• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Łęg właściwy

    Przeczytaj także...
    Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis Huds.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. W Polsce jest gatunkiem pospolitym na stanowiskach naturalnych, jest również rośliną uprawną.Wiechlina błotna (Poa palustris L.) – gatunek uprawnej rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje pospolicie w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
    Knieć błotna, kaczeniec, kaczyniec, kaczyniec błotny (Caltha palustris L.) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniona na całej półkuli północnej: występuje w całej niemal Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce jest pospolita na bagnistych łąkach i w niższych partiach gór.
    Łąka wyczyńcowa

    Łęg właściwy – rodzaj łąki zajmującej siedliska wilgotne. Występuje zwykle w w dolinach rzecznych na wyższych, rzadziej zalewanych terasach. Gleba to różnego typu mady, z dużą ilością próchnicy oraz części pylastych i ilastych, nietorfiejące. Odczyn gleby lekko kwaśny do obojętnego (pH=5,5÷7). Woda gruntowa 30-120 cm pod powierzchnią. Odpływ swobodny. Żyzność dobra. Użytkowane jako tzw. łąki wyczyńcowe.

    Jaskier ostry (Ranunculus acris L.) – rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Gatunek wybitnie kosmopolityczny, zasiedlający Europę, Afrykę płn. i Azję, spotykany również w Ameryce (na Grenlandii i Alasce). W Polsce gatunek bardzo pospolity na całym obszarze.Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa L.) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. Występuje w całej Europie i na większości obszaru Azji, w Afryce Północnej (Maroko) i w Australii. Rozprzestrzenił się wraz z europejskim osadnictwem w Ameryce Południowej i Afryce. W Polsce gatunek pospolity na całym obszarze (w górach po regiel dolny).

    Fitosocjologia[edytuj kod]

    W odróżnieniu od innych łąk łęgowych typowy łęg właściwy rzadko porasta roślinność szuwarowa z klasy Phragmitetea, choć występuje w wariantach bardziej wilgotnych. W miejscach mniej wilgotnych występują zbiorowiska z klasy Molinio-Arrhenatheretea. Dominantami są trawywyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis), mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea), wiechlina błotna (Poa palustris) lub turzyceturzyca zaostrzona (Carex gracilis). Towarzyszą im takie gatunki jak: mietlica biaława (Agrostis alba), wiechlina zwyczajna (Poa trivialis), wiechlina łąkowa (Poa pratensis), kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis), śmiałek darniowy (Deschampsia caespitosa), przytulia błotna (Galium palustre), jaskier rozłogowy (Ranunculus repens), jaskier ostry (Ranunculus acer), szczaw zwyczajny (Rumex acetosa), tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia), knieć błotna (Caltha palustris), firletka poszarpana (Lychnis flos-cuculi), krwawnik pospolity (Achillea millefolium).

    Odczyn glebowy, właściwość gleby wyrażona przez stosunek stężenia jonów wodorowych H+ do jonów wodorotlenkowych OH- (odczyn roztworu określony w jednostkach pH) w fazie stałej gleby i w jej roztworze.Wiechlinowate, trawy (Poaceae (R. Br.) Barnh., Gramineae Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Stanowi ona główny komponent roślinności stepowej, łąkowej i pastwiskowej. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.
     Zapoznaj się również z: las łęgowylista zbiorowisk roślinnych Polski.

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Podział zbiorowisk roślinnych Polski. W: Józef Prończuk i in.: Świat roślin. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1979, s. 460. ISBN 83-01-00225-5.
  • Las łęgowy – zbiorowisko leśne, występujące nad rzekami i potokami, w zasięgu wód powodziowych, które podczas zalewu nanoszą i osadzają żyzny muł. Najbardziej typową glebą dla lasów łęgowych jest holoceńska mada rzeczna. Siedliska niemal wszystkich łęgów związane są z wodami płynącymi. W drzewostanie łęgów występują m.in.: olcha, topola, wierzba, wiąz, jesion, dąb. Gatunkami występującymi we wszystkich zespołach łęgowych są: podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Lasy łęgowe zaliczane są do roślinności azonalnej, nie związanej z określoną strefą roślinną (klimatyczną), ale ze specyfiką siedliska. Lasy te narażone są na wyniszczenia spowodowane m.in. pracami związanymi z regulacją koryt rzecznych oraz melioracjami wodnymi.Turzyca (Carex L.) – rodzaj roślin z rodziny ciborowatych (turzycowatych). Liczy 1757 gatunków spotykanych na całym świecie, rozpowszechnionych głównie w strefie klimatów umiarkowanych. W Polsce występuje ok. 100 gatunków. Gatunkiem typowym jest Carex hirta L..



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gleba, pedosfera – biologicznie czynna powierzchniowa (do 2 m miąższości) warstwa skorupy ziemskiej, powstała w procesie glebotwórczym ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych. Gleba składa się z części mineralnej i organicznej. Częścią gleby są organizmy glebowe.
    Przytulia błotna (Galium palustre L.) – gatunek rośliny należący do rodziny marzanowatych. W Polsce jest pospolity.
    Pył – niezlityfikowana skała okruchowa, zbudowana z ziarn o średnicy 0,01–0,06 mm. Zlityfikowany pył to pyłowiec, jednak termin ten jest rzadko stosowany, zastępowany najczęściej przez termin mułowiec.
    Tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia L.), zwyczajowo nazywana pieniężnikiem – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny pierwiosnkowatych. Roślina występująca na większości obszaru Europy oraz w zachodniej Azji i na Kaukazie. W Polsce pospolita, spotykana na obszarze całego kraju, najczęściej na niżu i w niższych piętrach górskich.
    Wyczyniec (Alopecurus L.) – rodzaj wieloletnich lub jednorocznych traw należących do rodziny wiechlinowatych. Występują w umiarkowanych i chłodnych strefach klimatycznych. Rodzaj obejmuje około 60 gatunków, z czego w Polsce występuje 6. Gatunkiem typowym jest Alopecurus pratensis L.
    Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Nazwy ludowe: tysiąclist (podlaskie), złocień krwawnik (lubelskie), żeniszek krwawnik (świętokrzyskie). Pospolity w Eurazji (na wschód sięga po Mongolię i północno-zachodnie Indie) oraz w Ameryce Północnej (na południu po Gwatemalę). W Polsce pospolity na całym obszarze.
    Mady (l. poj.: mada)(fluwisole, ang. alluvial soils) – gleby powstałe w wyniku nagromadzenia się materiału niesionego przez wody i akumulowanego w wyniku wytracania energii wody. Zasadniczą cechą mad jest obecność w profilu naprzemianległych warstw o różnym składzie granulometrycznym. Poszczególne warstwy mogą cechować się skrajnie różnym składem granulometrycznym lub zbliżonym. W zależności od typu utworów dominujących w profilach glebowych wyróżnia się mady:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.