• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ścisłe połączenia międzykostne

    Przeczytaj także...
    Kościozrost (łac. synostosis) - najmocniejsze połączenie międzykostne, rozwijające się z wiekiem a zachodzące w obrębie: więzozrostów i chrząstkozrostów, ponadto w kościozrost często przekształcają się stawy kości krzyżowej, a patologicznie często i inne, na przykład po złamaniu. Charakterystyczną cechą kościozrostu jest całkowity zanik ruchomości.Więzozrost (łac. syndesmosis) – ścisłe, częściowo ruchome połączenie kości mocnymi pasami tkanki łącznej właściwej, np. błony międzykostne przedramienia i goleni, więzadła żółte między kręgami.
    Kość (łac. os, lm ossa; gr ostéon) – narząd, budujący układ kostny. Nauką zajmującą się kośćmi jest osteologia.

    Ścisłe połączenia międzykostne (łac. synarthroses) – połączenia kości, nieruchome lub charakteryzujące się bardzo małą ruchliwością. W zależności od tego, jaka tkanka jest materiałem spajającym, wyróżniamy następujące rodzaje połączeń:

    Chrząstkozrost (łac. synchondrosis) – połączenie ścisłe dwóch kości za pomocą tkanki chrzęstnej. Występuje głównie w kościach długich, między pierwszym żebrem a mostkiem. Wyróżniamy chrząstkozrosty włókniste np. krążki międzykręgowe, chrząstki na podstawie czaszki, chrząstki między kośćmi łonowymi (w spojeniu łonowym - symphysis pubica).Tkanka łączna (łac. textus connectivus) – jedna z podstawowych tkanek zwierzęcych, jest charakterystyczna dla zwierząt przechodzących dwie fazy gastrulacji i powstaje z mezenchymy, choć niektóre komórki pochodzą z neuroektodermy.
  • więzozrosty (łac. syndesmosis) – połączenia włókniste, gdzie materiałem spajającym jest tkanka łączna
  • chrząstkozrosty (łac. synchondrosis) – połączenia chrzęstne, gdzie materiałem spajającym jest chrząstka
  • kościozrosty (łac. synostosis) – powstają wraz z wiekiem w wyniku kostnienia obu powyższych rodzajów połączeń.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.