• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ławoczkin

    Przeczytaj także...
    Łunochod 201 (ros. Луноход - Chodzący Po Księżycu) - radziecki łazik księżycowy, siostrzany pojazd Łunochoda 1 i 2. Wystrzelony rok przed Łunochodem 1; misja zakończyła się niepowodzeniem. Wenera 7 (ros. Венера-7) – czwarta udana radziecka sonda kosmiczna przeznaczona do badania Wenus, o budowie analogicznej do Wenery 4. Sonda posiadała lądownik, który z całą pewnością wylądował łagodnie i działał na powierzchni Wenus. Jako piąty z kolei obiekt radziecki dotarł do powierzchni Złotej Planety. Człon ten miał masę większą o 100 kg niż w poprzednich misjach.
    Program Wenera (też: Wieniera, ros. Венера) – program lotów radzieckich bezzałogowych sond kosmicznych, których celem było badanie planety Wenus. Sondy programu Wenera były wysyłane od 1961 do 1983 roku i różniły się od siebie pod względem konstrukcji i zadań. Były wśród nich sondy mające badać planetę podczas bliskiego przelotu, lądowniki i orbitery. Sondom programu Wenera zawdzięczamy pierwsze bezpośrednie pomiary struktury i składu atmosfery, fotografie powierzchni planety, analizy składu gruntu oraz mapy radarowe Wenus.

    Stowarzyszenie Naukowo-Produkcyjne Siemiona A. Ławoczkina (ros. Научно-производственное объединение им. С. А. Лавочкина) – rosyjskie przedsiębiorstwo lotnicze założone w 1937 roku przez Siemiona Ławoczkina. Obecnie jego prezesem jest Wiktor Chartow.

    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Fobos-Grunt (ros. Фобос-Грунт) – rosyjska sonda kosmiczna przygotowana przez agencję Roskosmos. Zadaniem misji było lądowanie na powierzchni Fobosa, większego z dwóch księżyców Marsa, w celu pobrania próbek gruntu i dostarczenia ich na Ziemię. Fobos-Grunt miał też przetransportować na orbitę wokółmarsjańską chińską sondę Yinghuo-1. Z powodu awarii po starcie sonda pozostała na niskiej orbicie wokółziemskiej i w dniu 15 stycznia 2012 roku spłonęła w atmosferze Ziemi.

    Przegląd[]

    Przedsiębiorstwo projektuje i wytwarza statki kosmiczne, jak np. Fregat, Ikar; satelity czy sondy międzyplanetarne. Jest wykonawcą wielu programów wojskowych, jak np. satelita wczesnego ostrzegania Oko, innych programów - Prognoz i Araks oraz cywilnego projektu Kupon.

    Historia[]

    Przedsiębiorstwo zostało założone w 1937 roku jako OKB-301 w celu projektowania samolotów dla ZSRR. Ławoczkin otrzymał wiele wyróżnień za serię nowoczesnych myśliwców używanych w czasie i po II wojnie światowej. Po wojnie konstruktor zaczął prace nad pociskami odrzutowymi. Po nagłej śmierci Ławoczkina w 1960 roku, biuro zostało zamknięte, jednak później ponownie je otwarto pod nazwą NPO Ławoczkin. Biuro wyspecjalizowało się w opracowywaniu bezzałogowych statków kosmicznych do eksploracji kosmosu. Zbudowano w nim sondy kosmiczne do badań Księżyca pod kryptonimem Łuna, Wenus - program Wenera, . Później projektanci z Ławoczkina brali m.in. udział w programach kosmicznych Wega oraz nieudanych Fobos i Fobos-Grunt.

    Program Łuna (ros. Луна - Księżyc) — był to radziecki, bardzo bogaty i zróżnicowany program bezzałogowych sond kosmicznych do badań Księżyca, który objął łącznie aż 45 (24 oficjalne) misje. Jego celem było przede wszystkim wykonanie bardzo dokładnych fotografii widocznej oraz niewidocznej z Ziemi półkuli księżycowej, wylądowanie na powierzchni, przeprowadzenie analiz gruntu, jego pomiarów termicznych, chemicznych i fizycznych. Program, w zależności od charakteru misji, planowany był jako seria bezzałogowych orbiterów i lądowników, w tym pierwszych bezzałogowych pojazdów kołowych, zdolnych przemieszczać aparaturę naukową oraz lądowników z aparaturę wzlotową, zdolną powrócić na Ziemię.Łunochod (ros. Луноход – chodzący po księżycu; technicznie 8EŁ) – bezzałogowy, sterowany z Ziemi radziecki pojazd przeznaczony do badań Księżyca (skał i gruntu oraz do robienia zdjęć). Był odpowiedzią ZSRR na sukces załogowych misji amerykańskich na przełomie lat 60. i 70. Były to pierwsze łaziki używane w badaniach kosmicznych.

    Samoloty[]

  • ŁaGG-1
  • ŁaGG-3
  • Ła-5
  • Ła-7
  • Ła-9
  • Ła-11
  • Ła-15
  • Ła-17
  • Ła-120
  • Ła-126
  • Ła-130
  • Ła-132
  • Ła-134
  • Ła-138
  • Ła-140
  • Ła-150
  • Ła-152
  • Ła-154
  • Ła-156
  • Ła-160
  • Ła-168
  • Ła-174
  • Ła-176
  • Ła-180
  • Ła-190
  • Ła-200
  • Ła-250 Anakonda
  • Rakiety i pociski[]

  • Burja
  • Fregat
  • Systemy rakiet przeciwlotniczych[]

  • S-25 Berkut (SA-1 "Guild")
  • S-75 Dwina (SA-2 "Guideline")
  • Statki i pojazdy kosmiczne[]

  • Astron
  • Łunochod
  • Łunochod 201
  • Łunochod 1
  • Łunochod 2
  • Łunochod 3
  • Program Wenera
  • Sputnik 7
  • Wenera 1
  • Sputnik 19
  • Sputnik 20
  • Sputnik 21
  • Kosmos 27
  • Wenera 2
  • Wenera 3
  • Wenera 4
  • Wenera 5
  • Wenera 6
  • Wenera 7
  • Wenera 8
  • Kosmos 482
  • Wenera 9
  • Wenera 10
  • Wenera 11
  • Wenera 12
  • Wenera 13
  • Wenera 14
  • Wenera 15
  • Wenera 16
  • Program Wega
  • Wega 1
  • Wega 2
  • Mars-96
  • Oko
  • Fobos-Grunt
  • Łuna-Głob
  • Przypisy

    1. Hubert Bartkowiak: Rosjanie na Księżycu w 2018 roku? (pol.). kosmonauta.net, 2012-07-26. [dostęp 2015-02-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-30)].

    Bibliografia[]

  • William H Mott, Robert B Sheldon, L Philip Sheldon (2000). Laser Satellite Communication: The Third Generation. Greenwood Publishing Group. pp. 132. ISBN 1-56720-329-9
  • GlobalSecurity.org
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Sputnik 19 (również: Sputnik 11, Sputnik 23) – radziecka niedoszła sonda Wenus. Z powodu zbyt krótkiej pracy ostatniego, czwartego członu rakiety (45 zamiast 240 sekund), sonda pozostała na orbicie okołoziemskiej. Mimo tej awarii, Nikołaj Kamanin – szef treningu radzieckich kosmonautów – zanotował w swoich pamiętnikach zadowolenie z pomyślnego osiągnięcia orbity, gdyż pozwoliło to wizytującym start przyszłym kosmonautkom zachować zaufanie do rakiety nośnej, którą miały w przyszłości lecieć. Trzy dni po starcie sonda weszła w atmosferę ziemską i spłonęła.Wenera 13 – radziecka sonda kosmiczna, która dotarła do Wenus 1 marca 1982. Lądownik sondy opadł na powierzchnię planety w punkcie o współrzędnych 7,5° szerokości południowej i 303° długości wschodniej, na wschód od wyżyny Phoebe Regio. W związku z panującą tam temperaturą 465 °C i ciśnieniem 89,5 atm lądownik nadawał tylko przez ok. 127 minut (znacznie dłużej niż planowane 32 minuty). Zebrał najwięcej informacji o Wenus ze wszystkich do tamtej pory wysłanych sond i wykonał pierwsze w historii kolorowe fotografie jej powierzchni. Moduł przelotowy sondy wszedł na orbitę heliocentryczną.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fregat (ros.Фрегат) – sfinansowany przez firmę Starsem stopień rakietowy budowany przez NPO Ławoczkin, przeznaczony początkowo dla rakiet Sojuz-U, Sojuz-FG i Sojuz 2, a od 2011 używany jako dodatkowy stopień górny rakiet Zenit 3F i Zenit-2M.
    Ła-9 (ros. Ла-9) – radziecki jednosilnikowy, jednomiejscowy samolot myśliwski o napędzie tłokowym, powstały w biurze konstrukcyjnym S.A. Ławoczkina po II wojnie światowej.
    Sztuczny satelita – satelita wykonany przez człowieka poruszający się po orbicie wokół ciała niebieskiego. Pierwszym sztucznym satelitą był Sputnik 1, wyniesiony na orbitę wokół Ziemi przez Związek Radziecki w 1957.
    Ła-160 (ros. Ла-160), nazywany "Striełka" to radziecki odrzutowy prototypowy samolot myśliwski, skonstruowany w II połowie lat 40. w biurze konstrukcyjnym Ławoczkina. Był pierwszym radzieckim myśliwcem o skośnych skrzydłach.
    Łunochod 2 (ros. Луноход - chodzący po Księżycu) – drugi pojazd z serii Łunochod; bezzałogowy, sterowany z Ziemi radziecki łazik przeznaczony do badań Księżyca.
    Ła-168 (ros. Ла-168) to radziecki odrzutowy samolot myśliwski, skonstruowany pod koniec lat 40. w biurze konstrukcyjnym Ławoczkina, który pozostał w stadium prototypu, konkurent MiG-15.
    Księżyc (łac. Luna, gr. Σελήνη Selḗnē; pol. fraz. „Srebrny Glob”, „srebrny glob”; pol. przest. gw. poet. „miesiąc”; pol. przest. poet. „luna”) – jedyny naturalny satelita Ziemi (nie licząc tzw. księżyców Kordylewskiego, które są obiektami pyłowymi i przez niektórych badaczy uważane za obiekty przejściowe). Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym. Przeciętna odległość od środka Ziemi do środka Księżyca to 384 403 km, co stanowi mniej więcej trzydziestokrotność średnicy ziemskiej. Średnica Księżyca wynosi 3474 km, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.