• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Łęczna



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]
    Przeczytaj także...
    Retencja wodna - zdolność do gromadzenia zasobów wodnych i przetrzymywania ich przez dłuższy czas w środowisku biotycznym i abiotycznym. W lesie mamy do czynienia m.in. z retencją szaty roślinnej, retencją glebową i gruntową, śnieżną, depresyjną, zbiorników i cieków wodnych.Parafia św. Barbary w Łęcznej – rzymskokatolicka parafia w Łęcznej, należąca do Archidiecezji lubelskiej i Dekanatu Łęczna.

    Łęcznamiasto w południowo-wschodniej Polsce, w centrum województwa lubelskiego, w powiecie łęczyńskim, siedziba powiatu łęczyńskiego i gminy miejsko-wiejskiej Łęczna. Położone na Wyżynie Lubelskiej w widłach dwóch rzek: Wieprza, która wyznacza jego zachodnią granicę i Świnki, będącą północną granicą miasta.

    Budynek dawnej plebanii w Łęcznej - drewniany budynek dawnej plebanii w Łęcznej zbudowany około 1858 roku przez księdza proboszcza Bolesława Wrześniewskiego. Świnka dawniej Jagielnia lub Jagielnica – niewielka rzeka dorzecza Wisły, prawy dopływ Wieprza o długości ok. 37 km.

    Według danych z 30 czerwca 2014 r. miasto miało 19 780 mieszkańców.

    Spis treści

  • 1 Położenie
  • 1.1 Podział administracyjny
  • 2 Środowisko naturalne
  • 2.1 Geologia
  • 2.2 Gleba
  • 2.3 Klimat
  • 2.4 Wody
  • 2.5 Przyroda
  • 3 Historia
  • 4 Demografia
  • 5 Symbole
  • 6 Transport
  • 6.1 Transport drogowy
  • 6.2 Transport lotniczy
  • 7 Architektura
  • 7.1 Układ urbanistyczny
  • 7.1.1 Stare Miasto
  • 7.2 Zabytki
  • 8 Kultura
  • 8.1 Stowarzyszenia i instytucje kulturalne
  • 8.2 Łęczyński Odyniec Kultury
  • 8.3 Teatr
  • 8.4 Filmy realizowane w Łęcznej
  • 9 Media
  • 10 Turystyka
  • 11 Religia
  • 11.1 Kościół rzymskokatolicki
  • 11.2 Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej
  • 11.3 Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy
  • 12 Sport i rekreacja
  • 12.1 Klub GKS Górnik Łęczna
  • 12.2 Górnik Łęczna
  • 13 Osoby związane z Łęczną
  • 14 Zobacz też
  • 15 Przypisy
  • 16 Bibliografia
  • 17 Linki zewnętrzne
  • Cmentarz żydowski w Łęcznej – został założony w XVI wieku. Ma powierzchnię 1,1 ha. Jest ogrodzony siatką. Do naszych czasów nie zachowały się na nim żadne nagrobki. W ostatnich latach odbudowano ohel cadyka. Odzyskane macewy można oglądać w zebrane w pobliżu synagogi.Czwartorzęd (Q) – najmłodszy okres ery kenozoicznej, który zaczął się 2,588 mln lat temu z końcem neogenu i trwa do dziś. Dzieli się na:

    Położenie[]

    Łęczna położona jest w historycznej Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej). Od 1474 r. należała do województwa lubelskiego. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do małego woj. lubelskiego.

    Łęczna jest siedzibą władz gminy miejsko-wiejskiej Łęczna oraz powiatu łęczyńskiego.

    Kazimierz IV Andrzej Jagiellończyk, lit. Kazimieras I Andrius Jogailaitis, biał. Казімір I Ягелончык (ur. 30 listopada 1427 w Krakowie, zm. 7 czerwca 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach 1440–1492, król Polski w latach 1447–1492. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała – po 158 latach – Pomorze Gdańskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. Zdecydowany przeciwnik magnaterii, przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików, co jednak stało się z krzywdą dla mieszczaństwa.Włodawa – miasto i gmina w północno-wschodniej części województwa lubelskiego, we wschodniej Polsce, w powiecie włodawskim; położone na obszarze Garbu Włodawskiego, nad Włodawką i Bugiem przy granicy z Białorusią. Włodawa leży na Południowym Podlasiu, Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim i Polesiu. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa chełmskiego. Według danych z 1 stycznia 2013 miasto miało 13 719 mieszkańców.

    Podział administracyjny[]

    Łęczna składa się z ośmiu osiedli:

  • Stare Miasto
  • os. Słoneczne
  • os. Pasternik
  • Śródmieście
  • os. Samsonowicza
  • os. Niepodległości
  • os. Bobrowniki
  • os. kol.Trębaczów


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Klub piłkarski – klub sportowy, którego głównym - i najczęściej jedynym - celem jest udział w rozgrywkach piłkarskich, organizowanych pod egidą konkretnej federacji (krajowej, bądź kontynentalnej - rzadziej światowej) w stosownej kategorii wiekowej, płci i statusie zrzeszonych w nim osób. Obecnie, kluby piłkarskie są najczęściej klubami jednosekcyjnymi (typowo piłkarskimi), choć mogą również stanowić jedną z sekcji klubu wielosekcyjnego (sekcję piłkarską). Systematyka klubów piłkarskich ze względu na status zrzeszonych w nim osób:
    Pomnik przyrody – prawnie chroniony twór przyrody, szczególnie cenny ze względów naukowych, zabytkowych, kulturowych i innych.
    Miąższość – grubość warstwy (np. skalnej), kompleksu warstw lub innych struktur geologicznych, mierzona pomiędzy stropem a spągiem.
    Międzyrzec Podlaski – miasto i gmina w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, nad Krzną. Miasto jest także siedzibą wiejskiej gminy Międzyrzec Podlaski.
    Wyżyna Lubelska (343.1) – makroregion geograficzny w południowo-wschodniej części Polski, rozciągający się pomiędzy doliną Wisły na zachodzie i Bugu na wschodzie. Dalej ku północy przechodzi w Polesie Lubelskie, a ku południu wał Roztocza. Obejmuje powierzchnię około 7000 km², a jej wysokość dochodzi do 311 m n.p.m. (Działy Grabowieckie). Prawie cały obszar wyżyny leży na terenie województwa lubelskiego, jedynie małe fragmenty Małopolskiego Przełomu Wisły i Wzniesień Urzędowskich wykraczają na tereny województw sąsiednich.
    Milejów-Osada – osada w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Milejów, przy drodze wojewódzkiej nr 829 z Łucki do Biskupic, nad rzeką Wieprz. Miejscowość jest siedzibą gminy Milejów.
    Ziemia sandomierska (łac. Terra Sandomiriensis) – polska jednostka terytorialna, położona między Pilicą a Wisłą oraz między Sanem a Dunajcem. Od średniowiecza wraz z ziemią krakowską tworzyły tzw. Małopolskę. Zakres obszarowy ziemi sandomierskiej zmieniał się wydzielając ziemię lubelską, ziemię łukowską, a w 1568 r. ziemię stężycką. Główna część obszaru została włączona w XIV wieku do województwa sandomierskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.