• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Łąkarstwo

    Przeczytaj także...
    Instytut Melioracji i Użytków Zielonych (IMUZ) – instytucja naukowa istniejąca w latach 1953–2009 jako zaplecze badawczo-rozwojowe Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Na bazie tej jednostki oraz Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa utworzony został z dniem 1 stycznia 2010 Instytut Technologiczno-Przyrodniczy z siedzibą w Falentach.Pastwisko – rodzaj użytków zielonych porośniętych głównie wieloletnimi trawami, których wegetacja trwa niezależnie od tego, czy są to tereny uprawowe, czy też nieużytki.
    Falenty – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Raszyn. Znajduje się tu wczesnobarokowy pałac z I połowy XVII wieku, w którym obecnie mieszczą się Instytut Technologiczno-Przyrodniczy (niegdyś Instytut Melioracji i Użytków Zielonych (od 1964)) oraz Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Rozwoju Regionalnego (od 2002).

    Łąkarstwo - dyscyplina naukowa, której przedmiotem badań są łąki i pastwiska (użytki zielone), także działalność, polegająca na pozyskiwaniu paszy (zielonej i siana) oraz utrzymywanie użytków zielonych w wysokiej kulturze i ochrona ich walorów przyrodniczych. Łąkarstwo obejmuje całokształt wiedzy o siedliskach łąkowych (łąkoznawstwo), metodach uprawy i sposobach użytkowania runi łąkowej i pastwiskowej (uprawa łąk i pastwisk), metodach zbioru i konserwowania paszy, metodach ochrony siedlisk łąkowych.

    Siano – skoszone w początkowym okresie wegetacji trawy, rośliny motylkowe i in., następnie wysuszone, zazwyczaj w warunkach naturalnych. Proces koszenia, suszenia i magazynowania to sianokosy. Siano to jedna z najważniejszych pasz objętościowych w żywieniu przeżuwaczy i koni.Użytki zielone – są to grunty (łąki i pastwiska) zajęte pod uprawę traw lub innych upraw zielnych, zarówno naturalnych jak i powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych). Ze względu na czas trwania użytkowania wyróżnia się użytki:

    Łąkarstwo, które rozwija się w środkowej Europie od końca XVIII w. koncentrowało się długo na zagadnieniach związanych z uzyskiwaniem możliwie wysokich plonów o możliwie dużej wartości pokarmowej. W drugiej połowie XX wieku cele tej dyscypliny naukowej zaczęły ewoluować i coraz większą rolę odgrywa ochrona zasobów przyrodniczych łąk oraz kształtowanie i ochrona krajobrazu przyrodniczo-rolniczego.

    Ogólna uprawa roli i roślin - nauka rolnicza o charakterze interdyscyplinarnym, będąca ogniwem scalającym przedmioty podstawowe (agrometeorologia, gleboznawstwo, fizjologia roślin, botanika, biochemia, fizyka, mikrobiologia) ze specjalistycznymi z zakresu produkcji roślinnej (ekologia, fitopatologia, entomologia, chemia rolna i inżynieria rolnicza), na której bazują inne nauki, takie jak: szczegółowa uprawa roślin, ogrodnictwo, łąkarstwo, ekonomika rolnictwa, agroturystyka. Jej celem jest uzyskiwanie wysokich, pełnowartościowych plonów dobrej jakości przy ekonomicznie uzasadnionych nakładach.Łąka – bezdrzewne zbiorowisko roślinne tworzone przez byliny ze znacznym udziałem traw. Stosowane są różne kryteria przy definiowaniu i wyodrębnianiu łąk odwołujące się do składu i struktury pokrywy roślinnej, sposobu użytkowania i funkcjonowania w krajobrazie. W szerokim znaczeniu termin obejmuje wszelkie formacje trawiaste występujące na Ziemi, w tym stepy i sawanny. Łąka wąsko definiowana to półnaturalne lub antropogeniczne zbiorowisko, którego utrzymywanie się zależne jest od koszenia. Łąki kośne (łac. pratum) określane bywają "łąkami właściwymi" i przeciwstawiane są naturalnym formacjom trawiastym oraz pastwiskom. W klasyfikacji fitosocjologicznej łąki właściwe należą do klasy roślinności Molinio-Arrhenatheretea.

    Badania naukowe w zakresie łąkarstwa prowadzi Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach i swych oddziałach regionalnych oraz katedry łąkarstwa na uczelniach rolniczych.

    Zobacz też[]

  • Ogólna uprawa roli i roślin
  • Bibliografia[]

    1. Maciej Rogalski (red. nauk.): Łąkarstwo. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2004. ISBN 83-88841-96-3.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Siedlisko – zespół czynników abiotycznych (klimatyczno-glebowych), niezależnych od biocenozy, które panują w określonym miejscu, działających na rozwój poszczególnych organizmów, ich populację lub całą biocenozę. Siedlisko określa warunki istnienia zajmujących je typów zbiorowisk roślinnych i związanych z nimi zgrupowań zwierzęcych. Siedlisko danego gatunku to przestrzeń, w której ten gatunek występuje.
    Pasza (karma) – produkty pochodzenia roślinnego (rośliny paszowe), zwierzęcego oraz mineralnego, a także substancje otrzymywane w wyniku przemian chemicznych (mocznik) lub biologicznych (drożdże paszowe) bogate w składniki pokarmowe, będące pożywieniem dla zwierząt hodowlanych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.