• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ścięgno Achillesa

    Przeczytaj także...
    Kaletka maziowa (łac. bursa synovialis) − rodzaj wytworu błony maziowej, mający postać zbudowanego z tkanki łącznej worka o pęcherzykowatym kształcie, zwykle komunikującą się z jamą stawową i wytwarzającą maź stawową. Dzięki temu posiadają one gładką i wilgotną powierzchnię.Kość piętowa (łac. calcaneus) – największa kość stępu. Leży w jego tylno-dolnej części pod kością skokową.
    Mięsień brzuchaty (łac. musculus gastrocnemius) - mięsień dwugłowy należący do grupy tylnej mięśni podudzia. Przyczepia się do powierzchni podkolanowej kości udowej i tylnej powierzchni torebki stawowej. Głowa przyśrodkowa rozpoczyna się powyżej kłykcia przyśrodkowego, a głowa boczna - powyżej kłykcia bocznego. W połowie wysokości goleni przechodzi w płaskie ścięgno. Łączy się ono ze ścięgnem mięśnia płaszczkowatego, tworząc ścięgno piętowe (Achillesa).

    Ścięgno Achillesa inaczej ścięgno piętowe (łac. tendo Achillis, tendo calcaneus), – wspólne ścięgno mięśnia trójgłowego łydki, na które składają się ścięgno mięśnia brzuchatego łydki (łac. musculus gastrocnemius) i ścięgno mięśnia płaszczkowatego (łac. musculus soleus).

    Ścięgno (łac. tendo, tenon) – twór włóknisty (pasmo) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Ma postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Ścięgno stanowi przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Jest istotną częścią mięśni a jego zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Jego sprężystość jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłuża się tylko o 4% swej długości.Mitologia (gr. μυθολογια, gdzie μυθοι to baśń, mit, a λέγειν opowiadać) – zbiór legend i podań o bogach i bohaterach, funkcjonujący w danej religii lub społeczności. Terminem tym określa się również naukę zajmującą się badaniem mitów.

    Mięsień brzuchaty łydki przechodzi w szerokie płaskie ścięgno, które łączy się ze ścięgnem mięśnia płaszczkowatego, tworząc ścięgno piętowe (Achillesa). Przyczep tego ścięgna znajduje się na guzie piętowym. Przyczepia się na dolnej i tylnej chropowatej powierzchni tego guza, między górną częścią a ścięgnem znajduje się obszerna kaletka maziowa.

    Achilles (gr. Ἀχιλλεύς Achilleús, łac. Achilles) – w mitologii greckiej heros i bohater wojny trojańskiej (wódz Myrmidonów).Mięsień płaszczkowaty (łac. musculus soleus) – mięsień należący wraz z mięśniami brzuchatymi łydki (głowy przyśrodkowej i bocznej) do mięśnia trójgłowego łydki, leżącego w tylnej części podudzia. Obydwa mięśnie płaszczkowate odpowiadają za zgięcie podeszwowe, inwersję stopy i ustawienie w tyłopochyleniu ciężaru ciała. Każdy z nich jest jednym końcem przyczepiony do powierzchni tylnej głowy strzałki i szyjki strzałki (za pomocą łuku ścięgnistego), a drugim – do guzu piętowego (za pomocą ścięgna piętowego).

    Nazwa tego ścięgna wywodzi się od mitycznego Achillesa.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.