• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ładunek miotający

    Przeczytaj także...
    Flegmatyzator – substancja flegmatyzująca, tj. zmniejszająca wrażliwość materiału wybuchowego na bodźce mechaniczne takie jak tarcie czy uderzenie. Przykładami flegmatyzatorów mogą być: ziemia okrzemkowa stosowana do absorbowania nitrogliceryny, wszelkiego rodzaju woski, kwasy tłuszczowe, polimery. Flegmatyzatory używa się głównie do obniżania wrażliwości silnych kruszących materiałów wybuchowych, takich jak pentryt, heksogen czy oktogen. Arkusze specjalnej bibuły nasyconej cerezyną lub parafiną są zewnętrznymi flegmatyzatorami ładunków miotających.Proch bezdymny – rodzaj prochu, który podczas spalania wytwarza wyłącznie lub głównie produkty gazowe (np. N2, H2, H2O, CO i CO2). Został wynaleziony pod koniec XIX wieku. Używany jako ładunek miotający do broni strzeleckiej i broni artyleryjskiej. Ma znacznie większą siłę wybuchu od prochu czarnego (dymnego) i w znacznej mierze go wyparł.
    Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.

    Ładunek miotający – ściśle określona ilość wybuchowego materiału miotającego (np. prochu czarnego lub prochu bezdymnego), wykorzystana do oddania strzału (miotania pocisku) z broni palnej.

    Czarny proch – rodzaj prochu wynaleziony w Chinach w IX wieku, będący praktycznie jedyną znaną mieszaniną pirotechniczną miotającą aż do połowy XIX wieku. Dzisiaj został już prawie całkowicie wyparty przez bardziej efektywne materiały, takie jak proch bezdymny. Proch czarny był też używany w roli kruszącego materiału wybuchowego - obecnie też jest wyparty z tych zastosowań, np. przez trotyl. Cały czas jest jednak wytwarzany, używa się go obecnie głównie w sztucznych ogniach, silnikach rakiet modelarskich oraz replikach broni czarnoprochowej (ze swojej natury głównie odprzodowej).Materiał miotający – ładunek materiału wybuchowego, służący jako źródło energii do nadawania prędkości początkowej pociskom broni palnej.

    Podczas spalania ładunku miotającego w przewodzie lufy powstają gazy prochowe, których ciśnienie powoduje ruch pocisku wzdłuż osi lufy. Ładunek miotający umieszczony jest w łusce naboju, lub bezpośrednio w komorze nabojowej w woreczkach z tkaniny lub w postaci wyprasek. Może występować również w postaci płynnej w ilości potrzebnej do oddania jednego strzału. Jest niezbędną częścią naboju broni palnej. Oprócz prochu ładunki zawierać mogą również dodatki innych substancji chemicznych takich jak: podsypka prochowa, przyćmiewacz płomienia, odmiedzacz i flegmatyzator. Ładunki mogą być stałe (w nabojach scalonych) i zmienne (w nabojach składanych) które składają się z ładunku podstawowego i o różnej masie kompletu ładunków dodatkowych w woreczkach odpowiednio oznakowanych. Dobieranie masy ładunku zmiennego odbywa się przed załadowaniem broni odpowiednio do odległości strzelania. Stosowanie takich ładunków zwiększa trwałość lufy.

    Amunicja zespolona (amunicja scalona) - rodzaj amunicji do broni palnej, w której pocisk, ładunek miotający (prochowy) i spłonka połączone są w całość za pomocą łuski.Łuska (gilza) – część naboju, służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki. W nabojach zespolonych służy do umocowania pocisku. Zabezpiecza i uszczelnia komorę nabojową podczas strzału.

    Bibliografia[]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 113-114. ISBN 83-86028-01-7.
  • Przyćmiewacz – dodatkowy element ładunku miotającego mający na celu ograniczenie błysku wystrzału podczas strzelań nocnych. Umieszczany jest w łusce naboju artyleryjskiego celem Stosuje się przyćmiewacze o działaniu utleniającym, m.in. saletrę amonową lub potasową, dzięki którym następuje całkowite spalenie składników palnych gazów prochowych, oraz przyćmiewacze, które podwyższają temperaturę zapłonu gazów prochowych. Do nich zalicza się chloran potasu lub sodu, siarczan potasu i sodu. Przyćmiewacze utleniające podnoszą temperaturę gazów prochowych w lufie, przez co doprowadzają do szybszego jej zużycia.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.