• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Łopień



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Osuwisko - nagłe przemieszczenie się mas ziemnych, powierzchniowej zwietrzeliny i mas skalnych podłoża spowodowane siłami przyrody lub działalnością człowieka (podkopanie stoku lub jego znaczne obciążenie). Jest to rodzaj ruchów masowych, polegający na przesuwaniu się materiału skalnego lub zwietrzelinowego wzdłuż powierzchni poślizgu (na której nastąpiło ścięcie), połączone z obrotem. Ruch taki zachodzi pod wpływem siły ciężkości. Osuwiska są szczególnie częste w obszarach o sprzyjającej im budowie geologicznej, gdzie warstwy skał przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych występują naprzemiennie. Miejsca występowania osuwisk to naturalne stoki i zbocza dolin i zbiorników wodnych, obszary źródłowe rzek (gdzie erozja wsteczna zwiększa spadek terenu), skarpy wykopów i nasypów oraz wyrobisk.Gmina Dobra – gmina wiejska w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie nowosądeckim.
    Kapliczka na polanie Jaworze
    Łopień – widok ze stoków Mogielicy
    Łopień – widok z przełęczy Gruszowiec
    Długi grzbiet Łopienia – widok z Przełęczy Słopnickiej

    Łopień (961 m) – masyw górski w Beskidzie Wyspowym.

    Topografia[]

    Łopień ma rozległy i długi grzbiet przebiegający z południowego zachodu na północny wschód. W grzbiecie tym wyróżnia się trzy mało wybitne szczyty: zachodni (Łopień 961 m), środkowy (Łopień Środkowy, ok. 950 m ) i wschodni Łopień Wschodni (805 m). Masyw Łopienia opływają dwie rzeki: Łososina i jej dopływ potok Chyszówka, oraz Słopniczanka i jej dopływ Czarna Rzeka. Ze stoków Łopienia spływają do nich liczne potoki, niektóre z nich mają własne nazwy. Na potokach tych znajdują się niewielkie wodospady. Najwyższy wierzchołek masywu Łopienia opada w południowo-wschodnim kierunku do wybitnej Przełęczy Rydza-Śmigłego (700 m), poprzez którą łączy się z masywem Mogielicy

    Torfowisko (ang. peatland, mire, niem. Moor, Moos, Ried, Filz) – jeden z typów mokradeł, siedlisk na tyle uwodnionych, że występuje tam specyficzna roślinność i zachodzą procesy akumulacji osadów organicznych. Jest to teren stale podmokły, o podłożu trudno przepuszczalnym, pokryty zbiorowiskami roślin bagiennych i bagienno-łąkowych. Torfowiska występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego, wilgotnego i chłodnego (północna część Eurazji i Ameryki Północnej, a także obszary górskie). Obszary te są cenne pod względem przyrodniczym, można je także wykorzystać gospodarczo – poprzez wydobywanie torfu. Torfowisko przyrasta średnio o 1 mm w ciągu roku.Jeleń – zwyczajowa nazwa kilku rodzajów zwierząt z rodziny jeleniowatych. Mianem tym określa się gatunki należące do rodzajów: Cervus, Blastocerus, Ozotoceros, Odocoileus i inne. W Polsce mianem tym określa się jelenia szlachetnego.

    Stoki Łopienia należą do pięciu miejscowości: Dobra, Tymbark, Słopnice, Chyszówki i Jurków. Przebiega przez niego granica między trzema gminami: Dobra, Tymbark i Słopnice. Dawniej dzielono też Łopień na Łopień Dobrski i Łopień Tymbarski.

    Polany Łopienia[]

    Łopień jest niemal całkowicie zalesiony. Dawniej jednak cały jego grzbiet od wierzchołka zachodniego po wschodni był jedną, ogromną halą, na której tętniło życie pasterskie. Stały na niej szałasy, po których obecnie nie ma już śladu. Po hali tej na grzbiecie pozostały jeszcze cztery polany: Cechówka, Jaworze, Myconiówka i Zawadówka, z których roztaczają się panoramy widokowe. Ponieważ jednak polany te znajdują się na płaskim grzbiecie, widoki z nich są częściowo ograniczone przez las. Najlepszy widok roztacza się z największej polany Jaworze i z niewielkiej polanki Widny Zrąbek po jej południowej stronie (nad Jurkowem). Na zachodnich zboczach jest polana Parkijówka, na której ukrywali się Żydzi podczas II wojny światowej. Na stokach Łopienia Środkowego jest niewielka polana Ogrody, w dolnej części stoków Łopienia istnieją też inne, nieznane turystom polany, np. Gładkie Łaziska.

    Cechówka lub Cechówki – niewielka polana na grzbiecie Łopienia w Beskidzie Wyspowym. Położona jest na wysokości około 935 m, w grzbiecie łączącym najwyższy, zachodni szczyt Łopienia (961 m) z Łopieniem Środkowym (955 m), pomiędzy tym ostatnim, a polaną Myconiówka. Dawniej cały grzbiet Łopienia od wierzchołka zachodniego po wschodni był jedną, ogromną halą, na której tętniło życie pasterskie. Stały na niej szałasy, po których obecnie nie ma już śladu. Po hali tej na grzbiecie pozostały jeszcze cztery polany: Cechówka, Jaworze, Myconiówka i Zawadówka. Za niewielkim pasem lasu po południowo-wschodniej stronie Cechówki na dawnej hali rośnie młody las.Beskid Wyspowy (513.49) – część Beskidów Zachodnich położona pomiędzy doliną Raby a Kotliną Sądecką. Charakterystyczną cechą tego regionu południowej Polski jest występowanie odosobnionych, pojedynczych szczytów, od czego pochodzi jego nazwa. Najwyższym szczytem jest Mogielica (1170 m).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gorce (513.52) – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która by mogła oznaczać niskie góry.
    Cichoń (929 m n.p.m.) – szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, położony w tzw. paśmie Ostrej. Przez miejscową ludność nazywany był Tokoniem, co mogłoby wskazywać, że kiedyś odbywały tu swoje toki, obecnie bardzo rzadkie, głuszce. Cichoń stanowi naturalną granicę między gminą Łukowica (miejscowość Młyńczyska) a gminą Słopnice. Góra jest zalesiona, najwyżej podchodzą pola uprawne od strony południowo-zachodniej (osiedle Piechotówka należące do wsi Słopnice i osiedla Ślagi należące do wsi Zalesie). Ze ścieżki turystycznej prowadzącej górnym skrajem lasu ponad tymi polami uprawnymi rozległe widoki. Widać: Gorc, Turbacz, Jasień, Krzystonów, pobliską Mogielicę i Łopień, a z tyłu za nimi Śnieżnicę. W dolnych partiach występuje głównie buczyna karpacka, wyżej lasy iglaste z przewagą świerka i jodły. Spływające z jego zboczy potoki są dopływami rzeki Słopniczanka i potoku Stara Wieś (zlewnia rzeki Łososiny), oraz potoków Jastrzębik i Zbludza (zlewnia Dunajca).
    Parkijówka – polana na Łopieniu w Beskidzie Wyspowym. Na mapie Geoportalu opisana jest jako Podkijówka. Znajduje się w dolnej części zachodnich stoków Łopienia. Położona jest na średniej wysokości około 710 m, na mało stromym stoku opadającym na zachód. Po północnej stronie polany znajduje się jar niewielkiego potoku. Obok polany prowadzi droga leśna.
    Ogrody – niewielka polana na północnych stokach Łopienia w Beskidzie Wyspowym. Położona jest na wysokości około 770-790 m n.p.m., powyżej źródeł Chochołowskiego Potoku. Pod względem administracyjnym znajduje się w obrębie miejscowości Dobra.
    Gładkie Łaziska – polana w dolnych partiach Łopienia (961 m n.p.m.) w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się na wysokości ok. 600 m n.p.m. we wschodnich podnóżach Łopienia Wschodniego, ponad przysiółkiem Zaświercze należącym do Słopnic. Nie jest opisana w przewodnikach turystycznych i nie znajduje się przy szlaku turystycznym, jest jednak zaznaczana na szczegółowych mapach. Jest otoczona z wszystkich stron lasem i znajduje się na niezbyt stromym stoku. Z polany widok na Ostrą, Cichoń, Modyń, Świerczek i Mogielicę.
    Natura 2000 – program utworzenia w krajach Unii Europejskiej wspólnego systemu (sieci) obszarów objętych ochroną przyrody. Podstawą dla tego programu są dwie unijne dyrektywy: Dyrektywa Ptasia i Dyrektywa Siedliskowa (Habitatowa). Celem programu jest zachowanie określonych typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków, które uważa się za cenne i zagrożone w skali całej Europy. Wspólne działanie na rzecz zachowania dziedzictwa przyrodniczego Europy w oparciu o jednolite prawo ma na celu optymalizację kosztów i spotęgowanie korzystnych dla środowiska efektów. Jednolite prawo powinno ułatwić współdziałanie wielu instytucji zajmujących się ochroną przyrody stale i tych dla których jest to działanie oboczne. Zadanie i cel rangi europejskiej powinno łatwiej uzyskać powszechną akceptację społeczną, tym bardziej że poszczególne kraje członkowskie są zobowiązane do zachowania na obszarach wchodzących w skład sieci Natura 2000 walorów chronionych w stanie nie pogorszonym, co wcale nie musi wykluczać ich gospodarczego wykorzystania.
    Pomnik przyrody – prawnie chroniony twór przyrody, szczególnie cenny ze względów naukowych, zabytkowych, kulturowych i innych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.085 sek.