l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Łydka

    Przeczytaj także...
    Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.Asklepios (także Eskulap, gr. Ἀσκληπιός Asklēpiós, Asclepius, łac. Aesculapius) – w mitologii greckiej heros, bóg sztuki lekarskiej (medycyny).
    Mięsień brzuchaty (łac. musculus gastrocnemius) - mięsień dwugłowy należący do grupy tylnej mięśni podudzia. Przyczepia się do powierzchni podkolanowej kości udowej i tylnej powierzchni torebki stawowej. Głowa przyśrodkowa rozpoczyna się powyżej kłykcia przyśrodkowego, a głowa boczna - powyżej kłykcia bocznego. W połowie wysokości goleni przechodzi w płaskie ścięgno. Łączy się ono ze ścięgnem mięśnia płaszczkowatego, tworząc ścięgno piętowe (Achillesa).
    Łydka mężczyzny

    Łydka (podudzie) – tylna część kończyny dolnej składająca się z dwóch głównych mięśni zwanych mięśniami trójgłowymi łydki, które łączą się z piętą poprzez ścięgno piętowe (Achillesa). Pozostałe mięśnie łydki łączą się z kolanem i kostką oraz za pomocą długich ścięgien z palcami u nóg.

    Idiopatyczny jest przymiotnikiem używanym przede wszystkim w medycynie, oznaczającym powstający spontanicznie albo mający niejasne lub nieznane podłoże (przyczynę). Pochodzi z greckiego ἴδιος (idios) – własny + παθος (pathos) – cierpienie, czyli w wolnym tłumaczeniu "chorobę samą z siebie". Jest to określenie techniczne, wywodzące się z nozologii, tj. klasyfikacji schorzeń.Obrzęk - (łac. oedema) stwierdzane w badaniu fizykalnym gromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej i w jamach ciała. Powstaje na skutek zaburzenia równowagi między czynnikami dążącymi do zatrzymania płynu w naczyniach oraz czynników prowadzących do przedostawania się płynu poza ich światło. Obrzęk może być spowodowany zgromadzeniem przesięku lub wysięku.

    Budowa[ | edytuj kod]

    Mięsień trójgłowy łydki składa się z mięśnia płaszczkowatego i mięśnia brzuchatego łydki, które kończą się ścięgnem piętowym Achillesa.

    Patologia[ | edytuj kod]

    Rzeźba będąca darem dziękczynnym dla Asklepiosa i Higiei za wyleczenie choroby kończyny dolnej

    Obrzęk łydek może być wywołany zakrzepicą żył głębokich, zerwaniem ścięgna Achillesa, zespołem ciasnoty przedziałów lub obecnością żylaków. Częste są idiopatyczne nocne kurcze kończyn dolnych, zwłaszcza kurcze łydek, jak również obrzęk łydek o charakterze samoistnym.

    Ścięgno Achillesa inaczej ścięgno piętowe, ścięgno mięśnia trójgłowego łydki (łac. tendo Achillis, tendo calcaneus) – ścięgno mięśnia brzuchatego łydki (łac. musculus gastrocnemius) i mięśnia płaszczkowatego (łac. musculus soleus).Pięta − w anatomii człowieka wypukłość z tyłu stopy, tworzona przez kość piętową. Jej kształt jest determinowany przez kości pięty, tłuszcz pokrywający i skórę.

    Wykazano odwrotnie proporcjonalną korelację pomiędzy obwodem łydki, a występowaniem płytek miażdżycowych w tętnicach szyjnych – większy obwód łydki wiąże się z rzadszym występowaniem płytek miażdżycowych.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Anatomia i fizjologia człowieka, Aleksander Michajlik, Witold Ramotowski; wyd. V, Warszawa 2006; ISBN 83-200-3448-5
  • Przypisy

    1. David Simel, Sheri A. Keitz, Drummond Rennie: The rational clinical examination: evidence-based clinical diagnosis. New York: McGraw-Hill, 2008, s. 229. ISBN 0-07-159030-7.
    2. Drey IA., Baruch H. Acute compartment syndrome of the calf presenting after prolonged decubitus position.. „Orthopedics”. 2 (31), s. 184, luty 2008. PMID 19292184. 
    3. Hartgens F., Hoogeveen AR., Brink PR. [Athletes with exercise-related pain at the medial side of the lower leg]. „Nederlands tijdschrift voor geneeskunde”. 33 (152), s. 1839–43, sierpień 2008. PMID 18783163. 
    4. Young G. Leg cramps.. „Clinical evidence”, 2009. PMID 19445755. 
    5. Debette S., Leone N., Courbon D., Gariépy J., Tzourio C., Dartigues JF., Ritchie K., Alpérovitch A., Ducimetière P., Amouyel P., Zureik M. Calf circumference is inversely associated with carotid plaques.. „Stroke; a journal of cerebral circulation”. 11 (39), s. 2958–65, listopad 2008. doi:10.1161/STROKEAHA.108.520106. PMID 18703804. 

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Kurcz, spazm – bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu. Kurcze mięśni poprzecznie prążkowanych mogą być toniczne i kloniczne (drgawki). W kurczach tonicznych występuje przez pewien czas wzmożone napięcie mięśni; w kurczach klonicznych występuje szereg szybko następujących po sobie skurczów mięśniowych oddzielonych krótkimi okresami zwiotczenia.Miażdżyca tętnic (łac. atheromatosis, atherosclerosis) (potoczna nazwa to "arterioskleroza") – przewlekła choroba, polegająca na zmianach zwyrodnieniowo-wytwórczych w błonie wewnętrznej i środkowej tętnic, głównie w aorcie, tętnicach wieńcowych i mózgowych, rzadziej w tętnicach kończyn. Miażdżyca jest najczęstszą przyczyną stwardnienia tętnic (łac. arteriosclerosis).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Czy wiesz że...? beta

    Higieja (także Hygieja, Hygea, Hygia, Zdrowie, gr. Ὑγίεια Hygíeia ‘zdrowie’, łac. Hygea, Salus ‘zdrowie’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie zdrowia.
    Palec stopy – u człowieka i innych zwierząt zakończenie stopy zwieńczone pazurami, paznokciami, kopytami itp. Liczba palców stopy może wynosić od jednego (np. u konia) do pięciu (naczelne).
    Kostka (łac. malleolus) – zgrubienie na kości piszczelowej (kostka przyśrodkowa – malleolus medialis) i na kości strzałkowej (kostka boczna – malleolus lateralis). Jest położona tuż nad stopą ograniczając z boków staw skokowy. Kostka boczna wyczuwalna jest w dolnej części kości strzałkowej, natomiast kostka przyśrodkowa wyczuwalna jest w dolnej części kości piszczelowej. Przy stopie zgiętej podeszwowo bezpośrednio do przodu od kostki bocznej i przyśrodkowej wyczuwa się bloczek kości skokowej, zaś do tyłu od kostki przyśrodkowej trzon i guzek przyśrodkowy wyrostka tylnego.
    Ścięgno (łac. tendo, tenon) – twór włóknisty (pasmo) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Ma postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Ścięgno stanowi przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Jest istotną częścią mięśni a jego zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Jego sprężystość jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłuża się tylko o 4% swej długości.
    Staw kolanowy (łac. articulatio genus) - największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony (zawiasowy zmodyfikowany) - łączą się tu kość udowa i kość piszczelowa (strzałka nie buduje stawu kolanowego). Staw współtworzy trzeszczka w postaci rzepki. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu(z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.
    Zakrzepica żył głębokich (łac. Thrombophlebitis profunda, ang. Deep Vein Thrombosis, DVT), potocznie tromboza – stan chorobowy polegający na powstaniu zakrzepu w układzie żył głębokich (najczęściej kończyn dolnych) pod powięzią głęboką.
    Żylaki kończyn dolnych (łac. varices extremitatum inferiorum) - rodzaj żylaków. Są to workowate lub wrzecionowate poszerzenia żył powierzchownych z towarzyszącym ich wydłużeniem i charakterystycznym poskręcaniem. Występują częściej u kobiet niż u mężczyzn, zazwyczaj po 40 roku życia.

    Reklama

    tt