• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świąd



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Chłoniak Hodgkina, choroba Hodgkina, ziarnica złośliwa, limfogranulomatoza (ang. Hodgkin’s lymphoma, HL; Hodgkin’s disease, HD) – choroba nowotworowa układu chłonnego cechująca się obecnością olbrzymich nowotworowych komórek Reed-Sternberga o wielopłatowym jądrze i jednojądrzastych komórek Hodgkina, które indukują nienowotworową proliferację i naciek innych limfocytów, monocytów, histiocytów i makrofagów.Pokrzywka (łac. urticaria) – niejednolity zespół chorobowy, w którym wykwitem pierwotnym jest bąbel pokrzywkowy. Charakteryzuje się obrzękiem, zabarwieniem różowym lub porcelanowobiałym. Zmiana skórna powstaje szybko i ustępuje bez pozostawienia śladów po kilku do kilkunastu godzinach. Zwykle towarzyszy temu świąd lub nawet ból.

    Świąd – nieprzyjemne odczucie pochodzące ze skóry, wywołujące chęć drapania lub pocierania. Definicja ta zaproponowana przez Hafenreffera w 1660 r. funkcjonuje do dziś. Nie było jasne, czy świąd jest formą odczuwania bólu, czy też zupełnie innym rodzajem doznań. Badania Zhou-Feng Chen wskazują na to drugie wyjaśnienie. Ustalono, że świąd nie jest rodzajem bólu podprogowego, ale różnym od bólu rodzajem czucia powierzchniowego, który jest przewodzony do ośrodkowego układu nerwowego odrębnymi drogami nerwowymi.

    Kwasy tłuszczowe – kwasy monokarboksylowe o wzorze ogólnym R-COOH (R oznacza łańcuch węglowodorowy, a COOH jest grupą karboksylową znajdującą się na końcu tego łańcucha).Nocyceptor, inaczej receptor bólowy – receptor reagujący na bodźce uszkadzające tkanki. Może wywołać mechanizm obronny, np. odruch.

    Spis treści

  • 1 Klasyfikacja
  • 2 Patomechanizm
  • 3 Przyczyny
  • 4 Powikłania
  • 5 Leczenie
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia
  • 9 Linki zewnętrzne
  • Klasyfikacja[]

    Ze względu na czas trwania objawów wyróżnia się:

  • świąd ostry – utrzymujący się do 6 tygodni, podobnie jak ból ostry spełnia rolę ostrzegawczą, informując, że doszło np. do ukąszenia przez owada;
  • świąd przewlekły – trwający dłużej niż 6 tygodni, jest objawem towarzyszącym wielu chorobom skóry i chorobom ogólnoustrojowym, stanowi poważny problem kliniczny.
  • Biorąc pod uwagę miejsce odczuwania swędzenia rozróżnia się:

    Bodziec (fizjologia) - uczucie, czynnik fizyczny lub biochemiczny powodujący specyficzną reakcję receptorów nerwowych lub innej komórki; bądź rozpoczynający ciąg reakcji w układach: nerwowym lub hormonalnym; zmiana środowiska zewnętrznego, w którym znajduje się dana komórka lub narząd.Świąd sromu (łac. pruritus vulvae) – objaw chorobowy, występujący m.in. w przebiegu zmian atroficznych sromu, spowodowanych niedoborem estrogenów, w zakażeniach pochwy, w cukrzycy, w chorobie Bowena, łuszczycy, w raku sromu i zmianach przedrakowych (VIN), w liszaju twardzinowym i zanikowym sromu. Może być skutkiem działań niepożądanych tamoksifenu. Leczenie jest przyczynowe.
  • świąd ograniczony (zlokalizowany);
  • świąd uogólniony.
  • Według najnowszej klasyfikacji IFSI kategoryzacja świądu odbywa się dwuetapowo. Początkowo pacjenta kwalifikuje się do jednej z trzech grup uwzględniających obraz kliniczny objawów skórnych:

  • grupa I – świąd dotyczący skóry wcześniej zmienionej chorobowo;
  • grupa II – świąd dotyczący skóry niezmienionej chorobowo;
  • grupa III – świąd z towarzyszącymi zmianami wtórnymi do drapania, tj. przeczosy, strupy, lichenizacja, grudki, guzki.
  • W dalszej kolejności pacjenta kwalifikuje się do jednej z 6 kategorii określających mechanizm powstawania świądu:

    Grzybice, mikozy (łac. mycoses) – grupa wysoce zaraźliwych chorób zakaźnych ludzi i zwierząt wywołana przez mikroskopijne grzyby (około 200 gatunków z 250 tys. opisanych).Neuropeptydy – peptydy o funkcji mediatorów, syntetyzowane zarówno w neuronach (w obszarze perikarionu), jak i w innych komórkach organizmu. Związki o znacznie większej cząsteczce niż klasyczne neurotransmitery.
  • świąd skórny – zalicza się tu dermatozy przebiegające ze świądem, głównie pacjenci z grupy I (świąd dotyczący skóry wcześniej zmienionej chorobowo);
  • świąd układowy – dotyczy pacjentów, u których świąd jest wtórny wobec choroby ogólnoustrojowej. Do tej kategorii mogą zaliczać się zarówno pacjenci z grupy II (świąd dotyczący skóry niezmienionej chorobowo), jak i grupy III (świąd z towarzyszącymi zmianami wtórnymi do drapania);
  • świąd neurologiczny – przypadki świądu neuropatycznego, związanego z uszkodzeniem elementów układu nerwowego (np. świąd towarzyszący guzom mózgu, świąd w przebiegu stwardnienia rozsianego) oraz świądu neurogennego, gdzie swędzenie jest wynikiem pobudzenia pewnych ośrodków układu nerwowego, ale bez ich uszkodzenia (np. świąd związany z podaniem opioidów dokanałowo), z reguły są to pacjenci z grupy II i III;
  • świąd psychogenny – towarzyszący różnym chorobom psychiatrycznym. Zdarzają się też przypadki świądu psychogennego u osób zdrowych, którego podłożem jest lęk, np. gdy dana osoba ma świadomość, że miała kontakt z chorym przykładowo na świerzb, a z obawy przed zakażeniem zaczyna podświadomie odczuwać wrażenie swędzenia i drapać się;
  • świąd o mieszanej etiologii – diagnozowany, gdy objawy można zaklasyfikować do więcej niż jednej kategorii;
  • świąd o nieznanej etiologii – stwierdzany, gdy niemożliwe jest określenie przyczyny świądu.
  • Często kategoria ta bywa tymczasowa, gdyż u wielu pacjentów dłuższa obserwacja umożliwia ustalenie choroby powodującej doznania swędzenia.

    Obraz kliniczny (ang. clinical picture) – całokształt obserwacji poczynionych przez lekarza i informacji zebranych przez niego podczas wywiadu lekarskiego z chorym (anamnezy) oraz w wyniku badania fizykalnego, które charakteryzują daną chorobę u konkretnego pacjenta.Bilastyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy II generacji, antagonista receptora histaminowego H1.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fotoreceptory – receptory (białka lub specyficzne komórki) pochłaniające światło i uruchamiające określoną reakcję fizjologiczną w organizmie. Występują w organizmach roślinnych (fitochrom, fototropiny) i zwierzęcych, w tym u człowieka. Receptory wzrokowe stanowią wyspecjalizowane neurony siatkówki oka:
    Witamina A – zbiorcza nazwa organicznych związków chemicznych z grupy retinoidów (z których najważniejszy jest retinol), pełniących w organizmie funkcję niezbędnego składnika pokarmowego, rozpuszczalnej w tłuszczach witaminy.
    Wyprysk (łac. eczema) – choroba skóry o nieinfekcyjnym podłożu zapalnym (alergicznym lub niealergicznym) polegająca na zapaleniu jej wierzchnich warstw (naskórek i warstwa brodawkowata skóry właściwej).
    Kora mózgu - struktura mózgu, w części kresomózgowia, zbudowana z istoty szarej, którą stanowią komórki neuronów. Jest największą częścią płaszcza, pokrywa obydwie półkule kresomózgowia. Tworzy ją około 10 mld komórek nerwowych ułożonych w sześciu warstwach o różnej grubości. Dominują w niej komórki piramidalne (najbardziej charakterystyczne dla kory), gwiaździste (głównie w czwartej warstwie) oraz wrzecionowate (w najgłębszej warstwie kory). Kora mózgu osiąga grubość do 4,5 mm. Jest bardzo silnie pofałdowana, dzięki czemu przy mniejszej objętości posiada większą powierzchnię czynną - 2 500 cm u człowieka , co odpowiada powierzchni kuli o średnicy 28 cm.
    Benzokaina, (anestezyna) organiczny związek chemiczny, ester kwasu p-aminobenzoesowego (PABA) i etanolu stosowany jako środek znieczulający o działaniu miejscowym. Ze względu na słabą rozpuszczalność w wodzie, stosowany tylko zewnętrznie w formie maści, olejków.
    Alergia (popularnie stosowane synonimy uczulenie, nadwrażliwość) – patologiczna, jakościowo zmieniona odpowiedź tkanek na alergen, polegająca na reakcji immunologicznej związanej z powstaniem swoistych przeciwciał, które po związaniu z antygenem doprowadzają do uwolnienia różnych substancji – mediatorów stanu zapalnego. Może się objawiać łagodnie, jak w przypadku kataru czy łzawienia, aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i śmierć.
    Lidokaina (łac. Lidocainum) – organiczny związek chemiczny, środek miejscowo znieczulający. Przeważnie podawany jest przezskórnie w formie aerozolu lub żelu. W stomatologii najczęściej używany w postaci dwuprocentowego roztworu chlorowodorku lidokainy w ampułkach (w czystej postaci lub z dodatkiem noradrenaliny). W lecznictwie stosowana jest zarówno lidokaina w postaci wolnej zasady jak i w postaci chlorowodorku.

    Reklama