• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ślusarstwo

    Przeczytaj także...
    Nożyce gilotynowe (gilotyna) – narzędzie do cięcia arkuszy blachy lub plików papierów po linii prostej. Składa się z dwu przylegających do siebie noży nachylonych w stosunku do siebie pod niewielkim kątem, ułożyskowanych zawiasowo lub przesuwających prostoliniowo w ten sposób, że przecinanie materiału odbywa się stopniowo, co zmniejsza siłę potrzebną do cięcia.Ślusarz – pracownik, dawniej rzemieślnik, zajmujący się ręczną lub z wykorzystaniem elektronarzędzi obróbką metali na zimno. Ślusarz wykonuje różne przedmioty z metalu – części do mechanizmów np. okucia budowlane, montuje i naprawia np. zamki, dorabia do nich klucze.
    Spawarka elektryczna – urządzenie służące do spawania, czyli łączenia elementów metalowych przy wykorzystaniu dodatkowego spoiwa, najczęściej w postaci elektrody. Złączenie następuje w wyniku nadtopienia materiału łączonego i elektrody, pod wpływem temperatury łuku elektrycznego powstającego między materiałem a elektrodą.
    Klucz – od wieków obiekt zainteresowania ślusarzy
    Młotek ślusarski

    Ślusarstwo − zawód, dawniej rzemiosło, w którego zakres wchodzi głównie ręczna obróbka metali na zimno, mająca na celu wykonywanie różnych przedmiotów metalowych, montaż oraz naprawianie urządzeń technicznych. W ślusarstwie wykorzystuje się także proste narzędzia z zasilaniem elektrycznym jak np. wiertarki, polerki, szlifierki ostrzarki, szlifierki kątowe czy spawarka elektryczna.

    Wiercenie – skrawanie w pełnym materiale za pomocą narzędzia zwanego wiertłem, w wyniku którego otrzymujemy otwór o przekroju najczęściej kołowym. Przy zastosowaniu specjalnych wierteł metodą wiercenia wtórnego możliwe jest uzyskanie otworu wielokątnego (np. trójkątnego, czworokątnego). Wiercenie wykonywane jest z pomocą wiertarek stacjonarnych lub wiertarek przenośnych, najczęściej ręcznych. Wiercenie odbywa się jeżeli wiertło się obraca, a przedmiot obrabiany pozostaje nieruchomy lub gdy wiertło jest nieruchome, a przedmiot obrabiany obraca się np.: wiercenie na tokarce.Narzędzia skrawające − narzędzia do obróbki ubytkowej polegającej na zdejmowaniu (skrawaniu) małych fragmentów obrabianego materiału zwanych wiórami. Cechą wszystkich takich narzędzi jest klinowy kształt części roboczej, zwanej ostrzem skrawającym.

    Ślusarstwo, znane już w starożytności, początkowo łączyło się z kowalstwem. W późnym średniowieczu powstały w miastach europejskich cechy kowali i ślusarzy. Tradycyjnie działalnością rzemiosła ślusarskiego jest wytwarzanie wyrobów metalowych, m.in. zamków, kluczy, okuć, ostrzenie noży, narzędzi itp. Rzemiosło ślusarskie wykonywał ślusarz w ślusarni. Wraz z rozwojem manufaktur, a później produkcji przemysłowej, zmalało znaczenie rzemiosła ślusarskiego.

    Skrobak – ręczne narzędzie ślusarskie służące do skrobania tj. usuwania nierówności oraz śladów poprzedniej obróbki. Skrobanie umożliwia także dopasowania do siebie dwu powierzchni zwłaszcza współpracujących ślizgowo.Naprawa – obsługa umożliwiająca przywrócenie właściwości użytkowych uszkodzonym ogniwom lub pojedynczym zespołom maszyny w wyniku regeneracji lub wymiany zużytych części.

    Specjalizacje w zawodzie ślusarza[]

    W końcu XX w. w zawodzie ślusarza rozróżniano następujące specjalizacje:

  • ślusarzy narzędziowych (wzorcarzy) – wykonujących i naprawiających narzędzia skrawające do metali, przyrządy i uchwyty obróbkowe oraz przyrządy do pomiaru i kontroli,
  • ślusarzy monterów – wykonujących montaż i końcową obróbkę elementów w produkcji jednostkowej,
  • ślusarzy mechaników – konserwujących i naprawiających sprzęt mechaniczny,
  • ślusarzy artystycznych – wykonujących ozdobną galanterię metalową.
  • Czynności wykonywane przez ślusarzy[]

  • trasowanie, cięcie, wycinanie, przecinanie, przerzynanie,
  • prostowanie, gięcie, wyoblanie
  • piłowanie, szlifowanie, skrobanie, docieranie, polerowanie,
  • wiercenie, rozwiercanie, przebijanie, pogłębianie
  • gwintowanie, zwijanie sprężyn,
  • nitowanie, skręcanie, lutowanie, spawanie,
  • montaż i demontaż.
  • Narzędzia używane przez ślusarzy[]

    Do tradycyjnego wyposażenia stanowiska ślusarza należy stół ślusarski z zamocowanym imadłem, komplet pilników, skrobaki, piły do cięcia metali, nożyce gilotynowe, nożyce ręczne , młotki, wycinaki, przecinaki, przebijaki, wiertła, gwintowniki, narzynki, lutownice itp. Materiały pomocnicze takie jak płótna ścierne, pasty do docierania i polerskie, smary stałe i płynne. Narzędzia pomiarowe: suwmiarka, czujnik zegarowy, średnicówka, mikrometr, kątomierz, kątownik ślusarski, płyta traserska, rysik traserski, punktak, cyrkiel, liniał krawędziowy, macki pomiarowe.

    Rysik traserski- jest to pręt stalowy zakończony cienkim ostrzem stożkowym hartowanym, służącym do kreślenia rys (traserskich) zazwyczaj na płaszczyźnie.Liniał krawędziowy – urządzenie pomiarowe, które służy do sprawdzania płaskości powierzchni. Jedno czoło liniału jest ścięte pod kątem 90°, natomiast drugie pod kątem 45°. Robocza część liniału krawędziowego jest zaokrąglona oraz jest pochylona umożliwiając pomiar szczeliny. Liniał ten przykłada się do sprawdzanej powierzchni w różnych pozycjach jednocześnie obserwując, czy występuje szczelina świetlna między krawędziami liniału a sprawdzaną powierzchnią.

    Bibliografia[]

  • Czerwiński W.: Poradnik ślusarza. WNT, 1977. (Wyd. VIII)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lutowanie – metoda trwałego łączenia elementów metalowych za pomocą metalowego spoiwa zwanego lutem o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów. Proces lutowania należy prowadzić w temperaturze wyższej od temperatury topnienia lutu, lecz nie wyższej od temperatury topnienia łączonych elementów. Dzięki temu lut topi się, a łączone elementy pozostają cały czas w stanie stałym. Istotne jest, aby zarówno lut, jak i elementy lutowane, osiągnęły temperaturę lutowania (wyższą od temperatury topnienia lutu), w przeciwnym przypadku mogą powstać wadliwe złącza zwane zimnymi lutami lub zimnymi stykami, o niezadowalających właściwościach użytkowych. Podstawową różnicą między lutowaniem a spawaniem jest to, że w przypadku spawania temperatura procesu jest tak wysoka, aby stopić i materiał dodatkowy, i brzegi elementów spawanych.
    Kowalstwo – rzemiosło wykonywane przez kowala, przy użyciu narzędzi kowalskich. Polega na kształtowaniu metali na gorąco, po ogrzaniu ich do temperatury mięknięcia. Miejsce pracy kowala nazywane jest kuźnią.
    Obróbka – nadanie nowych cech przedmiotowi obrabianemu, zgodnie z założeniami technologicznymi, np. wymiarów, twardości, gładkości. Obróbka jest procesem przetwarzania surowca w końcowy produkt. Obróbki dokonuje się za pomocą narzędzi lub maszyn wytwórczych.
    Lutownica to narzędzie służące do lutowania. Składa się ona z kolby, służącej jako uchwyt oraz grota, czyli części mającej bezpośredni styk ze spoiwem – lutem. Możemy je podzielić na:
    Mikrometr (zwany także mikromierzem, dla odróżnienia od mikrometra, jako jednostki miary) - przyrząd pomiarowy służący do mierzenia przedmiotów z rozdzielczością rzędu 0,01 mm (z interpolacją "na oko" do 1 μm). Zasadniczą częścią mikrometru jest precyzyjnie wykonana śruba mikrometryczna o skoku 0,5 mm (rzadziej 1 mm) i zakresie 25 mm (czasem 50 mm). Według PN dopuszczalny błąd wykonania pary gwintowej (tzn śruby wraz z nakrętką) nie przekracza 4 μm/25 mm co limituje osiąganą niepewność pomiaru przyrządów mikrometrycznych. Mikrometr został wynaleziony przez Włocha naturalizowanego w Polsce Tytusa Liwiusza Burattiniego w wieku siedemnastym (choć równolegle wynalazek mikrometru przypisuje się Anglikowi Williamowi Gascoigne jako ulepszenie suwmiarki Verniera).
    Cięcie – jest to operacja rozdzielania materiału. Zaliczana jest do jednego z procesów obróbki plastycznej, polegającego na oddzielaniu jednej części materiału od drugiej. Cięcie stosowane jest najczęściej w obróbce materiałów, która polega na wytworzeniu takiego stanu naprężenia w żądanym miejscu, aby nastąpiło w nim pęknięcie obrabianego przedmiotu.
    Trasowanie – proces technologiczny stosowany najczęściej w obróbce materiałów, który polega na wyznaczeniu na danej powierzchni półwyrobu określonych linii, które następnie służą do wycinania określonego przedmiotu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.