Przypisy

    1. White Horse Temple (Baima Si), Luoyang (ang.). sacred-destinations.com. [dostęp 21 czerwca 2010].
    2. White Horse Temple (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 21 czerwca 2010].
    3. White Horse Temple (ang.). chinaculture.org. [dostęp 21 czerwca 2010].
    Kaśjapa Matanga (I wiek) (skt Kāśyapa Mātaṇga; chin. 摄摩腾, She Moteng) (bd) – indyjski mnich-misjonarz buddyjski.Dynastia Jin (1115-1234; dżurdżeński: Anchu) – państwo ustanowione na północy Chin w XII-XIII wieku przez Dżurdżenów.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.