• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Św. Jacek



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Kościół Rzymskokatolicki pw. św. Dominika – jeden z najstarszych kościołów w Płocku. Znajduje się przy ulicy Kościuszki 16.Straszyn (niem. Straschin, kaszb. Straszino lub Straszënò) – duża wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański nad Radunią wśród lasów obok Jeziora Straszyńskiego, przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 222 z drogą ekspresową nr S6 oraz na trasie nieczynnej linii kolejowej Pruszcz Gdański - Żukowo - Kartuzy - Lębork. Transport publiczny obsługiwany jest przez operatora wybranego w przetargu organizowanym przez gminę. Obecnie jest nim firma Przewozy Autobusowe Gryf. Miejscowość posiada połączenia autobusowe z Gdańskiem, Pruszczem Gdańskim oraz Starogardem Gdańskim.
    Tło historyczne[]

    Jacek Odrowąż żył w okresie rozbicia dzielnicowego, etapu rozwojowego państwa feudalnego datowanego w historii Polski na lata 1138–1320, polegającego na podzieleniu jednolitej monarchii średniowiecznej na wiele zwalczających się księstw dzielnicowych. Zdaniem Marii Boguckiej, władza zwierzchnia księcia senioralnego przestała funkcjonować już za Kazimierza Sprawiedliwego. Szczyt rozbicia dzielnicowego przypada na rok 1243 rok. W latach 1138–1320 zaszły zmiany w sposobie funkcjonowania państwa: gospodarka naturalnej przekształciła się w rynkową, a zwyczaje czasów plemiennych zanikły. Polski ustrój polityczno-społeczno-gospodarczy upodabniał się do ustrojów krajów zachodnioeuropejskich. W dziedzinie uzyskiwania dochodów państwowych rozkładał się system prawa książęcego i dokonywało się przejście od rozmaitych ciężarów prawa książęcego (powołowe, poradlne, podymne itp.) do czynszu pieniężnego uzupełnianego różnymi daninami i robociznami. Chłopi byli uwalniani od zależności od księcia i zaczynali płacić czynsze na rzecz możnych i rycerstwa.

    Post – dobrowolne powstrzymanie się od jedzenia w ogóle, lub od spożywania pewnych rodzajów pokarmów (np. mięsa), przez określony czas. Pości się przede wszystkim z przyczyn religijnych.Klemens VII (łac. Clemens VII; właśc. Giulio de Medici; ur. 26 maja 1478 we Florencji, zm. 25 września 1534 w Rzymie) – papież w okresie od 19 listopada 1523 do 25 września 1534.

    Przez całe życie Jacka Odrowąża trwały walki dynastyczne Piastów o panowanie nad Krakowem. W Bitwie nad Mozgawą Leszek Biały pokonał Mieszka Starego, Mieszka Plątonogiego i Jarosława, syna Bolesława Wysokiego. Do 1202 roku w Krakowie rządził Mieszko Stary, w latach 1201–1211 – Władysław III Laskonogi, a Leszek Biały objął tron dopiero w 1211. Po zamordowaniu Leszka pod Gąsawą przez Władysława Odonica i Świętopełka pomorskiego walki rozgorzały na nowo, o panowanie walczyli Laskonogi, Henryk Brodaty i Konrad Mazowiecki.

    Diecezja opolska (łac.: Dioecesis Opoliensis, niem. Bistum Oppeln) - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii katowickiej w Polsce ustanowiona Administraturą Apostolską zachodniej części Górnego Śląska w okresie 1945-1972, którą kierował m.in. kard. Bolesław Kominek, ustanowiona diecezją w 1972 przez papieża Pawła VI bullą Episcoporum Poloniae coetus.Śluby zakonne (profesja zakonna) – w Kościele katolickim – zobowiązanie członka danej wspólnoty do przestrzegania rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa (wobec przełożonych zakonnych oraz papieża).

    Główne ośrodki życia społecznego stanowiły wówczas grody książęce, od początków XIII wieku zaczęto organizować miasta na tzw. prawie magdeburskim. Miasta szybko się rozwijały, w szczególności Wrocław i Kraków. Do Polski napływali szybko asymilujący się osadnicy z Europy Zachodniej – w szczególności z Niemiec – o wysokiej kulturze rolniczej i rzemieślniczej. Lokacja miast na prawie magdeburskim przyśpieszała proces feudalizacji Polski.

    Iwo Odrowąż herbu Odrowąż (ur. około 1160, zm. 21 lipca 1229 w Modenie) – kanclerz Leszka Białego (1206-1218) i biskup krakowski (od 1218). Wybrany przez kapitułę otrzymał zatwierdzenie papieskie 29 września 1218.Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.

    Władza książęca słabła na rzecz feudałów, możnowładztwa i Kościoła; rosły wpływy Stolicy Apostolskiej. Możne rodziny zaczynały pełnić coraz większą rolę polityczną dzięki rosnącym majątkom opartym na własności ziemskiej, gromadzonej dzięki nadaniom królewskim i przekształcaniu beneficjów we własność dziedziczną. Zwiększało się znaczenie wieców dzielnicowych i międzydzielnicowych, w których brali udział przede wszystkim możni. Rosnąca siła możnowładców była czynnikiem przeciwdziałającym tendencjom zjednoczeniowym. Kształtował się stan rycerski, duchowny i mieszczański.

    Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) – z dynastii Hohenstaufów, syn księcia Szwabii - Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, konkurencyjnego w tamtym okresie wobec Hohenstaufów. Po śmierci ojca (1147) przyjął tytuł księcia Szwabii (jako Fryderyk III), 4 marca 1152 został wybrany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany na Świętego Cesarza Rzymskiego. W latach 1154–1186 był również królem Włoch. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim.Klemens VIII, łac. Clemens VIII, właśc. Hipolit Aldobrandini, wł. Ippolito Aldobrandini (ur. 24 lutego 1536 w Fano, zm. 3 marca 1605 w Rzymie) – papież od 30 stycznia 1592 do 3 marca 1605 roku.

    Następowało wyzwalanie się Kościoła w Polsce spod władzy książęcej, co wyrażało się między innymi w tym, że książęta przestali mieć wpływ na obsadzanie katedr biskupich. Na synodzie łęczyckim w 1180 roku Kazimierz Sprawiedliwy zrzekł się prawa do przejmowania majętności biskupa po jego śmierci. Rozwijała się organizacja kościelna i duchowieństwo w coraz większym stopniu stawało się rodzime. Pojawiły się w Polsce, przynosząc ze sobą nowe prądy i idee, zakony (norbertanie, cystersi, franciszkanie, dominikanie) oraz kult rodzimych świętych (Jadwigi Śląskiej, biskupa Stanisława Szczepanowskiego).

    Stanisław Karnkowski herbu Junosza (ur. 10 maja 1520 w Karnkowie, zm. 8 czerwca 1603 w Łowiczu) – biskup kujawski od 1567, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1581, sekretarz wielki koronny od 1563 roku, sekretarz królewski, pisarz polityczny i religijny, mówca.Sykstus V (łac. Xystus V, właśc. Felice Peretti OFMConv lub Felice Peretti di Montalti; ur. 13 grudnia 1521 w Grottammare, zm. 27 sierpnia 1590 w Rzymie) – papież w okresie od 24 kwietnia 1585 do 27 sierpnia 1590.

    Rozbicie feudalne przyczyniło się do osłabienia pozycji Polskiej na arenie międzynarodowej. Usamodzielniło się Pomorze Wschodnie. Pomorze Zachodnie zostało w 1181 roku zhołdowane przez Fryderyka Rudobrodego. Polska i Ruś z jednej strony dokonywały na siebie okazyjnych najazdów łupieskich, a z drugiej – Piastowie i Rurykowicze często zawierali między sobą małżeństwa dynastyczne, mające służyć osiąganiu władzy politycznej. W 1205 roku Leszek Biały w Bitwie pod Zawichostem pokonał Rusinów, którzy wkroczyli na ziemię sandomierską. Zakon krzyżacki, powstały w 1191 roku i sprowadzony na ziemie polskie w 1226 przez Konrada Mazowieckiego w celu uzyskania pomocy w walce z pogańskimi Prusami, szybko stał się jednym z najsilniejszych i najagresywniejszych państw w Europie i popadł w konflikt polityczny z Polską. W latach 1230–1283 podbił Prusy. W 1241 roku Tatarzy weszli na ziemie polskie i pomimo przegranej w Bitwie pod Legnicą, w której poległ Henryk Brodaty, Polakom udało się powstrzymać najazd tatarski i zmusić najeźdźcę do odwrotu. Wojsko, opierające się na drużynie książęcej i rycerstwie, nie zmieniło się wiele.

    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Władysław III Laskonogi (ur. 1161-1166/1167, zm. 3 listopada 1231) – książę wielkopolski, w latach 1194-1202 w południowej Wielkopolsce, w latach 1202-1229 w Wielkopolsce, w latach 1202-1206, 1228-1229 książę krakowski, w 1206 oddał księstwo kaliskie Henrykowi I Brodatemu z linii śląskiej, 1206-1210 i 1218-1225 w Lubuszu, 1216-1217 tylko w Gnieźnie, choć według innych prawdopodobniejszych wersji oddał wtedy bratankowi tylko południowo-zachodnią Wielkopolskę.

    Rozpowszechniła się trójpolówka, w użycie weszła brona i pług. Zwiększył się obszar pól uprawnych oraz efektywność rolnictwa, plony zaczęły osiągać ilość trzech ziaren z jednego zasianego. Za rozwojem rolnictwa szedł rozwój osadnictwa, do którego właściciele ziemscy zachęcali ulgami i wolniznami. Rozwijało się także kupiectwo, handlowano solą, suknem, wyrobami żelaznymi i tekstylnymi, futrami, bydłem, miodem, narzędziami itd.

    Wołyń (ukr. Волинь) – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy, obecnie część Ukrainy – obwody wołyński i rówieński, zachodnia część żytomierskiego oraz północne części tarnopolskiego i chmielnickiego.Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

    Od początków XIII wieku przychodząca z Francji architektura gotycka wypierała romańską. Zwiększała się liczba rękopiśmiennych książek, w szkołach parafialnych uczono trivium i quadrivium, czyli siedmiu sztuk wyzwolonych. W Polsce nie było uniwersytetu, więc studiowano w Paryżu bądź we Włoszech; w nauce wyróżnili się tacy Polacy jak Marcin z Opawy, Mikołaj Polak, Wincenty Kadłubek czy Witelon.

    Lourdes (oks. Lorda) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Francji, u podnóża Pirenejów, nad rzeką Gave de Pau, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Pireneje Wysokie.Bitwa pod Zawichostem – bitwa, która rozegrała się 19 czerwca 1205 roku między wojskami małopolskimi a oddziałami ruskimi.

    Zdaniem o. Jacka Woronieckiego, biografa Jacka Odrowąża i badacza dziejów zakonu dominikańskiego, ożywienie życia religijnego w XIII wieku w Polsce spowodowało, iż naród polski stał się zdolny do „samodzielnego życia chrześcijańskiego”. Rosło poczucie tożsamości narodowej oraz poczucie przynależności państwowej.

    Bitwa pod Legnicą – bitwa, która rozegrała się 9 kwietnia 1241 między rycerstwem dolno- i górnośląskim, mało- i wielkopolskim, w liczbie ok. 6 tysięcy wojowników oraz posiłkami cudzoziemskimi, w tym morawskimi i niemieckimi (głównie rycerstwo trzech zakonów: templariuszy, joannitów i krzyżaków) w liczbie ok. 2 tysięcy zbrojnych, a Mongołami (Tatarami, zwanymi Thartari – "z piekła rodem"), w liczbie ok. 8 tysięcy wojowników.Alfonso Gesualdo (ur. 20 października 1540 w Calitri, zm. 14 lutego 1603 w Neapolu) – włoski duchowny. Był przyrodnim bratem Karola Boromeusza. W 1561 mianowany kardynałem i arcybiskupem Conza (zrezygnował 1572). Pracował w administracji Państwa Kościelnego m.in. jako gubernator Amelia i legat w prowincji Marche. Biskup Albano 1583-87 Prefekt Kongregacji ds. Obrzędów od 1585. Protektor Portugalii i Neapolu w Kurii Rzymskiej. Biskup Frascati 1587−89 i Porto e Santa Rufina 1589−91. Uczestniczył w obu konklawe 1590 jako subdziekan Św. Kolegium. W 1591 został przeniesiony do diecezji Ostia e Velletri. Jako dziekan kolegium kardynalskiego przewodniczył konklawe 1591 i 1592 oraz udzielił sakry biskupiej papieżowi Klemensowi VIII. Arcybiskup Neapolu od 1596. Zmarł w Neapolu.
    Parafia św. Jacka Odrowąża w Straszynie koło Gdańska

    Życie[]

    Posąg przedstawiający św. Jacka w kościele dominikańskim we Friesach

    Jacek Odrowąż urodził się w Kamieniu na Górnym Śląsku około 1183 roku. Wywodził się ze śląskiej linii Odrowążów, możnego rodu o pochodzeniu morawsko-śląskim pieczętującego się herbem Odrowąż. Członkowie rodziny Odrowążów byli ludźmi energicznymi, przedsiębiorczymi i zaradnymi. Iwo Odrowąż, biskup krakowski i kanclerz na dworze Leszka Białego, był jego wujem. Jego krewnymi byli także późniejszy biskup krakowski Jan Prandota, błogosławiony Czesław Odrowąż oraz błogosławiona Bronisława. Jacek Odrowąż pobierał nauki w krakowskiej szkole katedralnej pod okiem Wincentego Kadłubka. Po ukończeniu szkoły otrzymał święcenia i został kanonikiem katedry krakowskiej, co stało się przed rokiem 1219. Możliwe, że Jacek towarzyszył Iwonowi w trakcie podróży do Rzymu na przełomie lat 1216/17. Przypuszczalnie w 1217 roku wstąpił na uniwersytet w Bolonii. Około 1220 roku, będąc w Rzymie, przystąpił do nowo powstałego Zakonu Kaznodziejskiego, pod wpływem cudu dokonanego przez św. Dominika. Iwo Odrowąż poprosił św. Dominika o wysłanie kilku zakonników do Polski, natomiast hiszpański święty wyraził życzenie, aby do Zakonu wstąpiło kilku Polaków – jednym z nich był Jacek Odrowąż.

    Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.

    Po odbyciu nowicjatu, ceremonii obłóczyn i złożeniu ślubów zakonnych wczesną wiosną 1221 roku św. Jacek wraz z towarzyszami wyruszył w drogę do Polski, po drodze rozpoczynając pracę misyjną. Szli z Rzymu przez Bolonię, Padwę, Treviso i dalej przez Austrię, Czechy i Morawy. W Bolonii wzięli udział w pierwszej kapitule generalnej zakonu odbywającej się w 1220 roku, a możliwe, że i w drugiej, w 1221 roku. Wedle tradycji Jacek założył klasztor we Friesach i przebywał tam około 6 miesięcy. Dalej założył klasztory dominikańskie w Znojmie, Igławie, Ołomuńcu, Pradze (gdzie pozostawił brata Hieronima jako przeora), Wrocławiu (gdzie przełożonym został Czesław) i Kamieniu. Zapoznawali ludność z nowym zakonem, starali się o powołania i fundatorów. Dominikanie przybyli do Krakowa w dniu 1 listopada 1221 roku. Biskup Iwo Odrowąż przekazał im drewniany kościół św. Trójcy w Krakowie, a dominikanie objęli go i zamieszkali w nim 3 marca 1222 roku, po wyremontowaniu budynku. Konsekracji dokonał zimą 1223 roku biskup Iwo w obecności legata papieskiego, kardynała Gregorio Crescenziego. Jacek Odrowąż został przełożonym polskich dominikanów, zorganizował działanie klasztoru, zaciągał nowe powołania i wraz z resztą zakonników rozpoczął pracę kaznodziejską w Krakowie i okolicy. Polska prowincja dominikanów, ustanowiona na kapitule generalnej zakonu w maju 1228 roku, szybko się rozwijała.

    Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy 1165/1170, zm. 19 marca 1238 w Krośnie Odrzańskim) – książę wrocławski w latach 1201-1238, opolski 1201-1202, kaliski 1206-1207 i od 1234, władca Ziemi Lubuskiej do 1206, 1210-1218 i od 1230, od 1231 książę krakowski, od 1234 w południowej Wielkopolsce po rzekę Wartę, od 1230 opieka nad Opolem, od 1232 opieka nad Sandomierzem, od 1234 pełnia władzy nad Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze śląskiej linii dynastii Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.
    Posąg św. Jacka w Straszynie koło Gdańska

    W 1225 roku na dominikańskiej kapitule generalnej w Bolonii postanowiono rozesłać grupy zakonników do Pragi, Wrocławia, Kamienia, Gdańska, Sandomierza i Płocka; Jacek podążył na Mazowsze, a następnie do Gdańska. Książę pomorski Świętopełk, za radą biskupa włocławskiego Michała, na początku 1227 roku podarował dominikanom kościół św. Marcina. Po założeniu placówki Jacek powrócił do Krakowa. Jesienią 1227 lub zimą 1228 roku, na kapitule polskich dominikanów Jacek Odrowąż, obok prowincjała Gerarda z Wrocławia i brata Marcina z Sandomierza, został wybrany delegatem z Polski na kapitułę generalną, która odbywała się w maju 1228 roku w Paryżu. Na kapitule, na której powołano polską prowincję dominikanów, Jacek pełnił funkcję definitora.

    Mieszko I Plątonogi (ur. 1131-1146, zm. 16 maja 1211) – od 1163 formalny współrządca Śląska, od 1172 książę raciborski, od 1201 opolski, od 1210 krakowski.Brona – narzędzie uprawowe do spulchniania i rozdrabniania roli (bronowania). Stosowane najczęściej po orce do rozdrabniania roli, lub po zasiewie, w celu przykrycia materiału siewnego cienką warstwą rozdrobnionej gleby. Stosowane jest także do usuwania kłączy i rozłogów chwastów, jako jedna z metod zwalczania chwastów. Napędzane (ciągnięte) przy pomocy ciągnika lub konia. Rozróżnia się:

    Po powrocie z Paryża, jesienią 1228 roku Jacek Odrowąż udał się wraz z towarzyszami na Ruś, w kierunku Kijowa. Podróżowali szlakami handlowymi, na których istniały duże skupiska ludzkie, ośrodki miejskie, dwory książęce. Przypuszczalnie zajęli założony w 1159 roku przez benedyktynów z Wiednia klasztor pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Kijowie. Oprócz pracy duszpasterskiej na rzecz ludności katolickiej dominikanie starali się pozyskiwać wyznawców wśród prawosławnych. Otrzymali od papieża szerokie pełnomocnictwa, a także polecenie zwalczania „dzikiego” duszpasterstwa duchownych łacińskich. Jest możliwe, iż na polecenie papieża Grzegorza IX w 1232 roku Jacek Odrowąż badał możliwość ustanowienia na Rusi biskupa łacińskiego. Po pewnym czasie Jacek wyruszył na Zadnieprze do Czernichowa, na Białoruś do Smoleńska, mógł być nawet w Moskwie. Na Rusi Jacek mógł przebywać aż do 1232 lub 1233 roku, choć nie było go już tam, gdy dominikanie zostali wysiedleni z Kijowa wskutek zatargu księcia kijowskiego Włodzimierza Rurykowicza z księciem Michałem z Czernihowa.

    Kuria Rzymska – organ, przez który papież sprawuje swoją władzę. Kuria składa się z dykasterii i innych urzędów, z których każdy ma swój zakres działania, co wiąże się z odpowiedzialnością oraz odpowiednimi kompetencjami. Najważniejszymi działami Kurii są Sekretariat Stanu oraz kongregacje. Kolejne miejsca w hierarchii zajmują rady i komisje papieskie. Oprócz stałych urzędów papież może zwoływać konsystorze Kolegium Kardynalskiego w celu wyjaśnienia szczególnie trudnych kwestii. Powołano w szczególności Komisję Kardynalską ds. Organizacji i Problemów Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej, która zajmuje się zarządzaniem finansami Watykanu. Kuria stanowi osobisty personel papieża i jej organizacja zależy całkowicie od niego.Matka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, Bogurodzica a. Bogarodzica – jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych (cs. Boharodzica). W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.

    Na kapitule prowincjonalnej w 1232 roku postanowiono, aby Jacek Odrowąż udał się do Prus. Przybywszy na Pomorze, po uwięzieniu biskupa Christiana przez Sambów i nawiązaniu stałej współpracy z zakonem krzyżackim został kierownikiem akcji misyjnej w Prusach. Nawracał Prusów i duszpasterzował rycerzom przybyłym na krucjatę. Praca musiała przebiegać z sukcesem, gdyż w 1236 roku papież polecił legatowi Wilhelmowi z Modeny podzielić Prusy na cztery diecezje i wybrać biskupów wśród zakonników dominikańskich. W 1236 roku Jacek Odrowąż udał się na kapitułę generalną zakonu, zwołaną przez bł. Jordana na 18 maja w Paryżu. W piątej dekadzie XIII wieku wybuchła wieloletnia wojna między Prusami wspieranymi przez księcia Świętopełka a Krzyżakami i koalicją polskich książąt, wskutek czego działalność misyjna została w 1242 roku zupełnie wygaszona. W trakcie działań wojennych zniszczony został klasztor św. Dominika w Płocku. Wówczas Jacek wrócił do Krakowa i tamże spędził ostatnie lata życia, nadal ewangelizując, głosząc kazania i spowiadając. Brał udział w corocznych kapitułach prowincjonalnych. Przypuszczalnie był kaznodzieją generalnym i przyczynił się do kanonizacji św. Stanisława Szczepanowskiego. Zmarł 15 sierpnia 1257 roku. Msza pogrzebowa, celebrowana przez biskupa Jana Prandotę, odbyła się w kościele św. Trójcy w Krakowie.

    Jarosław opolski (ur. pomiędzy 1143 a 1160, zm. 22 marca 1201) – książę opolski od 1173, biskup wrocławski od 1198.Prandota, znany również jako Jan Prandota z Białaczowa herbu Odrowąż (ur. ok. 1200 w Białaczowie, zm. 20 września 1266 w Krakowie) – biskup krakowski od 25 maja 1242.

    Duchowość[]

    Jacek Odrowąż wzór modlitwy tudzież umartwienia widział w św. Dominiku i podobnie jak on oddawał głęboką cześć Matce Zbawiciela. Oprócz tego żywił kult eucharystyczny i kładł nacisk na indywidualną spowiedź. Oddany przede wszystkim pracy misyjnej, mniej czasu niż współbracia poświęcał na studia i pracę naukową, a więcej na obcowanie z ludźmi. Wstąpił do zakonu około 37 roku życia, a zaprzestał działalności apostolskiej około 1243 roku, mając mniej więcej 60 lat. Dobrowolnie podejmował praktyki ascetyczne: spędzał całe noce na modlitwie, biczował się rzemienną dyscypliną do krwi, pościł o chlebie i wodzie we wszystkie piątki, w wigilie świąt Matki Bożej i apostołów. Był wybitnym kaznodzieją.

    Monstrancja (z łac. monstrare − pokazywać) − naczynie liturgiczne służące w liturgii katolickiej do umieszczania w nim konsekrowanej hostii, celem wystawiania na ołtarz podczas nabożeństw, adoracji, błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem oraz w czasie procesji teoforycznej.Kapituła generalna – oficjalne zebranie większej liczby członków zakonu lub zgromadzenia zakonnego, którzy będąc przedstawicielami swoich prowincji czy krajów, mają prawo podejmować decyzje ważne dla przyszłości wspólnoty (np. wybór przełożonego generalnego).


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Raba – jest rzeką w południowej Polsce, płynie przez województwo małopolskie, w 86% znajduje się w strefie karpackiej.
    Prawo magdeburskie (prawo niemieckie; łac. Ius municipale magdeburgense, niem. Magdeburger Recht) – średniowieczne prawo miejskie wzorowane na prawie miasta Magdeburga. W 1035 Magdeburg otrzymał patent nadający miastu prawo do handlu i zjazdów. Prawo to spisane zostało w 1188 stając się wzorcem dla podobnych regulacji wielu miast środkowoeuropejskich.
    Świeccy Dominikanie, również Trzeci Zakon Dominikański zwany obecnie Zakonem Dominikanów Świeckich, OPs - jedna z gałęzi Zakonu Kaznodziejskiego, obok braci i mniszek dominikańskich. Żyją w codziennych warunkach osób świeckich, a życie dominikańskie prowadzą zgodnie z Regułą Fraterni Świeckich św. Dominika Guzmána.
    Halicz (ukr. Галич, łac. Halicia gr. Halia Ὑλαίη) – miasto rejonowe w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy, nad Dniestrem.
    Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.
    Błogosławiona Bronisława (ur. ok. 1200 w Kamieniu Śląskim, zm. 29 sierpnia 1259 na Sikorniku) – polska norbertanka, dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego, uznawana za świętą przez Kościół katolicki w Polsce.
    Kościół Świętej Trójcy – zabytkowy kościół położony na Starym Mieście w Krakowie, przy ul. Stolarskiej 12, połączony z konwentem dominikanów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.113 sek.